Hunt: Showdown

E3 2017: Kan Crytek het nog?

vr 16/06/2017
Raf
0 reacties

Crytek zat ver weggemoffeld op de E3, maar we hadden de demo van Hunt: Showdown zelfs in het toilet willen bijwonen. Een – wat dacht je – visueel indrukwekkend 2-speler coop- én competieve multiplayer waarin je met je buddy op jacht gaat naar bovennatuurlijke monsters.

Hunt: Showdown is een first person multiplayer game dat zich afspeelt op een open-wereld terrein van 1 vierkante kilometer en waarin je samen met een andere speler eerst monsters zoekt, ze vervolgens om zeep helpt en terug naar de hel verbant. Daarna kan je ervoor kiezen om met je buit te maken dat je weg komt, of achter een volgend monster aan te gaan. Klinkt duidelijk en al best interessant? Wacht, het wordt beter. De game speelt zich af rond het einde van de 19e eeuw. Voor die locaties kozen de makers de smerigste, onheilspellendste plekken die ze maar konden bedenken … en behalve jou en je strijdmakker zijn er nog vier andere duo’s die daar ofwel precies om dezelfde redenen als jullie zijn, of die monsters als bijzaak beschouwen en die het makkelijker vinden om andere teams eerst het vuile werk te laten opknappen om ze daarna van hun buit te beroven.

Permadeath baby!

Er zijn geen klassen maar je kan wel in ‘tiers’ opklimmen, wat je toegang tot betere wapens geeft. Sneuvel je in Hunt: Showdown, dan kan je teamgenoot je weer op de been helpen, maar volle health krijg je nooit meer. Ga je er allebei aan, dan is het niet alleen game over voor die sessie, maar verlies je items, gear, een stuk van je speler-XP én die hunter. Dat verklaarde waarom de demospelers heel voorzichtig door deze nachtelijke moerasmap trokken. Niet veel later zagen ze het lantaarnlicht van een ander duo, maar ze besloten daar met een veilige boog omheen te trekken. Ze moesten wel lawaai maken om AI-gruwels op afstand te houden nadat blaffende waakhonden die gewaarschuwd hadden, en de angst dat er misschien een ander team spelers in de buurt daar gebruik van zou maken, was tastbaar. Net zoals die paranoia wanneer er veraf, maar niet veraf genoeg een schot klonk.

Eieren en boobytraps

Het jagen op de grote monsters (elke map telt er drie of vier) doe je via Dark Vision, een soort bovennatuurlijke spoorzoek-vaardigheid. Daarvoor passeerden we eerst langs twee mini-bosses. Aan de geluiden elders te horen waren de andere teams gelukkig druk met andere AI of met elkaar bezig. Eenmaal ons eerste monster – een gigantische spin – aan flarden geschoten, begonnen we met het verbanningsritueel. Een moeilijk moment, want tijdens dat ritueel kunnen alle andere spelers die plek waar je dat doet op hun map zien. Onze demo-jongens slaagden er niet zonder moeite in om een volledig vijandelijk team uit te schakelen (de goeie wachten bij het lijk van een neergeschoten vijand tot zijn makker hem komt reviven) en nog een paar andere slachtoffers te maken. Gelukkig dat die andere teams niet samenspanden. Daarna koos ons team eieren voor hun geld, liet het een paar historisch min-of-meer-mogelijke boobytraps achter en sprintte het naar de exit. Liever blode Jan, dan dode Jan dus.

Wil je meer weten over Hunt: Showdown? Wij ook, hou 9lives dus in de gaten en praat nu al mee over deze game op ons forum.