"Ik weet hoe een outsider zich voelt"

Ik sprak met... Agent 47 hemzelve!

di 13/11/2018
Ronald
0 reacties

Met Hitman 2 keert Agent 47 voor een zevende keer terug naar de World of Assassination. En met hem ook David Bateson, de acteur die hem inmiddels al twintig jaar vertolkt in de games.

Na vijf minuten aan de praat met David Bateson besef je dat IO Interactive's kaalhoofdige Agent 47, die de 58-jarige Deense acteur ondertussen al bijna twintig jaar vertolkt in de Hitman-games, nergens anders dan in Denemarken kon zijn bedacht. Hij is een figuur die te vergelijken is met de van een onpeilbaar duister kantje voorziene personages in Deense tv-series als The Bridge en The Killing. Dat is ook Hitman, beaamt Bateson wanneer ik de vergelijking trek: Scandic Noir op een console.

Bateson: "Hij is heel ingetogen, duister, en wordt - hoewel hij zichzelf wellicht niet zo zal zien - door anderen als depressief beschouwd. Een outsider. De atmosfeer en de wereld waarin hij rondloopt zijn ook duister en beklijvend. Dat is heel erg een traditie in Deense fictie. Toen ik mijn eerste scènes uit de game zag, ergens in 1999, zag ik hem zelf eerder als een soort Philip Marlowe (een personage in detectiveboeken van de Amerikaanse schrijver Raymond Chandler, RMe): een figuur die in de schaduwen leeft. Heel fifties. Of Rick Deckard uit Blade Runner. Toen ik dat voor het eerst zag, wilde ik absoluut de rol hebben. Wanneer iets in de schaduwen gebeurt, wanneer dat je universum is, dat vind ik interessant. Dat is de ironie van Sapienza, mijn favoriete level in de vorige Hitman: al dat licht, dat was een enorm contrast. De World of Assassination is voor mij erg gelinkt met dat noir-gevoel."

Weinig van zeggen

Wat meteen opvalt wanneer Bateson tegenover je zit: hij vertoont, hoewel hij ouder is dan de waarschijnlijke leeftijd van Agent 47, een treffende gelijkenis met het personage. Een die goeddeels op toeval berust, want het is pas sinds de vorige Hitman (2016) dat hij ook de MoCap voor de games doet. Maar hij legde de afgelopen twee decennia wèl een hele persoonlijkheid in het stemmenwerk dat hij deed voor het personage. Niet makkelijk, aangezien het feit dat Agent 47 niet zo veel te vertellen heeft in de game.

Bateson: "Tijdens het opnameproces stel ik een hoop vragen. Ik weiger om een regel in te spreken als ik er de context niet van ken. Er zit heel weinig informatie in de regels zelf, en ik wil de betekenis ervan niet verkeerd interpreteren. Dat, en de context van de scène: als ik geen emoties mag uiten, dan kan ik wel wat betekenis in de scène stoppen wanneer ik weet waar hij net fysiek vandaan komt. Maar niet méér dan dat: ik hou van het idee dat ik, iedere keer dat ik de geluidsstudio betreed, niet weet wat er zonet is gebeurd en wat er gaat komen. Ik weet niet meer dan wat er vandaag gebeurt. Ik hoef alleen maar te weten wat er letterlijk is gebeurd voordat ik de regel moet uitspreken."

"Of ik kleur de regels wat met dingen die ik uit mijn eigen achtergrond puur. Ik kan me heel goed als een buitenstaander gedragen, apart van de actie die zich rondom me voltrekt."

Outsider

Dat outsiderschap dat Agent 47 kenmerkt kent Bateson namelijk ook. "Dat is een persoonlijk dingetje van me. Ik heb een hoop gereisd in mijn jeugd; een beetje té veel zelfs. Ik ben geboren in Zuid-Afrika, en ging op twaalf jaar tijd naar negen scholen, in twee landen. Ik heb me altijd een buitenstaander gevoeld, die van buitenaf naar andere mensen hun levens kijkt. Altijd een vreemde. Ik ben daar nu cool mee natuurlijk, maar het is wel iets waarop ik kan inhaken wanneer ik regels debiteer die al geschreven zijn. Ik kan een soort vervreemding vertolken, een gevoel van dissociatie van de situaties waarin hij opduikt. Sowieso past het goed bij het personage. Ik 'acteer' niet te veel wanneer ik hem speel, snap je? Omdat hij zo weinig van zeggen is. In de studio verwachten ze dat ook: soms vragen ze me om nòg wat ijziger te spelen."