Tips voor citytrips voor gamers

Wil je op citytrip gaan, maar wil het budget momenteel niet mee?

di 30/07/2019
Praga
0 reacties

Vertrek je binnenkort op citytrip? Ben je net terùg en wil je op een speciale manier herinneringen ophalen aan je reis? Of zou je willen op citytrip gaan, maar wil het budget momenteel niet mee? Hier zijn een aantal wereldsteden die je ook in een videogame kunt bezoeken. Vrij doorkruisbaar, allemaal, en in een game die op de huidige hardwaregeneratie verscheen.

Washington D.C. (The Division 2)

Het verlepte Washington D.C. van de nabije toekomst in The Division 2 is niet de meest rustgevende videogamestad die je kunt bezoeken, en de echte stad is ook alleen maar interessant als onderdeel van een trip die meer steden aandoet, maar de Amerikaanse hoofdstad hoort volgens ons toch in dit rijtje thuis omwille van het scherpe oog voor detail waarmee ze werd nagebouwd in de game.

Belangrijke plaatsen als The Mall en het Witte Huis zitten er vanzelfsprekend in, maar de ontwikkelaars zorgden er ook voor dat letterlijk iedere straathoek, en ieder koffiebarretje, en zelfs een deel van de infrastructuur onder de grond, zich precies op dezelfde plaats bevindt als waar ze in het echt zijn. Ze gebruikten daarvoor open GIS (Geographic Information System)-data van de stad.

 

Firenze, Venetië en Rome (Assassin’s Creed: The Ezio Collection)

De eerste Assassin's Creed (2007) sloeg in als een bom door de unieke manier waarop Jeruzalem, Damascus en Akko, ten tijde van de Derde Kruistocht rond het jaar 1100, werden voorgesteld in een open wereld. Dat perfectioneerde Ubisoft twee jaar later in Assassin's Creed II, waarin deze keer de Toscaanse kunststeden Firenze en Venetië werden aangedaan.  Je kunt al flanerend genieten van de prachtig weergegeven architectuur van de steden, en bezienswaardigheden als het Uffizi in Firenze al klimmend wil exploreren. Naast Firenze en Venetië zijn er ook delen van Rome te exploreren, of kan je te paard verloren rijden in Toscane. Er waren aan het einde van de game ook een paar missies te spelen in delen van Rome, maar die stad komt pas echt in volle glorie terug in opvolger Assassin's Creed: Brotherhood.

De steden werden opgetrokken op basis van foto’s en video’s die de productiemedewerkers namen tijdens een studiereis naar Firenze, Venetië en Rome, maar er werd ook een hoop historisch bronnenmateriaal bij gesleurd om ervoor te zorgen dat de steden er precies hetzelfde bij lagen als in het tijdperk waarin de games zich afspelen. Van grote delen van het Colosseum, zoals het momenteel in Rome te bezichtigen is, staan vandaag bijvoorbeeld alleen nog maar de binnenmuren recht. De rest werd afgebroken tijdens de middeleeuwen om nieuwe gebouwen op te trekken, of leed onder bombardementen tijdens Wereldoorlog II.

De ploeg die Assassin’s Creed: Brotherhood maakte, baseerde zich op schilderijen uit de vroege Renaissance om zich een beeld te vormen van hoe het gebouw er op dat moment in zijn geheel zou uitzien. De games zijn, gebundeld, uit voor de huidige hardwaregeneratie in de vorm van de Ezio Collection-remaster.

 

Parijs (Assassin’s Creed: Unity)

Unity was, om het zacht uit te drukken, de minst sterke Assassin's Creed-game die er tot nu toe verschenen is. Maar het Parijs ten tijde van de Franse Revolutie, dat werd neergezet in de game, was wel bijzonder kras. Alle monumenten, zoals de Notre Dame, waren in hun volste glorie te zien. En het was ook een uitgesproken levende stad. Van de grote massa's virtuele dorperen die tegen de poorten van de Bastille staan te bonken tot de overdadige luxe van het paleis van Versailles: het Parijs van de late achttiende eeuw werd tot in de kleinste details op het scherm geblazen.

 

Los Angeles (L.A. Noire)

Rij in Rockstar Games' L.A. Noire, twee jaar geleden nog geremasterd voor de huidige hardwaregeneratie, eens naar de voet van de Hollywood Hills, en kijk omhoog: je zult het Hollywoodteken zien, maar het zal nog 'Hollywoodland' heten. De game speelt zich namelijk af in het Los Angeles van de jaren 40, tijdens de ware opstart van de filmindustrie in de Californische grootstad, en de houten letters op de heuvel boven de Hollywood-wijk hadden nog een andere functie: ze stonden voor een immobiliënproject op een paar plateaus in die heuvels.

Het vrij doorkruisbare L.A. in de game is een soort tijdsdocument van de stad in de roerige jaren na de Tweede Wereldoorlog, waarbij heel wat huidige bezienswaardigheden - zoals de Bradbury Building, Pershing Square in de binnenstad en het Grauman's Chinese Theater in Hollywood vrij bezoekbaar zijn. Maar de spectaculairste pleisterplaats vond ikzelf eentje die er vandaag niét meer is: de op dat moment al een beetje vervallen Babylonische filmset van D.W. Griffiths film 'Intolerance' (1916), waar je in het verhaal van de game ook een spectaculaire shootout krijgt.

 

New Orleans (Mafia III)

Goed, in naam is het New Bordeaux. Maar de stedelijke open wereld waarin Mafia III zich afspeelde is zonder enige twijfel het New Orleans van de tumultueuze, raciaal geladen late jaren 60. Je zult dat merken wanneer je door de binnenstad loopt, en de deuntjes uit verschillende muziekhallen hoort schetteren. Je ziet het aan de architectuur van het French Quarter. En je hoort het vooral aan de spectaculaire soundtrack, een verzameling van Dixie-, Motown-, bubblegum- en vroege rockdeuntjes. Deze stad, dat is gewoon New Orleans.

 

New York (Marvel’s Spider-Man)

Van het Flatiron Building naar Battery Park slingeren, met halfweg een korte tussenstop in het Meatpacking District, en overal een selfie maken in Photo Mode? Stadstoerisme behoort helemaal tot de mogelijkheden in Marvel's Spider-Man, Sony PlayStations dikste exclusive van vorig jaar. Op straatniveau was het niet veel soeps (je zag bijvoorbeeld iéts te vaak dezelfde auto rondrijden), maar op de daken, waar Spidey thuishoort, kreeg je een spectaculaire renditie van de Amerikaanse grootstad gepresenteerd.

 

Tokio (Yakuza 6)

De vorig jaar verschenen cultgame Yakuza 6: The Song of Life speelt zich alleen maar in de Kabukicho-buurt van de stad, en de makers fictionaliseerden dat ook naar Kamurocho. De details waarmee dat stukje van de stad werd nagebouwd zijn echter ronduit spectaculair. Het is een rosse buurt, moet ik er meteen bij vertellen, met veel roze neon en weinig echte bezienswaardigheden, maar iedere straathoek, ieder keeshotelletje, iedere viezefilmpjesbioscoop die je in de game ziet bevindt zich ook in de echte buurt.

Het is niet makkelijk om een Aziatische grootstad op een realistische manier in een game te vatten: wijlen United Front Games, de ontwikkelaars van Sleeping Dogs, verklooiden zelfs de geleding van het Hongkong dat ze naar hun verder prima openwereldgame Sleeping Dogs (2012) wilden brengen. Maar de Sega-ploeg achter deze Yakuza en eigenlijk die achter àlle Yakuza-games weet het - zij het binnen een kleiner deel van de stad - wél juist te doen.

 

Londen (Vampyr)

Het Londen van na de Eerste Wereldoorlog, waar nog een laatste uitbraak van de pest huishield onder de bevolking, wordt in de intrigerende rpg-adventure Vampyr niet in zijn geheel doorkruisbaar gemaakt: het is een semi-open wereld, waarin bepaalde locaties worden afgebakend omdat ze het verhaal nog niet dienen. Ook kunnen slechts de duisterste wijken uit dat tijdperk, zoals de West End en Whitechapel, worden aangedaan. De game die een ruimere en gedetailleerdere renditie van Londen geeft is Assassin's Creed: Syndicate, dat zich een vijftigtal jaar eerder afspeelt, in de Britse hoofdstad ten tijde van de industriële revolutie. Maar de beklemmende sfeer van de straten wist het Franse Dontnod, de studio achter Vampyr, wél goed te vatten.