Silent Hill 2

Retromania

di 12/09/2017
Praga
1 reacties

Er zijn elf Silent Hill-games geweest, een afgeschoten Hideo Kojima-project niet meegerekend, én een half ordentelijke film. Maar de beste uit de reeks was, zonder de minste twijfel, Silent Hill 2 uit 2001. Een terugblik op deze bibberklassieker, waarin het hele decor in essentie het monster was.

Dat vooral Silent Hill 2 model stond voor de bioscoopfilm uit 2006 mag geen wonder heten: de game zelf liep over van invloeden uit de horror- en mysteriecinema, met films als Adrian Lynes Jacobs Ladder op kop, maar er zaten volgens artiest Takayoshi Sato ook elementen uit de filmoeuvres van David Lynch, Alfred Hitchcock, David Fincher en David Cronenberg in, naast directe visuele schatplichtigheid aan werken van Francis Bacon, Andrew Wyeth en Rembrandt. Het was, zonder enige twijfel, de beste en memorabelste game uit de reeks. Niet dat de eerste Silent Hill uit 1999 een onding was: verre van zelfs, want ook die werd meteen na zijn release al onthaald als een horrorgame van een (toen) compleet nieuw slag, dat de gewoonlijke zombie- en monsterhorror uit Alone in the Dark en Resident Evil verdiepte naar psychologische horror.

Decor is het monster

Maar Silent Hill 2 ging nog een eindje verder dan dat. Hoofdpersonage James Sunderland, die naar het mistige stadje in New England trekt nadat hij een brief had ontvangen van zijn overleden vrouw, krijgt er natuurlijk vaag-mensachtige gedrochten in te bevechten, maar het voornaamste monster dat hem belaagt is het decor zelf. Het was, zoals de designers het noemden, een genius loci: de muren van de houten huisjes herbergen een kwaad dat vooral voortkomt uit de bezoeker zijn eigen angsten, zonden en schuldgevoel. "We wilden in de eerste plaats iets schrikwekkends maken, en bekommerden ons daarna pas om de plot", opperde artiest Takayoshi Sato in een interview ten tijde van de lancering van de game.

Wie de ware psychologische horror wil meemaken op zijn console, moet voorlopig nog steeds bij Silent Hill 2 zijn.

Een voorbeeld van hoe de monsters die de hoofdpersoon tormenteerden in de eerste plaats voortsproten vanuit zijn eigen psyche waren de zogeheten Mannequins: seksueel suggestieve wezens die vooral bestonden uit een stel vrouwenbenen. Ze symboliseerden, volgens de officiële strategiegids bij Silent Hill 2, James' onderdrukte seksuele gevoelens toen hij aan het sterfbed van zijn vrouw zat.

Seventies-horrortraditie

Die drang om de grootste angsten van het hoofdpersonage (en, bij uitbreiding, de speler/kijker) gestalte te geven in de vieze gedrochten die hij tegenkomt, stamt uit een horrortraditie uit de film, zei Brian Gomez van Vatra Studios, het Tsjechische gamebedrijf achter Silent Hill: Downpour (2012), de voorlopig laatste game uit de reeks, toen hij op de Game Developers Conference Europe van 2011 aangaf dat hij zich voor die titel vooral baseerde op Silent Hill 2. "Iedereen wijst naar die titel als het zwaartepunt van de reeks", verklaarde Gomez. "En terecht: de game grijpt terug naar de goeie horrortraditie uit de jaren ’70, waarin de grootste angsten van het hoofdpersonage - en de kijker - werkelijkheid worden. Horrorfilms uit de jaren ’70 hebben per definitie school gemaakt in het genre: ze doorbraken taboes, en confronteerden je via schrikeffecten met je grootste angsten. Dat is een effect dat je, als je het juist doet, ook voor elkaar krijgt met videogames, een medium dat zich er uitstekend toe leent om het gedrag van de speler te manipuleren en emoties los te weken.”

Nog steeds de standaard

Hij had echter niet goed gekeken: Downpour werd een sof, terwijl Silent Hill 2 zestien jaar later nog steeds overeind blijft als een van de ijzingwekkendste horrorgames uit de geschiedenis van het medium. De PlayStation 2-versie van de game (er kwam ook nog een Xbox- en Windowsuitvoering) heeft een Metacritic-score van 89 procent, en één reviewer schreef destijds dat het niet denkbaar is dat je "een plot zult vinden dat zo ziekmakend of verdorven is als degene waarop deze game drijft." Wel, misschien had dat Silent Hills-project waaraan Metal Gear Solid-maker Hideo Kojima en filmregisseur Guillermo Del Toro (Pan's Labyrint) eventjes bezig zijn geweest de overtreffende trap kunnen worden, maar dat werd door uitgever Konami begraven. Wie de ware psychologische horror wil meemaken op zijn console, moet dus voorlopig nog steeds bij Silent Hill 2 zijn.

 

1reactie

even correctie er zijn twee films gemaakt van silent hill :-p
Silent Hill: Revelation is de tweede

Rating:0