Visuele nieuwigheden
Het allereerste FIFA 15-wedstrijdje tussen Yannick en mezelf leverde een spektakelstuk op. Hij koos voor het Duitse Dortmund terwijl ik Hazard en Courtois onder men hoede nam. Aanvallend presteerden we, net zoals bij elke nieuwe FIFA, dat eerste matchke vrij brak, maar toch vielen er meteen enkele visuele extraatjes op. Zo blesseerde hij Hazard met een vuile tackle waarbij de bliksemsnelle Belg hard op zijn arm terechtkwam. Hij schudde er enkele keren mee in de hoop de pijn weg te smijten, maar vroeg daarna zelf een wissel aan met de roterende handbeweging. Na een overheerlijke save van Thibaut kreeg die op zijn beurt een high five van Matić en de scheidsrechters halen bij vrije trappen de magic spray boven om zowel trapper als muur op de correcte afstand te houden.
In Pro Evolution Soccer veranderde er grafisch niet zo heel veel, al lijken de spelers wel realistischer te bewegen. Een keeper die de bal vanop de grond uittrapt neemt bijvoorbeeld een typische, bijna huppelende aanloop en bij balcontroles draaien spelers hun poep onmiddellijk naar hun tegenstanders om zo de bal af te schermen. Bijna elke diepe steekpass over de grond krijgt echter een overdreven mooi effect mee, terwijl maar weinig voetballers dat in het echt doen aangezien de kans op mislukte passes exponentieel stijgt als je daarvoor opteert. Tot slot kunnen we niet anders dan vermelden dat het gras in PES echt teleurstelt wanneer je enkele uren voordien FIFA hebt gespeeld. Opspattend water is bijvoorbeeld visueel aantrekkelijker dan een weliswaar egale maar passieve grasmat.
De keepers
De AI van keepers stelde in de 2015-editie van beide games teleur. Na een tiental matchen in beide games geeft vooral PES ons hoop, want we hebben een pak meer vertrouwen in de Konami-versies van keepers als Navas en Sirigu. Zo besloot Courtois in FIFA enkele malen om uit te komen zonder dat we daarom vroegen. In de meeste gevallen is hij dan hopeloos te laat, hij streek zelfs eenmaal rood op door wild op een spits in te beuken, en als een FIFA-keeper tijdig tussenkomt, is het altijd bang afwachten: springt de bal weg, loopt hij domweg tegen een aanvaller en is hij de bal kwijt, of wat gebeurt er? Na een vrije trap richting Courtois’ doel besloot de wereldkeeper zelfs om een hobbelend balletje, dat wellicht aan slechts 20km/u tussen de muur door rolde, met een tackle weg te werken, zonder maar enige vorm van tegenstand in de buurt…
Scheidsrechterlijke dwalingen
Het leven is nooit fair, maar wanneer je voetbalgames speelt verhoogt de kans op irritatie zienderogen. Vooral onnodige offside-spelonderbrekingen zouden ondertussen wel mogen opgelost zijn, want zolang je de bal terug in eigen rangen hebt, moet de scheidsrechter absoluut geen vrije trap toekennen aangezien die beslissing het spel drastisch vertraagt. In PES viel dat niet echt op, want ik vermoed dat we na tien games hoop en al vijf keer buitenspel hadden gelopen, terwijl dat cijfer in FIFA een pak hoger lag. We trekken er dan ook geen conclusies uit, maar vooral EA Sports heeft werk aan de winkel, al beseffen we maar al te goed dat de versie die wij onder handen namen geenszins zal veranderen. Enkel de databanken staan nog niet op punt, want Jason Denayer scoort bijvoorbeeld maar 69.
Op doel schieten en verdedigen
Zoals bij elke nieuwe jaargang is het even wennen, maar na verloop van tijd vlogen de ballen er in beide games vlot in. Het grootste verschil is wellicht het feit dat je in PES vanuit de vreemdste hoeken perfect op doel kan schieten. Elk schot krijgt voldoende effect mee om zelfs vanop de achterlijn tussen de doelpalen te belanden. Zo scoorden we een heerlijk doelpunt na een dito actie, waarbij een corner werd doorgekopt die op zijn beurt vanop de achterlijn achterwaarts werd binnengekopt. We scoorden zelfs een omhaal zonder het goed en wel te beseffen. Mooie doelpunten scoren is dus makkelijker in Pro Evolution Soccer, want in FIFA eindigen heerlijke schoten traditioneel op de deklat, kruising of paal. Ook dat is dit jaar niet anders.
Pace blijft een véél te groot voordeel.
In FIFA is het wel een stuk aangenamer om te verdedigen. Wanneer je gebruikmaakt van de mogelijkheid om een tweede verdediger in te roepen voor dubbele mandekking te forceren, is het als aanvaller moeilijk om een gaatje te vinden. Spelers als Hazard lopen je twee verdedigers nog steeds los voorbij. Hoewel dat ook in het echte leven zo is, zijn de verschillen in-game veel drastischer dan in de realiteit. Zo een verdediging voorbij snellen zie je misschien twee keer per maand op televisie, terwijl het zowel in PES 2016 als FIFA 16 alweer dagelijkse kost zal worden. ‘Pace’ is nog steeds ‘overpowered’, en dat is een jammere conclusie.
Beide games hebben hun voor- en nadelen, maar vooral de constante evolutie die PES doormaakt, geeft ons hoop. Het is altijd vreemd om na honderden matches FIFA doorheen het jaar terug PES te spelen, want de bewegingen zijn een tikkeltje anders, maar het zou best kunnen dat we volgend jaar het tegenovergestelde moeten schrijven en PES hebben kapot gespeeld. We zijn uitermate benieuwd naar de uiteindelijke games, maar deze indrukken zullen wellicht overeind blijven aangezien er aan de gameplay zelf niets meer zal veranderen.
