Destiny 2: Forsaken (deel 1)

"De beste DLC die we ooit voor Destiny te zien kregen"

wo 12/09/2018
Ard
0 reacties

De voorbije week was een behoorlijk intense week. Grote boosdoener was de derde grote Destiny 2-uitbreiding; genaamd Forsaken. Ik ging een week bikkelhard aan de slag met de nieuwste DLC met mijn afgestofte Guardian en trok richting Tangled Shore. Als die hard fan van het eerste uur van de Destiny-franchise wisten de voorgaande uitbreidingen me niet te bekoren. Zowel Curse of Osiris als Warmind stelden op alle vlakken teleur. Niet alleen was het verhaal een pot flauwe koffie, er was gewoonweg niet genoeg te doen. Onder het motto derde keer, goede keer probeert Bungie het nu met Forsaken.

Het verhalende gedeelte werd in ieder geval goed bij de horens gevat. Het team achter de lore besloot namelijk enkele ingrijpende veranderingen door te voeren zodat het verhaal wel moest aanslaan. Niemand minder dan Cayde-6 werd het slachtoffer van de zieke scenaristen en hij wordt in het begin van de uitbreiding koelbloedig gedood. De eeuwige grappenmaker werd dan ook uit de Tower verwijderd samen met alle grappen en ongepaste opmerkingen. De dood van Cayde laat een reusachtig gat achter in het universum. Het verhaal moet dus wel heel sterk uit de hoek komen om de dood van Cayde te kunnen rechtvaardigen…

Prison Break

De lore begint wanneer Cayde-6 en Petra Venj richting Prison of Elders worden gestuurd om er een opstand de kop in te drukken. Eenmaal aangekomen op de plaats delict, blijkt de situatie behoorlijk uit de hand te lopen en is de chaos compleet. Cayde komt daarbij oog in oog te staan met Ulder Sov; de nieuwe leider van de Scorn. De Scorn zijn een hoop gemuteerde Fallen-vijanden die de dood reeds in de ogen keken en bijgevolg nergens voor terugdeinzen. Het is Ulder zélf die een kogel door Caydes - met moppen gevulde - schedel jaagt. Het is aan ons om Cayde te wreken en het achterliggende verhaal van Ulder te ontdekken.

Voor het eerst in de geschiedenis van de game voelen de bazen in de uitbreiding fris en origineel aan. 

In diezelfde opstand ontsnapten ook acht zogenoemde Barons die onder leiding van Ulder de Tangled Shore op stelten zetten. Uniek aan deze uitbreiding is dat er ditmaal acht bazen zijn die we de kop moeten indrukken. De bazen zelf zijn daarbij stuk voor stuk uniek. Zo heb je de Yaviks, the Rider die zich op Heavy Pike verplaatst en Araskes, the Trickster die mijnen rondplant onder het mum van extra ammunitie. Voor het eerst in de geschiedenis van de game voelen de bazen in de uitbreiding fris en origineel aan. Ook de jacht op de bazen voelt stukken beter aan dan in andere uitbreidingen; voor het eerst gebeurt dit onder de vorm van Adventures; kleine Patrol-achtige queesten die de gevechten niet isoleren in een missie, maar laten plaatsvinden in de Tangled Shore zelf.

De boog is géén gimmick maar een te duchten wapen.

Robin Hood

Samen met het nieuwe verhaal werden enkele features toegevoegd zoals de pijl en boog. We zagen in het verleden reeds nieuwe wapentypes verschijnen; zo werden een flinke tijd terug de Sidearms geïntroduceerd. De pistoolvarianten wisten mij nooit te bekoren. Een extra pijl en boog leek mij dus ook eerder een fancy en nutteloze gimmick. Al snel in de uitbreiding krijg ik een boog aangemeten door Petra Venj zelf. Al snel blijkt dat ik het helemaal bij het verkeerde eind had. Bungie slaagde erin de boog bijzonder bevredigend te laten aanvoelen; Critical Hits waarbij een pijl de schedel van een Scorn doorboort voelen daarbij gruwelijk lekker aan. Ook het systeem waarbij je de spanning in de boog bepaalt door R2 in te houden, voelt echt wel goed aan. Hier waren enkele ontwikkelaars aan de slag die niet aan hun proefstuk toe waren.

Critical Hits waarbij een pijl de schedel van een Scorn doorboort voelen gruwelijk lekker aan. 

Een nieuwe Super krijgen we echter niet voorgeschoteld. Wel krijgen we de kans om onze favoriete Super-klasse verder uit te breiden. Zo vliegt mijn Titan voortaan als een raket in het rond alvorens zijn Strike Super los te laten. Verder werd het wapensysteem serieus overhoop gegooid; een wijziging die vele fans gelukkig zal maken. Energy Weapons zijn voortaan niet meer verbonden aan één bepaald slot en verschillende wapenklassen kunnen nu over de drie slots verspreid worden. Drie shotguns dragen om een Boss van dichtbij lekker hard aan te pakken? Jawel, voortaan kan het. De vrijheid uit de eerste game is helemaal terug.

Een van de acht Barons.

Back to the roots

Niet enkel het wapensysteem ging terug naar de roots. Ook werden enkele geliefde klassieke elementen uit de eerste game teruggebracht. Zo zijn de Daily Bounties terug, hoera! Er is wél een kleine kanttekening; de daily bounties zijn maar 24 uur geldig. Je zult dus je dagelijkse Destiny-sessie in de Tower moeten starten om alle relevante bounties in huis te halen. Ook werd de wirwar omtrent de Crucible en Vanguard Strikes gestroomlijnd. Vooral de verwarring in de Strike-sectie van de game werd sterk gestroomlijnd; weg is het verschil tussen de Weekly Nightfall en Heroic Strikes.

Het feit dat het globale level werd opgeschroefd tot 50 en het Light-level ook enkele honderden punten werd opgekrikt, zorgt ervoor dat alles weer stukken boeiender is; een level stijgen is nog steeds even leuk als in de eerste game en de zoektocht naar die legendarische gear blijft boeiend. Vooral het feit dat bepaalde legendarische wapens opnieuw random stats krijgen, maakt het terug uitdagend voor de echte looters onder ons. Ik weet echter dat dergelijke uitbreidingen al snel durven vervelen na een week spelen; daarom koos ik voor een review in twee delen. In het volgende deel, dat binnen een dikke week verschijnt, vertel ik wat meer over de high-end content van de game. Wat valt er te beleven eens het verhaal erdoor gedraaid is?

De Forsaken-DLC lijkt op het eerste zicht de beste DLC te zijn die we ooit voor Destiny te zien kregen. Er werd gekozen voor een aanpak waarin de oude, door fans geliefde features terug werden geïntegreerd en het verhaal een versnelling hoger schakelde. Een ultieme toegeving of net een dappere stap in de goede richting? Ik opteer voor de tweede optie. Het is nagenoeg te vroeg om nu reeds een definitief besluit omtrent de uitbreiding te formuleren. Ik kan me namelijk nog niet uitspreken over wat er te beleven valt op de momenten waar andere uitbreidingen begonnen te vervelen. Jullie horen binnenkort meer van mij!