9lives was op Nintendo's Post-E3-event

"Nintendo maakte er enkele weken geleden nogal een show van met zijn E3-livestream"

ma 01/07/2019
Ronald
0 reacties

Nintendo maakte er enkele weken geleden nogal een show van met zijn E3-livestream. Een aantal van de daarop aangekondigde games kreeg ik eind vorige week alvast in de tengels tijdens een lokaal event van het spellenhuis in het Nederlandse Utrecht. Hier zijn de belangrijkste.

Luigi's Mansion 3

De belangrijkste aanstaande first-party-titel waarvan Nintendo dit jaar eindelijk meer laat zien is Luigi's Mansion 3, een laat vervolg op de bekende spokenjaaggame voor de GameCube (2001) en diens kleinere sequel Dark Moon voor de 3DS uit 2013. Het is een actie-adventuregame met niet al te fanatieke actie, maar de gameplaymechanieken waarop hij draait zijn wel eerder speciaal: het spookhuis (deze keer eerder een horrorhotel) waardoor Mario's broer zich een weg moet banen zit vol geesten, en die moeten eerst worden verblind met de zaklamp zodat ze vervolgens kunnen worden weggezogen met een stofzuiger. De belangrijkste frictie die de gameplay van Luigi's Mansion vertoont aan de speler is dat de spoken tegenspartelen terwijl ze door de buis gaan, en je ze eerst eventjes moet murw slaan.

Maar dat is natuurlijk niet het enige wat je te doen staat in Luigi's Mansion 3. Er zitten, zo merkte ik tijdens een demo van een kwartier, ook een aantal omgevingspuzzels in, met liften, windmolentjes en dodelijke pieken die uit de vloer komen. Die moet je zien op te lossen met behulp van andere attributen als een zuignap en - belangrijker nog - je astrale maatje Gooigi. Die laatste, een beetje vergelijkbaar met het Slimer-spook in de Ghostbusters-films, is een nieuwkomer in Luigi's Mansion 3, maar speelt een belangrijke rol voor je progressie in de game. Hij bereikt met name plaatsen die voor de nog met een fysisch lichaam behepte Luigi off-limits zijn, en kan ook door een co-op-maatje worden bestuurd.

 

The Legend of Zelda: Link's Awakening

Nog meer ouder Nintendovoer dat de sprong van een handheld naar huiskamervertier maakte is The Legend of Zelda: Link's Awakening. Ze hebben daar hun tijd mee genomen ook, want het origineel dateert alweer uit 1993 en kwam toen op de markt voor de Game Boy. Van een platform met 160x144 pixels en vier tinten olijfgroen naar een met 1.920x1.080 beeldpunten en miljoenen kleuren: het is een hele overstap. Maar hoewel de visuele presentatie natuurlijk een hele upgrade vertoont, is de structuur van de omgeving - die nog steeds in een isometrisch perspectief wordt gepresenteerd - hetzelfde gebleven.

 

Pokémon Sword & Shield

Nu de 3DS naar de onderste plank van Nintendo's rek is verwezen (zie hier onderaan), moet ook de Pokémon-reeks zijn migratie naar de Switch voortzetten. Met Pokémon Sword en Pokémon Shield, zoals gewoonlijk in twee tandemversies, wordt het pad voortgezet dat werd geëffend door Let's Go Pikachu/Eevee en Pokkén Tournament. In mijn korte demo van Sword & Shield kwam ik in een Gym terecht, waar het gewoonlijke stramientje speelt: een omgevingspuzzel oplossen (voor de gelegenheid met water als thema, en watervallen die moeten worden bijgesteld door aan sluizen te draaien zodat je een nieuwe doorgang krijgt), en af en toe makkelijkere trainers verslaan.

De Pokémon-games blinken niet meteen uit door de uitdaging die ze leveren.

Tot je uiteindelijk de Gym Leader aanpakt. De Pokémon-games blinken niet meteen uit door de uitdaging die ze leveren, maar in de demo (geen idee hoe ver hij in de game was) kregen toch een paar van mijn zakmonstertjes op hun wammes voordat ik merkbare progressie maakte tegen mijn tegenstander. Nieuw in Sword & Shield is de Dynamax-mechaniek, waarbij je je Pokémon gedurende enkele beurten immens groot en ook immens krachtig kunt maken. Maar dat is na één keer opgebruikt, en je tegenstander heeft het ook.

 

Mario & Sonic at the Olympic Games Tokyo 2020

Twaalf jaar geleden was de allereerste Mario vs. Sonic at the Olympic Games een vredespijpmomentje voor de twee totemfiguren, maar zes afleveringen later (en een Sonic-francise die nog dieper wegzonk in een poel van irrelevantie) horen de games gewoon bij Nintendo's decor. Er komen volgend jaar nieuwe Olympische Spelen aan, deze keer in de Japanse hoofdstad, en dus werd het ook weer tijd voor een nieuwe afgeleide game. Die verschijnt op de Switch, de enige console die Nintendo vandaag nog de facto ondersteunt (zie gans onderaan dit artikel voor meer uitleg over het lot van de 3DS).

De minigames laten zich in essentie krek hetzelfde spelen als in 2007.

En dat heeft zo zijn repercussies op onder meer de manier waarop de minigames worden bestuurd. Alle mogelijkheden die de besturing van de Switch biedt, van het knoppenrammen tot het zwaaien met de Joy-Cons, zijn natuurlijk voorhanden, maar de minigames laten zich in essentie krek hetzelfde spelen als in 2007: met personages uit zowel de Nintendo- als de Sega-stal die hun eigen competitieve voordeeltjes in de schaal gooien. Ik waagde me aan spelletjes boogschieten, 110m hordenlopen en skateboarding, drie van de vijf die beschikbaar waren tijdens de demo, maar er zitten natuurlijk tientallen disciplines in de game.

 

Marvel Ultimate Alliance 3

Het ziet er visueel niet uit, de gameplay bestaat uit poepgewone brawl-actie, en de figuren in kwestie zijn - met onder meer het Marvel Cinematic Universe in de cinema, meerdere Marvel-series op de aanstaande Disney-streamingdienst en de nieuwe Avengers-game van Crystal Dynamics - een beetje tè aanwezig in onze huidige populaire cultuur. Maar toch maakte een kwartiertje Marvel Ultimate Alliance 3: The Black Order spelen me intens gelukkig. De game is een sequel op twee eerdere titels uit respectievelijk 2006 en 2009, maar komt - in tegenstelling tot die destijds door Activision uitgegeven voorgangers -  deze keer uitsluitend voor de Switch uit.

Ik speelde hem met Spider-Man, Wolverine, Captain Marvel en Iron Man, een amalgaam van mijn favorietjes uit mijn prilste jaren als comiclezer en het recente Marvel Cinematic Universe, maar er zijn een dertigtal keuzes mogelijk - allemaal wat oudere iteraties van de personages, zo ergens uit de jaren 80 en 90.

Je kunt speciale krachten gebruiken per superheld waar je naartoe switcht, maar het wordt pas echt interessant wanneer je de krachten van twee of meer Marvelfiguren met elkaar combineert. Er valt extreem weinig te zeggen over Marvel Ultimate Alliance 3: The Black Order, maar er valt tegelijkertijd ook niet veel tegenin te brengen: een sympathiek vechttoppertje.

 

En verder...

Ook voorgesteld op Nintendo's E3-stream: Switch-remakes van Resident Evil 5 en Resident Evil 6, de twee eerder arcade-achtige afleveringen van de reeks. Een stukje duit deel vijf - die akelige sequentie in dat Afrikaans dorp - was speelbaar op de vloer, en toonde vooral dat de Switch zich in de eerste plaats leent tot visuele updates van last-gen-games. Uit indie-hoek kregen we Hollow Knight: Silksong te zien, het vervolg op een 'Nindie'-topper uit 2017, en Super Lucky's Tale. Grote fans van Mario Kart 8 mogen zich ook klaarmaken voor een Hot Wheels-setje met loopings, gebaseerd op Nintendo's illustere Character Racer.

En de 3DS...

De grote afwezige op zowel Nintendo's E3-stream als de vloer van het preview-event was de 3DS, Nintendo's beroemde en (met 74,6 miljoen verkochte exemplaren tot vandaag) extreem succesvolle zakconsole. Het heeft er alles van dat Nintendo van plan is om de 3DS voorgoed dicht te klappen: belangrijker dan de grote afwezigheid van het systeem op de E3 was het absolute stilzwijgen dat Nintendo erover aan de dag legde op zijn laatste aandeelhoudersvergadering.

Er staan geen nieuwe 3DS-titels van het huis zelf gepland, en ook het rooster van third-party-uitgevers - die in principe nog wel nieuwe 3DS-games kunnen blijven uitbrengen, aangezien het systeem nog niet werd stopgezet - blijft voorlopig leeg. De twee laatste games die Nintendo er zelf nog voor lanceerde, remakes van Wii U-titels Bowser's Inside Story en Kirby's Epic Yarn, waren evenmin titels waarin een hoop energie en manuren werden geïnvesteerd.

Het is vrij duidelijk dat het succes van de Nintendo Switch - met 35 miljoen exemplaren op de teller - daar iets mee te maken heeft: het toestel kan zowel in de huiskamer als buitenshuis worden gehanteerd, en dat wordt volgens Nintendo ook door minstens vijftig procent van de spelers gedaan. Daardoor is de Switch zowel een voortzetting van de huiskamerconsoles van de fabrikant als een nazaat van de Game Boy- (1989), DS- (2004) en 3DS-lijnen (2011), waarmee Nintendo de handheldmarkt domineert.

Wat overblijft is de weg die tot nu toe alleen Sony's PSP- en Vita-zakconsoles insloegen tijdens de laatste jaren waarin ze beschikbaar waren: die van kleinere third-party-uitgevers die misschien nog nu en dan een obscure JRPG uitbrengen voor het ding.