Rondlopen als enige Belg op de allereerste QuakeCon in Europa

ma 29/07/2019
Raf
0 reacties

QuakeCon is al langer een fenomeen dan heel wat videogamers rondlopen op deze planeet. Een feestje in Texas, waar alle nieuwe games van iD en later het moederbedrijf Bethesda in de verf worden gezet, gecombineerd met de BYOC, oftwel Bring Your Own Computer, een sympathieke LAN-party. Dit jaar was er voor het eerst een Europese versie. En ik was daar als enige Belg bij.

QuakeCon gaat elk jaar door in Dallas, Texas, waar iD software de pioniers van de first-person shooter thuisspelen. In 1992 kwamen ze met die allereerste Wolfenstein D3 aanzetten, dan volgden Doom en Quake. Nu is er dus ook QuakeCon Europe. In Londen. Een tweedaagse waar Bethesda, de uitgever die iD onder zijn vleugels nam en daarnaast ook nog verantwoordelijk is voor blockbusters als Fallout, Dishonored,, Rage, The Evil Within en The Elder Scrolls.

De eerste 1000

De eerste dag was puur voor pers, influencers en YouTubers. De tweede mocht een strak beperkt 1000-koppig publiek in deze speeltuin komen meefeesten. Die kwamen uit 37 landen en hadden er duidelijk zin in. Het hadden er wat ons betreft dubbel zo veel mogen zijn. QuakeCon Europe heeft duidelijk groeipotentieel en de locatie liet het toe. Dat je niet over de koppen kon lopen gaf soms wat de indruk van een gebrek aan belangstelling, tot je je herinnert dat het aantal kaarten beperkt én uitverkocht was. Tegelijkertijd betekende het ook dat niemand lang hoefde te wachten om zelf de games daar te spelen.

Weinig primeurs

QuakeCon is nooit een event geweest dat draaide om nieuwe titels te kunnen spelen. Zie het eerder als een viering van recente releases: zoals het uitstekende Wolfenstein Youngblood, het minder goed onthaalde Rage 2, nieuwe VR-versies van ietwat oudere titels. Met panels, merchandising, een rechtstreeks vanuit de 24ste QuakeCon in Texas gestreamde keynote. Zowel in Texas als in Londen lag de focus van deze editie op Doom Eternal, de hyperkinetische ultrabrutale sciencefiction hororshooter, die 22 juli verscheen. De game waarvan het origineel precies een kwart eeuw oud is.

Misschien volgend jaar dubbel zoveel volk, een Europese BYOC, een Doom-competitie en… ach, een mens mag hopen: de volgende Elder Scrolls?

Doom Eternal

De build van Doom Eternal die ik daar op die Europese QuakeCon speelden was dezelfde als die Ronald op een evenement vlak voor de E3 en ik op die E3 mochten bevingeren en waarvan Ronald toen dit verslag bracht toen ook verslag deed. Een verslag waar ik weinig aan toe te voegen heb. Een orgie van geweld, bloedlinke double-jumps, double dashes, waar stilstaan gelijk staat aan doodgaan en met genoeg gore dat al wie daar aanstoot aan neemt, dringend op zoek moet naar een gevoel van humor. Deze game swingt als een DD-tiet die nooit een BH aan de binnenkant gezien heeft.

Battle Mode

Wat ik wel aan nieuws over Doom Eternal kan meegeven is meer info over de 1vs2 multiplayer mode. Een agressieve modus die de brutaliteit van de single player onder vrienden laat spelen. Daarin speelt een van de drie de Slayer, zoals in die single player, terwijl de andere 2 elk een demon uit vijf klassen kiezen. De Revenant is met zijn jetpack verdomd mobiel en heeft raketwerpers. De Pain Elemental kan vliegen en heeft een handig/vervelend schil. De Mancubus doet het te voet maar beschikt over een gigantisch incasseringsvermogen, vlammenwerpers, kanonnen en rookbommen. De twee andere niet verder uitgelegde demon-klassen zijn de Archvile en Marauder.

Alle demons kunnen hazards (omgevingsgvaren zoals gifgas en andere boobytraps droppen én AI gestuurde voetvolkdemonen de arena laten inspawnen. Ze kunnen ook tijdelijk het aanvullen van pantser, health en munitie van de Slayer blokkeren. Een van de vele indicaties dat die battle mode een verdomd diepe meta scoort. In een 1vs1 scenario tussen Slayer en Demon is de Slayer meestal de winnaar. De 2 demons moeten dat dus proberen te vermijden. De Slayer kan ook als enige de teleportatie-portals gebruiken, maar de demons kunnen daar een irritante verrassing voor hem positioneren.

Nog meer meta… en demons

Gaat een demon neer dan heeft de Slayer 20 seconden om de andere ook te grazen te nemen of de ‘dode’ demon respawnt, zij het met de helft van de hitpoints. Opnieuw: meta. Wint de slayer een ronde dan krijgt die in de volgende een bonus, zoals bijvoorbeeld de BFG (big fucking gun), winnen de demons dan kunnen ze gruwelijk krachtige AI demons spawnen. De ontwikkelaar vertelde me verder nog dat ze voor later nog heel wat andere demon-klassen in de steigers hebben staan en nog belangrijker: dat die allemaal in de vorm van gratis DLC voor iedereen beschikbaar zullen zijn.

Taai AF

Terug naar de QuakeCon, ik genoot er meer dan ik had verwacht van om die allereerste 3 Doom-games nog ’s opnieuw te spelen. Daarom ben ik ook wel licht gewonnen voor de move van Bethesda om die drie games alle drie in één pretpakket uit te brengen voor PS4, Xbox One, Switch én mobile. Misschien dat ik er na één keer wel klaar mee ben, maar ik vind het toch een geweldige zet. Het overstijgt de nostalgie misschien niet écht ver, maar ver genoeg om boeiend te zijn. En om iedereen er ofwel aan te herinneren ofwel op te wijzen dat die games taai AF waren.

De gecontroleerd strak gehouden exclusiviteit van 1000 bezoekers voor die eerste QuakeCon oogde wat mager, maar het voordeel van vrije toegang tot alle te spelen games viel niet te ontkennen. Een geweldig initiatief en een gebeuren met absoluut groeipotentieel. Misschien volgend jaar dubbel zoveel volk, een Europese BYOC, een Doom-competitie en… ach, een mens mag hopen: de volgende Elder Scrolls?