Nintendo Labo Mixpakket

Er schuilt een Bob de Bouwer in elk van ons

di 15/05/2018
Raymand
0 reacties

Met Nintendo Labo komt de Japanse gigant creatief uit de hoek: een knutselpakket combineren met de Switch, om het maximale uit de console te halen. Mijn verwachtingen als Nintendofanaat waren dan ook enorm. Een regenachtig verlengd weekend met twee kinderen: de timing kon niet beter vallen om Nintendo Labo uit te testen! Een overroepen gimmick of het begin van iets moois?

Nintendo Labo is een DIY-knutselpakket om accessoires te maken voor je Switch. Ik ontving het Mixpakket waarmee ik vijf accessoires kon bouwen, namelijk een modelauto, een huis, een piano, een motorstuur en een vishengel.

Laat me beginnen met de inhoud: in de doos zitten kartonnen vellen, licht golfkarton, wat aanzienlijk steviger is dan gewoon karton. Ik haal alles uit de stansvorm en dankzij de vouwlijnen kan ik alles mooi in de plooi leggen. De bouw van elk accessoire wordt begeleid door een heel duidelijk geanimeerde gids op mijn Switch.

De belangrijkste onderdelen van Nintendo Labo zijn de Joy-Con controller, met de infraroodsensor, en kleine reflecterende stickers om op alle accessoires te kleven. Die stickers bepalen wat en hoe Nintendo Labo communiceert met je Switch, met de hulp van de infraroodsensor.

Aan de slag!

Toy-Con-modelauto

De twee modelauto’s had ik op tien minuutjes gebouwd. Nog snel stickers kleven op zowel de linker- als rechter Joy-Con in de modelauto en ik kon hen besturen met het touchscreen van de Switch, dit door de vibraties van de Joy-Con.  Daarnaast wordt de infrarood-sensor ook gebruikt als infraroodcamera of in de automatische modus om je hand te volgen.

Ook zeer leuk dat je met één Switch twee modelauto's kan besturen. Het scherm wordt dan in twee verdeeld. Dan is het de bedoeling om elkaar omver te duwen. Heel basic, maar wel een leuke opwarmer.

Toy-Con-huis

Dat de modelauto's een opwarmer zijn, wordt duidelijk bij de andere bouwpakketten. Het huis draait rond de bewoner, een kruising tussen kirby en een konijn. Het huis in elkaar knutselen met de extra accessoires is niet van de poes. Niet dat het moeilijk is, maar het duurde toch anderhalf uur vooraleer ik er mee klaar was.

Als extra accessoires krijg je vier verschillende blokken die je in de zijkanten en in de onderkant kan plaatsen, namelijk een drukknop, een draaihendel, een sleutel en een springtouw. Deze laatste zijn twee blokken die aan elkaar hangen met een touw. Achteraan het huis plaatste ik de Joy-Con en die dankzij de infrarood sensor de verschillende blokken en bewegingen kan detecteren.  Een combinatie van de blokken resulteert in verscheidene minigames. Het doel blijft uiteindelijk hetzelfde: het wezentje van veel eten voorzien.

Het huis is een leuke gimmick. De minigames zijn oppervlakkig en het stimuleert niet om opnieuw te spelen. Voor mijn zoon was het leuk voor even maar dat was het dan ook. Al is dit wel ideaal voor kleuters van, laat ons zeggen, drie jaar want het is schattig en het geeft toch wel een speciaal gevoel hoe de accessoires communiceren met de Switch.

Wat mij ook niet kon bekoren: het huis is fragiel. Wanneer ik bijvoorbeeld te snel aan de hendel draaide, sprong het blokje er snel uit. Wanneer ik de onderkant wilde gebruiken, moest ik oppassen dat de constructie niet uit mekaar viel omdat ik het huis met één hand moet vasthouden en met de andere hand moest spelen. Kortom: een mooie constructie maar fragiel om te spelen. Als je dan weet dat de minigames een aanrader zijn voor kleuters, dan zal het huis geen lang leven zijn beschoren.

Toy-Con-piano

De Toy-Con-piano is, hier komt ie, een piano. Deze miniatuur piano bevat dertien toetsen. De verschillende blokken die je in de piano kan plaatsen, vervormen het geluid op zijn eigen manier. Zoals verwacht kan je met de piano je eigen muziek componeren en opnemen. Daarnaast kan je de piano ook kaarten laten inlezen. Deze zorgen ervoor dat de tonen van de toetsen opnieuw vervormen.

De Studio-modus is de meest uitgebreide modus. De knoppen en de kaarten doen meer dan louter de tonen wijzigen en in plaats van dertien toetsen, heb je nu 65 toetsen. De kaarten die je laat inlezen bepalen dan de beats. Een leuke toevoeging is de Joy-Con-Baton. Wanneer ik een liedje afspeel, dan kan ik met de baton het tempo van het nummer bepalen.

Toy-Con-motor

De Toy-Con-motor is een motorstuur waarbij beide Joy-Con aan weerszijden van het stuur geplaatst worden. De bijhorende game is heel oppervlakkig: ik kon racen tegen AI-tegenstanders, maar de tegenstand is vrij zwak. De echte moeilijkheid ligt hem in het sturen en het nemen van de bochten. Doordat je op een virtuele motor zit, moet je je lichaam ook wat naar links of rechts hellen om bochten te nemen. Daarnaast zit er aan de rechterkant van het stuur een startknop en kan ik gas geven en remmen zoals bij een echte motor. Bij de Toy-Con-motor gaat het dan ook vooral om de beleving tijdens het racen, niet om de inhoud van de game.

Naast het racen kon ik ook een eigen parcours bouwen, al stelt dat niet zo heel veel voor. De constructie is heel knap gemaakt, maar ook hier moest ik enkele uren noeste arbeid leveren om het ding klaar te krijgen. Gelukkig maakt de totaalervaring van de motor veel goed.

Toy-Con-vishengel

Het laatste accessoire is meteen ook het beste. Het in elkaar knutselen nam toch veel tijd in beslag, meer dan 2,5 uur. Hoewel het ook om een minigame gaat met weinig diepgang, overstijgt de ervaring van het spel het inhoudelijke aspect.

In de game moet je in de zee vissen naar een zo groot mogelijke vis. De grootste vissen vind je dieper de zee in, maar hoe groter ze zijn, hoe moeilijker het is om ze boven te halen. De game reageert enorm goed op de hengel en wanneer je de vis probeert boven te halen, beweegt de hengel heel synchroon met de draaiende spoel. Wanneer je links of rechts beweegt met de hengel, zie je dat op het scherm ook mooi bewegen. Een absolute aanrader.

Toy-Con-garage

Tot slot is er nog de de Toy-Con-garage, waar ik zelf games en creaties kan ontwikkelen, en waar ik de ware kracht van de Switch ontdek. Het bekendste voorbeeld hiervan is dat je de Switch kan omtoveren tot een gitaar. Het programmeren zelf is heel eenvoudig.

Het spreekt voor zich dat de levensduur van Nintendo Labo staat of valt met de steun van de community, en hoe creatief iedereen is in de Toy-Con-garage. Ik zie er alvast énorm naar uit om de komende weken creatieve uitvindingen te zien!

Conclusie

Nintendo Labo is wat 1-2-Switch had moeten zijn: een echte showcase van de mogelijkheden van de Switch. De beleving van Nintendo Labo is gigantisch en fantastisch. Spijtig genoeg kan ik niet het zelfde zeggen over de zeer oppervlakkige (mini)games. Het knutselen is fantastisch, zeker voor kinderen vanaf 8 à 9 jaar, het spelen voor kleuters en de Toy-Con-garage voor tieners. Voor elke leeftijd iets dus.

Ook vind ik het een spijtige zaak dat de constructies (te) fragiel zijn. Hoewel het steviger is dan gewoon karton, gaat het hier om zeer licht golfkarton. Hoe complexer de constructies, hoe fragieler alles is. En dat is dan niet goed voor brutale kleuters, die de games fantastisch zullen vinden maar er snel voor zullen zorgen dat alles uit elkaar valt. Gelukkig zorgt de Toy-Con-garage voor veel onbenut potentieel, wat mijn eindoordeel toch positief doet uitdraaien.

Nintendo Labo toont wat voor fantastische technologieën de Switch bevat en bewijst dat Nintendo wederom dé gamechanger is in de industrie. Hopelijk volgen snel andere games die het echte potentieel van de Switch benutten.