Overwatch League-spelerprofiel: Spree

Belgische toppers in de Overwatch League

ma 15/01/2018
Ronald
0 reacties

Van het geruisel van de Noordzee in het stille Koksijde naar het constante geweergeknal in Overwatch en een eigen appartement in Los Angeles: het ging allemaal behoorlijk snel voor Alexandre 'Spree' Vanhomwegen. Voor een 22-jarige legde deze pro-speler, nu onder contract bij Overwatch League-ploeg Houston Outlaws, al heel wat paden af.

Eerste Overwatch League-match: De eerste wedstrijd waaraan Spree deelnam, tijdens de tweede dag van de Overwatch League, eindigde in mineur: Houston Outlaws, zijn team, werd afgedroogd door de rivaliserende Philadelphia Fusion, en tijdens de persconferentie achteraf - hij werd voor het einde van de match vervangen - was hij niet eens meer van de partij. Maar flex-speler zijn, het soort speler die ieder van de 26 Overwatch-heroes op een min of meer gelijk niveau kan hanteren, eender welke rol kan vervullen die nodig is, is allerminst een makkie. Meer zelfs: het is volgens velen de moeilijkste positie die een speler kan innemen in een zeskoppig Overwatch-team. "Je bent op ieder moment wat het team nodig heeft", zegt Spree. "Daarom probeer ik zo veel mogelijk rond het team te spelen, want je moet op ieder moment van een offensieve naar een defensieve rol kunnen springen wanneer dat nodig is, en weer terug. Maar het vaakst speel ik Diva of Zarya uit in de map, en dan wil je agressief zijn. Zo speel ik, wanneer ik het mag kiezen, het liefste. Agressief is altijd goed."

Waarom Overwatch: "Voordat Overwatch uitkwam speelde ik veel verschillende games, die niet toevallig allemaal een eSports-competitie hebben: Counter-Strike en Counter-Strike: Global Offensive, Team Fortress 2, League of Legends. Ze wakkerden mijn interesse in eSports aan, maar het bleef passief: ik speelde zelf veel, maar zat ook te kijken hoe professionele spelers het deden. Met Overwatch zag ik mijn eigen kans schoon, want dat was een titel waarin iedereen weer mooi van nul begint: in de andere eSports-games die ik zonet noemde hebben spelers al een jarenlange bedrevenheid kunnen opdoen. Ik bekeek onlinestreams van spelers die in de gesloten bêta zaten, en daarvan wist ik meteen dat dit een goeie team-based game zou worden, het soort waarop eSports gestoeld is: het deed me denken aan een League of Legends-achtige moba met verschillende rollen van spelers die elkaar moeten aanvullen, maar dan met first person shooter-gameplay. Toen vervolgens de open bêta werd gelanceerd, en ik zelf eindelijk kon meedoen, ben ik de game als een gek beginnen te spelen, ik wilde er snel goed genoeg in zijn om mee te kunnen dingen in competitief verband."

Mijn plan is om in de eSports te blijven.

Hoe ontdekt: "De klok tikte een beetje, want er hadden zich al teams gevormd in de gesloten bêta, en die hadden ook al sponsors aangetrokken. Maar tegelijkertijd wist ik daardoor dat er überhaupt interesse van sponsors was in de game: ik wist dat, wanneer ik goed genoeg werd, de sponsorgelden wel zouden komen. Eerst hielp ik een eigen amateurteam bouwen, waarmee we andere gesponsorde teams klopten; teams van spelers die al werden betààld om te spelen. Dan val je natuurlijk op bij de talentscouts. Eerst kwam ik bij andere teams , daarna was het gewoon kwestie van mijn persoonlijke rank te doen stijgen totdat de Houston Outlaws me binnenhaalden."

Post-carrièreplan: "Hoe bedoel je, professionele gamers hebben korte carrières? Ah, je wilt weten wat ik ga doen wanneer ik naar de dertig ga? Mijn plan is om in de eSports te blijven. Coach worden, bijvoorbeeld, net zoals dat vaak in traditionele sporten gebeurt. Bij Counter-Strike, bijvoorbeeld, zijn 90 procent van de coaches ex-spelers. Dat is de beste positie om vanuit te starten als coach. De scene is erg jong, zelfs mensen in een managementrol zijn vaak nog geen dertig. Maar een leven als entertainer, streamer, content creator, dat zie ik ook wel zitten. Ik steek nu al erg veel tijd in mijn videokanaal. Maar op dit moment wil ik natuurlijk zo lang mogelijk blijven spelen."

Oude leven: "Voordat ik competitief begon te spelen, studeerde ik Digital Arts and Entertainment, met het idee om een gameontwikkelaar te worden. In het eerste jaar was ik zelfs geslaagd. Maar tijdens mijn tweede jaar begonnen mijn activiteiten als pro-gamer het onmogelijk te maken om de twee met elkaar te blijven combineren. Ja, ik ben ver af van Koksijde nu. Het voelt als lang geleden, maar het voelt goed. Toen ik naar mijn eerste team verhuisde, in Toronto, had ik veel heimwee. Het voelde heel weird, ik wilde terug naar de zee. Maar ik ben ondertussen wel in een zekere routine gevallen: je wordt vanaf een bepaald moment geleefd. En ik doe wat ik graag doe, dat is het belangrijkste. Veel mensen willen hetzelfde, en ik ben erg dankbaar voor de kansen die ik krijg."

Bezorgde ouders: "Nee, ze wisten dat dit bij de mogelijkheden zou behoren; ik had hen als late tiener al gezegd dat ik ambities in deze zin heb. Ze hadden het min of meer zien aankomen. En ze zijn erg blij dat ik de kansen heb gehad om hiervan mijn job te maken. Ik doe wat ik graag doe, ik ben gelukkig, voor het overige vinden ze het allemaal best. En het verdient oké. Ik klaag niet. En er is Skype om met elkaar te communiceren. Bij familieleden die niets afwisten van eSports was het natuurlijk anders: die waren al verbaasd over het feit dat het bestààt. Ik heb zelfs vrienden thuis die niet eens konden bevatten wat het is."

Nieuwe leven: "We hebben allemaal ons eigen appartement. En we trainen in de Overwatch League-faciliteit in Burbank. Maar ik heb ook een eigen leven thuis, in plaats van allemaal samen te hokken in een player house, en dat vind ik beter zo. Het voelt meer als 'werken'. Je moet dagelijks opdagen, je bent een aantal uren ter plaatse, en daarna ga je weer naar huis. In een spelershuis zit je constant bij elkaar. Ik heb nu het gevoel dat ik op zijn minst een lief kan hebben (lacht)."

Gear

Muis: Zowie EC2-A
Toetsenbord: Razer BlackWidow Ultimate
YouTube-kanaal