Mass Effect Andromeda: wat je moet weten

vr 17/03/2017
Ronald
2 reacties

De Shepard-saga is afgelopen, maar er valt gelukkig nog veel meer te doen in het Mass Effect-universum. Voordat je in Mass Effect: Andromeda duikt: tijd om je geheugen weer eens op te frissen. Wat is er in de originele trilogie (2007-2012) allemaal gebeurd dat je moet onthouden voor de vierde telg, die zometeen een nieuwe galaxie voor je opengooit?

Precies tien jaar geleden zette de eerste Mass Effect, toen nog gemaakt door een onafhankelijk Bioware en een exclusive voor de Xbox 360, de deur open voor wat een onvergetelijk space opera-triptiek zou worden. Met een heel universum aan kleurijke rassen en partijen die moeizame diplomatieke betrekkingen met elkaar onderhouden, terwijl ze net hun krachten zouden moeten bundelen tegen een aanstormend kwaad. Sluitstuk Mass Effect 3 bracht inmiddels ook alweer een half decennium geleden de boel mooi samen, veel mooier dan wat al die misnoegde fans beweerden na de - toegegeven: nogal interpreteerbare - verhaalfinales. Andromeda speelt zich zeshonderd jaar nà de cataclysme aan het einde van de derde game af, en brengt je als speler in een compleet nieuwe open galaxie. Ideaal voor kersverse spelers. Maar dan nog is het handig als je een paar elementaire vorm- en verhaalaspecten van de originele trilogie onthoudt. Zoals deze.

Precies tien jaar geleden zette de eerste Mass Effect de deur open voor wat een onvergetelijk space opera-triptiek zou worden.

Space Opera

Termen als 'Space Opera' of 'SF-epos' worden vaak nogal ijdel gebruikt in de videogame-industrie (ook de Wing Commander-, Gears of War- en Halo-reeksen worden zo wel eens betiteld), maar de Canadese topontwikkelaar BioWare heeft alle recht en reden om zijn Mass Effect zo te betitelen. De eerste episode introduceerde in 2007 een compleet nieuw space opera-universum met tientallen verschillende buitenaardse beschavingen, die elk hun genetische eigenaardigheden en staatsvormen hebben, en klutste dat boeltje stevig door elkaar door middel van een grote intergalactische strijd.

Alles is kapot

Kern van de verhaallijn uit de eerste trilogie is dus die enorme clash, waarin alle biologische rassen die het heelal bevolken een verbeten strijd moeten leveren tegen de Reapers, een mechanische supermacht die elke vijftigduizend jaar schoon schip maakt met alle levensvormen die - zoals de mens in de jaren 2180 waarin de game zich afspeelt - ruimtevaardig zijn. Dat eindigt aan het slot van de trilogie in een cataclysmische gebeurtenis, die op haar beurt de basis vormt van wat er zich zal afspelen in Mass Effect: Andromeda: de organische rassen uit de Melkweg-galaxie die de apocalyps hebben overleefd in arken, zijn zeshonderd jaar later op zoek naar een nieuwe thuis in de Andromeda-galaxie.

De Shepard-saga is afgelopen, maar er valt gelukkig nog veel meer te doen in het Mass Effect-universum.

Rassen

Die blauwe vrouwenkont die fotogeniek rondwentelde tijdens die veelbesproken seksscène uit de eerste game (zie ook item 'Seks!') was van de blauwhuidige Asarivrouw Liara T'Soni. Zijzelf zal niet meer te zien zijn in Mass Effect: Andromeda, maar wel PeeBee, een andere vrouwelijke Asari, wier ras semi-humanoïde is, en vooral bekend staat omwille van zijn blauwe huid en zijn psychische krachten.

Nog meer rassen uit de originele game die terugkeren in de nieuwe game zijn de Krogan (eigenzinnige geweldenaars), Turians (op militaire orde en discipline gesteld, groengrijs van huidskleur, deels reptielachtig, met een nogal aerodynamisch hoofd) en Salarians (paarse huid, grote ogen, rare uitsteeksels bovenaan hun hoofd, pijlsnel denkend en handelend). Naast de mensheid, natuurlijk, en een handvol nagelnieuwe rassen.

Wie heeft de lekkerste blauwe kont uit het heelal? Liara T'Soni!

RPG én shooter

De Mass Effect-games zijn een mix tussen een third-person-shooter en een rpg, waarin je een team van personages uitbouwt met wapens en vaardigheden. Het zijn actie-rpg's, en dan ook nog eens actie-rpg's-light: met individuele schietvaardigheden kom je al een heel eind. Maar tegelijkertijd is het cruciaal om de talenten en de ervaring van de personages in je team zodanig uit te bouwen dat ze in staat zijn om toekomstige beproevingen aan te kunnen. Ook zijn er de psychische krachten van sommige personages, die zo'n beetje de Mass Effect-vertaling van magie uit andere rpg's zijn.

Pre-Star Wars-stijltje

De visuele vormgeving van de Mass Effect-games baadt in een sf-traditie van vòòr Star Wars: architectuur en scheepsdesign met veel rondingen, vrouwelijke personages die jolig wat cleavage laten zien, glanzende schakeringen van blauw en paars. Het soort retrofuturisme dat we kennen uit films en strips als Barbarella en Flash Gordon, rockalbumcovers uit de jaren 80, of de doeken achteraan het botsautokraam op de kermis. En de bijbehorende, vettige syntesizerscore heeft iets van Vangelis of Jean-Michel Jarre.

Keuzes

Ook belangrijk in Mass Effect zijn de keuzes die je maakt. Ze worden je meestal gepresenteerd door wat Bioware het Radial Command Menu doopte: dialoogkeuzes in een cirkelvormig menu die het handelsmerk zijn geworden van de Mass Effect-reeks. Daarmee vulde je zogeheten Paragon- of Renegade-schalen in je persoonlijkheid, die ook hun weerslag hadden op het verloop van de plot. Gamen op maat van je eigen temperament.

Er waren verschillende eindes mogelijk in zowel de individuele games als de trilogie, en je kreeg vaak ook harde morele vraagstukken voor de voeten geworpen. In het slotdeel kom je bijvoorbeeld op een bepaald moment voor een moeilijke keuze te staan: met een knop kun je een einde maken aan de Geth, een volledig mechanische maar met zelfbewustzijn behepte buitenaardse soort. Als je dat doet, heb je de noodzakelijke steun van de Quarians, een organische buitenaardse soort die jaren geleden een oorlog is begonnen tegen de Geth. Meerdere vragen kruisen elkaar in dit dilemma: is het uitroeien van een robotische soort effectief genocide? Brrr!

Aan romances geen gebrek in de Mass Effect-trilogie...

Seks!

Er werd redelijk wat afgevogeld in Mass Effect. Shepard kon meerdere vrouwen of mannen binnendoen in de drie games, in verscheidene combinaties. Je kon mensenman met mensenvrouw gaan, maar ook mensenman met alienvrouw, mensenman met mensenman, mensenvrouw met mensenvrouw, mensenvrouw met alienman, mensenvrouw met alienvrouw, en mensenman met alienman. Het maakt van de Mass Effect-trilogie zo'n beetje de meest seksueel bevrijde games uit de industrie.

Seks kwam echter niet vanzelf: je moest tijdens de zonet al genoemde dialoogsequenties stevig je woorden wikken, en naargelang de situatie kiezen uit een aantal speelse, doortastende, flirterige en oprechte antwoorden. Pakte je het verkeerd aan in de eerste conversatie, dan werd de versierpiste uitgeschakeld in de volgende. En of het uiteindelijk boemboemen werd, merkte je pas erg laat in iedere game.

 

2reacties

Wat is een 'apokalyps'?

Also, een spel in positief daglicht blijven zetten terwijl het duidelijk niet tot aan de kniëen van de originele reeks komt is grappig. Bijna even grappig als de slechte storyline, slechte dialoog en absurde gezichtsanimaties.

Rating:0

Wat zegt dat deze game geen begin is van een super storyline?
Ik ben al blij dat het genre niet uitgestorven is. Vele pc gamers zijn maar al te blij met zoveel pracht en praal.

Rating:0