Descent of Dragons

Exclusieve hands-on met het single player-luik

di 21/01/2020
Ard
0 reacties

Het Year of the Dragon loopt stilaan op zijn einde in Hearthstone. Het voorbije jaar kregen we voor het eerst drie uitbreidingen voorgeschoteld die nauw aan elkaar samen hingen. Van die laatste uitbreiding, Descent of Dragons, kunnen we vanaf vandaag aan de slag met het single player-luik. Wij kregen van Blizzard de exclusieve kans om het verhalende gedeelte een week op voorhand onder handen te nemen. Ik ging voor jullie met Galakrond's Awakening aan de slag!

Het sologedeelte van Descent of Dragons heet Galakrond’s Awakening en gaat dieper in op de uiteindelijke wanhoopspoging die Rafaam binnenkort wil ondernemen. Opnieuw spelen de League of Explorers, onder leiding van Reno Jackson, en de League of E.V.I.L. een prominente rol in de lore. Rafaam, de leider van de antagonisten, wil als ultieme masterplan de legendarisch draak Galakrond uit zijn schoonheidsslaap wekken om zo dood en verderf te zaaien in Azeroth. In Galakrond’s Awakening beleven we - net zoals in voorgaande uitbreidingen - het legendarische verhaal vanuit beide standpunten.

Rafaam doet zijn snode plannen uit de doeken voor Reno.

Lineaire gameplay

In tegenstelling tot de twee voorgaande single player-luiken, gaat het er in Galakrond’s Awakening een stuk lineairder aan toe. Dat lineaire mag je redelijk letterlijk nemen, want de uitbreiding stippelt letterlijk een wandelpad van baasgevechten uit die ik één per één moet zien af te handelen. Ook de decks waarmee je het in de normal mode opneemt tegen vijandige NPC’s zijn kant-en-klaar ingeblikt. Het is duidelijk dat Blizzard hier een hoofdstuk probeert af te sluiten en wat meer belang hecht aan het verhaal. Het is dan ook daarom dat de speler wat minder vrijheid krijgt dan in de voorgaande DLC’s. De heroic mode vat de koe op een andere manier bij de horens; daar zijn custom decks wél toegelaten.

De draken uit de Descent of Dragons-uitbreiding zijn uitdrukkelijk aanwezig.

In totaal zijn er twee dergelijke paden uitgestippeld; één voor de League of Explorers en één voor de League of E.V.I.L.. Beide paden worden opgedeeld in vier chapters van drie gevechten die quasi exact dezelfde route bewandelen. Het eerste hoofdstuk van de League of E.V.I.L.-lore wordt gratis voor iedereen. De resterende chapters kunnen zoals gewoonlijk met virtueel goud of enkele euro’s aangekocht worden. Baan je je een weg doorheen de volledige normal mode, dan krijg je als beloning maar liefst 35 nieuwe kaarten ter beschikking in jouw Collection. Krijg je er niet genoeg van? Dan kan de heroic mode soelaas bieden die twee exclusieve card backs oplevert.

Het 'te volgen pad' kun je hier zeer letterlijk nemen.

Goed doordacht

De held in mezelf komt bij het opstarten van de uitbreiding opnieuw naar boven en ik besluit het League of Explorers pad te bewandelen. Ik kruip in de geschubde huid van Sir Finley en kom meteen oog in oog te staan met Dr. Boom. Toegegeven; de decks zijn pre-made en dat zorgt ervoor dat de moeilijkheidsgraad serieus daalt. In het algemeen moest ik niet één battle meer dan drie keer proberen alvorens succesvol papiersnippers van het vijandige deck te maken. De mechanics en de dialogen zijn daarentegen wel beter dan in de vorige uitbreidingen; door de vastgelegde decks kunnen bepaalde kaarten en gebeurtenissen gescript worden zodat leuke animaties aan het geheel kunnen worden toegevoegd.

De held in mezelf komt bij het opstarten van de uitbreiding opnieuw naar boven.

Helemaal leuk wordt het als ik besluit het foute pad op te gaan en exact dezelfde route probeer af te leggen als de League of E.V.I.L.. Bepaalde subtiele toetsen die ik als lid van de League of Explorers moest ervaren, beleef ik nu vanuit de uitvoerende rol. Ik zit meermaals voor mijn pc te gniffelen als ik tegen dergelijke subtiliteiten aanloop; “Hey, dit komt mij bekend voor!”. De term subtiel is hier zeker op zijn plaats; de gevechten zijn niet letterlijk één op één gemapt, maar leggen een expliciete nadruk op de beleving van de League waarin ik me op dat moment bevind. Wie had ooit durven denken dat het verhalende aspect in een kaartgame zo’n hoge toppen kan scheren.

Aan leuke animaties en verrassingen geen gebrek

Bloemlezing van personages

Last but not least zijn de draken uit de Descent of Dragons-uitbreiding uitdrukkelijk aanwezig in de uitbreiding. Niet alleen kregen we heel wat nieuwe Dragon-kaarten aangemeten in de nieuwe expansion, het gehele verhaal draait namelijk rond de legendarisch Galakrond. Het middeleeuwse karakter van de uitbreiding weet mij constant aan het scherm gekluisterd te houden. Voeg daarbij de bloemlezing van alle leuke personages en karikaturen uit de voorgaande uitbreidingen en je krijgt een subliem geheel die je tussen het denkwerk door ook af en toe eens doet schaterlachen. Personages zoals Madame Lazul, Reno Jackson, Khadgar zijn gewoonweg puur goud voor deze franchise. Keer op keer krijgen we ze opnieuw te zien, maar steeds in een betere vorm van zichzelf.

 

Galakrond’s Awakening voelt aan als het einde van een hoofdstuk. De vrijheidsgraad ligt daardoor opmerkelijk lager, al wordt dat gecompenseerd door ijzersterke personages, coole gescripte animaties en een boeiend verhaal. Voor het eerst ervaren we ook een parallel verhaal waarbij hetzelfde scenario (letterlijk) in kaart wordt gebracht in de ogen van de good én de bad guys. De 35 nieuwe kaarten en de nieuwe card backs zijn daarbij ook leuk meegenomen.