Verslag over Tekken World Tournaments 2018

Sfeerverslag over dit bijzondere evenement

ma 10/12/2018
Yannick
0 reacties

Afgelopen weekend trok ik richting Amsterdam om een unieke belevenis mee te maken binnen de gaming-industrie. De Tekken World Tournaments vonden er namelijk plaats en zorgden voor twee dagen waar Tekken-fans al hun emoties rond de iconische franchise kwijt konden aan elkaar. Hieronder een verslagje van hoe deze twee dagen voor mij verlopen waren.

Momenteel treed ik m’n zevende jaar als redacteur in, wat betekent dat ik al heel wat verschillende soort perstrips heb meegemaakt. De meeste vallen onder de categorie: reis urenlang naar een verregaande plek om enkele uurtjes een game te spelen. Bij m’n trip naar Amsterdam voor de Tekken World Tournaments was het net omgekeerd: slechts twee uurtjes onderweg om twee dagen volop omringd te zijn door mensen die gepassioneerd zijn door games, Tekken in dit geval. Na een korte en aangename rit stapte ik binnen in het Amsterdam Theatre, waar het evenement plaatsvond.

De locatie verkennen

Meteen bij het binnentreden merk je op dat producers Katsuhiro Harada en Michael Murray een wijze keuze hebben gemaakt om dit gebouw te kiezen voor een soortgelijk evenement. Je komt onmiddellijk binnen in de receptive, waar je terechtkan voor een hapje, drankje of waar je eventjes je Tekken-vaardigheden kan slijpen aan één van de vele PlayStation 4-consoles. Bovenaan kreeg ik ook toegang tot de VIP-area, waar je verschillende spelrs en eerdergenoemde ontwikkelaars tegen het lijf kan lopen en een iets uitgebreider assortiment aan food & drinks kan verorberen. Hier kreeg je ook een iets rustigere manier om het toernooi te beleven, via een scherm waar de Twitch-livestream werd uitgezonden.

Na een korte verkenningstoer trok ik naar de interessantste ruimtes van het evenement: de grote zaal waar het toernooi te zien was in comfortabele bioscoopstoelen en een achterruimte waar je de spelers kan zien oefenen vlak voor hun grote moment van glorie. Aan de menigte kon je direct zien dat de grootste  Tekken-fanaten van over de hele wereld richting Nederland zijn getrokken om dit e-Sports-toernooi in levende lijve mee te maken. Ook hier had ik het privilege om in een VIP-area het evenement te zien en zeker te zijn van een plek tussen de gigantische menigte.

Last Chance Qualifiers

De eerste dag van de Tekken World Tournaments focuste zich volledig op de Last Chance Qualifiers. Met andere woorden, spelers die net uit de boot vielen om zich te kwalificeren voor het toernooi en een allerlaatste kans krijgen om toch nog mee te doen. In deze Last Chance Qualifiers namen 320 mensen het tegen elkaar op en slechts één speler mocht doorgaan naar het echte toernooi. Na verschillende kwalificatiewedstrijden blijven er uiteindelijk na enkele uren acht spelers over, die via aparte Losing Brackets en Winning Brackets op een eerlijke manier de strijd tussen elkaar uitvechten om uiteindelijk een winner te kiezen. Normale matches duren drie rondes, waarbij degene die twee uit drie matches weet te winnen zegeviert. Bij de finales in de Losing en Winning Brackets wordt het de beste uit vijf wedstrijdjes, terwijl de allerlaatste match pas beslist wordt na een best out of ten. Je kan dus al begrijpen waaom het evenement twee volledige dagen in beslag neemt.

Tijdens de Last Chance Qualifiers kregen we op het grote scherm op de achtergrond vier verschillende schermpjes te zien, waarbij eigenlijk maar één van belang is. Het tweede scherm van links toonde namelijk als enige de kwalificatiewedstrijden, waardoor je aan het begin eventjes verward kijkt voor je begrijpt waar het precies allemaal te doen is. Tijdens de matches waren er tevens commentatoren die gedurende het volledige evenement entertainende commentaar gaven over de speelstijl en de spelers zelf. Als voetballiefhebber weet ik hoe ergerlijk bepaalde commentatoren kunnen zijn tijdens een sportevenement, dus ik was in het begin een beetje bang dat deze de sfeer net zouden verzieken in plaats van het te complementeren. Daar is gelukkig een goede keuze gemaakt, aangezien de geselecteerde personen een uitstekende job deden om informatieve commentaar te geven en hier en daar geslaagde grapjes te maken om er een hypende, maar ook luchtige en ludieke sfeer aan over te houden.

De meest memorabele spelers

In de Last Chance Qualifiers waren enkele memorabele momenten die het bezichtigen van deze voorafgaande dag zeker de moeite maken. Spelers van onder andere Italië, Noord- en Zuid-Korea, Amerika en Frankrijk maakten een zekere indruk via hun speelstijl, maar ook hun looks bijvoorbeeld. Dimeback, één van m’n persoonlijke favorieten, injecteerde na elke ronde een soort neusspray waar de commentators soms ook over grapten (He’s overdosing!). In een memorabele kwartfinale verloor hij een eerste wedstrijd op een brutale wijze, om dan extreem hard toe te slaan en drie perfects in een rij te behalen en z’n tegenstander compleet te verbluffen. Momenten waarbij er slechts één of twee procent health overblijft en deze persoon nog de rollen weet om te draaien, zorgden voor een publiek dat helemaal wild werd. De sfeer is zeker even intens als bij eender welk ander sportevenement, en dit werd zeer zwakjes gereflecteerd op de Twitch-stream. In de VIP-sectie hoorde je amper wat van het publiek, dat soms echt compleet losging en de sfeer echt ten goede kwam.

Andere memorabele spelers waren CuddleCore, het enige meisje binnen het toernooi dat met Alisa haar competitie op een zeer indrukwekkende manier te slim af wist te zijn, tot ze op de vierde plek struikelde tegen een te sterke tegenstander. De winnaar was echter de speler die volgens het publiek het meeste indruk wist te maken, Ghirlanda uit Italië. Deze speler gebruikte uitsluitend Katarina als personage en wist het to in de Winning Brackets tot de finale te halen tot hij het loodje legde. Gelukkig kan je na één verlies nog in de Losing Brackets verder en daar versloeg hij iedereen, om met een één in één revanche tegen Double de Last Chance Qualifiers te winnen. Hij mocht dus als enige mee naar morgen om aan het echte toernooi mee te doen.

Het échte toernooi

De dag hierop begon het echte toernooi en je zag onmiddellijk een kleine verandering in decor. Het achterliggende zaaltje waar spelers konden oefenen en waar je de dag voordien nog in kon kijken, was afgesloten om een nog groter scherm tentoon te stellen aan het publiek. De drie overbodige schermen aan de zijkanten zijn tevens weggelaten voor één groot scherm, vergezeld van de scores, ranks en gezichten van de deelnemende spelers. Bij een winst of een verlies zag je tevens een verliezende of winnende pose van de deelnemers, dat je nog meer in het toernooi zoog. Zo had het de dag ervoor eigenlijk ook moeten zijn. Wederom kregen we een pak intense matches te zien, waar het niveau duidelijk nog hoger lag dan de dag ervoor. Uiteindelijk bleven er acht mensen over, waarvan slechts vier mensen niet uit Noord- of Zuid-Korea kwamen.

Qua matches lag het niveau duidelijk hoger, maar de intensiteit zat grappig genoeg net wat lager aangezien de sterkere spelers meestal vrij snel gehakt maakten van hun tegenstanders. Dat veranderde verderop waar er vooral drie spelers overbleven waarvan je verwachtte dat zij de titel zouden halen: Qudans, Knee en Rangchu. Drie Koreanen die gewoon zo sterk speelden dat je ze op geen enkele manier zag verliezen. Qudans en Knee zaten in de Winning Brackets, waardoor ze meer kans hadden om de finale te halen. Rangchu had eerder al het loodje gelegd en had nog maar één kans om zich een weg te banen door alle losers om de finale te halen. Na enkele wedstrijden met Devil Jin maakte Rangchu plotseling in de kwartfinale een dramatische switch naar Panda, een Low Tier-personage die ik tijdens die twee dagen niet één keer heb zien passeren. Niettemin bleef Rangchu enorm intelligent spelen en duurde het niet lang voor hij de Losing Brackets-finale behaalde. Tussenin werden Qudans en Knee, respectievelijk de nummer 3 en de nummer 1, tegen elkaar gezet. Hierin winde Qudans verrassend, wat Knee z’n eerste verlies aller tijden betekende.

Onverwachte winnaar

Tussenin kwamen Harada en Michael Murray nog het podium op om enkele DLC-personages voor Tekken 7 aan te kondigen: Murdok, Julia en Armor King. Het publiek werd helemaal wild en geloofde hun ogen niet als ze hoorden dat deze de dag erop beschikbaar zouden worden gemaakt. Hierna was het tijd voor een intense match tussen Knee en Rangchu, de nummer 1 van de wereld en de speler die met Panda iedereen tot moes sloeg. Tot ieders verbazing kwam Rangchu wederom als winnaar uit de bus, wat Knee onmiddellijk elimineerde uit de competitie. Rangchu moest nog maar één tegenstander verslaan met z’n iconische Panda om de beker te kunnen opheffen. Makkelijk ging het echter niet worden. Hij moest eerst Qudans verslaan om zich uit de Losing Brackets te wurmen, en daarna moest hij dit nog een keer flikken om de echte finale te winnen. Toch deed hij dit zonder al teveel moeite na een eerste set waar het 3-1 werd en een tweede met dezelfde score. De underdog, die op rang 11 stond, breekte hiermee een record waarbij hij voor het eerst een toernooi wint met een Low Tier-personage: Panda. Dit betekende het einde van het evenement en een geslaagd einde van twee intense dagen omringd door Tekken-fans.

 

Mijn eerste Tekken-toernooi in Amsterdam was een geslaagd ervaring, die aantoont dat gaming net zo plezant kan zijn om live mee te maken met andere mensen dan eender welk sportevenement. Gamers met een passie voor Tekken kwamen samen om te juichen, schreeuwen en aanmoedigen van de beste Tekken-spelers van over de hele aardbol. Als je een passie hebt voor Tekken, ga je hier twee zeer entertainende dagen meemaken waarbij je de emoties van de deelnemers heel snel mee begint te voelen tijdens een intense wedstrijd. Zien we jou volgend jaar ook?