Think Twice

"Voor het design van de levels stond heel Brussel in."

ma 20/03/2017
Ronald
0 reacties

Brusselse gamestudio Monkube wil met zijn puzzelspelletje Think Twice het wereldwijde imago van onze hoofdstad wat opkrikken. Belangrijker dan het - op zich nogal abstracte - concept van die game is echter de manier waarop hij gemaakt is: door Brusselaars uit alle lagen van de bevolking te laten meehelpen in het design.

Voor een videogame die het getaande imago van Brussel wil helpen opkalefateren, doet Think Twice (Android, iOS, Windows, Mac) eigenlijk weinig aan de hoofdstad denken: geen beeltenissen van Manneken Pis, Victor Horta of het Atomium, gewoon een aantal blokken met gekleurde stippen waarmee rijen moeten worden gevormd. Een puzzelspel dat in essentie op letterlijk alles kan slaan. Maar Monkube, de Brusselse studio die de game heeft ontwikkeld, wilde het niet anders, zegt oprichter Sven Van de Perre. "Een abstracte game werkt bijzonder goed om een breed publiek te raken: spelers moeten intuïtief op zoek naar een gemeenschappelijke 'taal'. Dat het een puzzelgame van dit slag moest worden, wisten we dus al van in het prille begin: er vallen veel muren weg bij het spelen van dit soort games. Spelers die moeilijkheden hebben in een level, kunnen hun smartphone of tablet doorgeven aan anderen voor hulp. Men is ermee gefocust op één ding, en dat nodigt meteen uit tot samenwerking."

Maar in dat collaboratieve element zit meteen ook het werkelijk unieke aan Think Twice: de manier waarop de game is gemaakt. Het primaire design en de ontwikkeling gebeurde door mensen van Monkube, en is een vereenvoudigde versie van Monkubes eerder gelanceerde game Blastball. Maar voor het design van de levels stond letterlijk heel Brussel in.

Maatschappelijk werk

Of toch tenminste: een dwarsdoorsnede van de veelzijdige, multiculturele bevolking van de hoofdstad. Het unieke concept van de puzzels in Think Twice is dat ze bij ieder speelniveau door een andere bevolkingsgroep, of door een partij mensen die uit verscheidene maatschappelijke lagen of levenswandels komen, werden bedacht. Sommige levels zijn ontworpen door kinderen van een lagere school in een kansarme buurt, andere door senioren die in multiculturele wijken wonen, nieuwe levels die binnenkort nog worden toegevoegd komen uit de holebigemeenschap. Die verschillende groepen komen, in een groepsfoto, ook voor in de game. "We hebben dit medium gebruikt om verschillende leefgemeenschappen binnen de stad dichter bij elkaar te brengen", zegt Van de Perre.

Het was dat element dat uiteindelijk ook de Brusselse overheid overstag deed gaan om mee te investeren in het project. "Er is niet alleen het imagoprobleem dat de stad heeft na de aanslagen in Parijs en de bommen op de luchthaven", zegt staatssecretaris voor informatisering Bianca Debaets (CD&V). "De sociale cohesie in de stad verbeteren, dat is iets waarvoor we al jaren strijden. Er is de jeugdwerkloosheid, en het feit dat er zoveel leefgemeenschappen in dezelfde stad wonen: samenleven is niet makkelijk. Een project als Think Twice heeft wat dat betreft een heel ontwapenende boodschap: het legt de focus op wat we gemeenschappelijk hebben."

Geleend idee

Dat idee om de gemeenschapsbanden te smeden door mensen samen games te laten maken was overigens niet nieuw: Monkube haalde wat dat betreft de mosterd bij de Kuregemse vzw Maks, die al enkele jaren jongeren helpt met hun maatschappelijke integratie door hen te leren eenvoudige videogames te ontwikkelen. Die spelletjes, die met vrij beschikbare designsoftware worden gemaakt, zijn visueel en technisch bijzonder rudimentair (denk de allerprilste console- en huiscomputergames uit de vroege jaren 80, of mobiele spelletjes van voor het smartphonetijdperk), maar ze tonen hoe het creatieve werk dat de jongeren uiteindelijk presenteren vaak samenhangt met hun maatschappelijke status.

Eén game, die werd gemaakt door een Marokkaanse jongen die tijdens een time-out-periode op school bij Maks was terechtgekomen, is bijvoorbeeld een Pac-Man-achtig achtervolgingsspelletje waarin je hoofdpersonage uit de kladden van agenten moet blijven, en euromunten moet verzamelen om de hoogst symbolische 'Poorten van Europa' open te krijgen. "Games zijn een ontzettend krachtig medium om dat soort gevoelens en ideeën creatief te uiten", zegt vormingsmedewerker Eric Gijsens van Maks. "Ze hebben een duidelijke structuur van oorzaak en gevolg, en ze brengen snel voldoening voor degene die ze aan het maken is: hij maakt dingen die mensen in beweging zet. Zo kunnen jongeren aan zelfexpressie doen, hun verhaal vertellen aan anderen. Het zijn heel simpele games, maar ze helpen ons enorm in het doen van ons sociaal werk. De technieken zijn een soort alibi om mensen samen te brengen, ze van een consument te veranderen in een producent, die zijn leven in handen neemt."

Downloaden voor iOS

Downloaden voor Android

Downloaden voor Windows Phone