XCOM 2

8,6
Reviewscore
User scoreAl 1 stemmen
10,0

XCOM 2

Beter dan dit zal je niet gauw vinden

Als we het ons goed herinneren, dan was het ontbreken van de consoleversies een van de weinige minpuntjes in onze review van XCOM 2. Dat is hiermee dus rechtgezet. Goed voor opnieuw een uitstekende score en misschien wel de allerbeste strategiegame die je vanuit je luie zetel kan spelen.

Als ik het mezelf gemakkelijk zou willen maken, dan verwijs ik jullie gewoon naar onze review van de pc-game. De verschillen tussen die game en deze PS4- en Xbox One-versies zijn klein genoeg om te negeren. Maar omdat we jullie liever geen opgewarmde hap opdienen, hier een gloednieuwe review. Geeft ons meteen ook de kans om onze ondertussen gerijpte ervaring met het hele XCOM 2-gebeuren erin te verwerken. En dat is meteen waarom deze consoleversies een fractie lager scoren dan hun pc-neefjes. Een fractie maar, want het blijft een geweldige game en een unicum voor consolespelers.

Goed geprobeerd, maar …

Wie de eerste XCOM – ik heb het over de geweldige reboot uit 2012 – speelde, is eraan voor de moeite. Oké, hij ging dan wel door een intense, herspeelbare en lichtelijk indrukwekkende strategisch/tactische beleving, maar de buitenaardse invasiemacht die je in die game terug moest dringen, die regeert nu onze planeet. Yep, al dat gevloek voor niets. En dat tandglazuur krijg je ook niet meer terug. We tellen twintig jaar sinds de wereldleiders zich onvoorwaardelijk overgaven aan de Aliens. XCOM, onze ultrageheime laatste defensieve lijn, werd gedecimeerd en is ondergronds gedwongen. Vandaag regeren de aliens. Ze bouwen schitterende steden die een al even schitterende toekomst voor de mensheid beloven. Klinkt chill, helaas is dat slechts camouflage voor een sinistere agenda waar de klassieke buitenaardse, ahem, ‘dikke darm-inspectie’ niets tegen is. Zelfs die zonder glijmiddel.

Savegame ophalen? Mwahaahaahaa

Wanneer je XCOM 2 opstart, dan leer je dat er zich toch een verzet heeft gevormd. Dat bestaat uit kleine, min of meer georganiseerde groepen die verspreid zijn over de hele wereld, maar het zijn zij die een nieuwe XCOM-organisatie zullen voeden. En vice versa. Nu, na jaren voorbereiding en een operatie waarbij ze hun ouwe commandant – jou dus - uit zijn diepvriezer-cel bevrijdden, is de tijd rijp voor een tegenoffensief. Geen seconde te laat, want naarmate je meer en meer achter de ware motieven van de aliens komt, gaat de klok van het mysterieuze Avatar-project alsmaar sneller tikken.

Onderweg ontgrendel je sabotagemissies, missies die je informatie, items, mankracht of andere resources opleveren en wanneer mogelijk ook missies die dat Avatar Project een paar stappen terugdringen. Maak te veel verkeerde beslissingen, ontgrendel cruciale missies te laat en het Avatar Project raakt voltooid. In dat geval is het game over voor de mensheid … en voor jou. Dat kan je tien, twintig of dertig uur ver in je campagne overkomen en dat trek je niet zomaar recht door effe een savegame op te halen.

A of B? Nu kiezen!

Je hoofdkwartier is de Avenger, een op de vijand buitgemaakt ruimteschip en een oude bekende in de XCOM-mythos. Hiermee schuim je de hele aardbol af op zoek naar andere verzetsbewegingen, sabotage-opportuniteiten, zwarte markt handelaars en plunder-opportuniteiten. Die Avenger wordt onderweg hersteld en dat is waar het basisbouwen gebeurt. Welke faciliteiten bouw je eerst? In XCOM heeft alles een impact op alles. En die impact is ofwel onmiddellijk voelbaar ofwel laat ie zich op lange termijn gelden, maar voelen zal je hem.

Of je nu een extra risico op het slagveld neemt om een speciaal item mee te brengen, een van je krijgers naar optie A of optie B upgradet, dit wapen of die technologie onderzoekt of produceert, ingaat op die vraag om hulp of die andere, je resources besteedt aan onderzoekers of ingenieurs …. Sommige beslissingen zijn makkelijk, andere laten je de beleving aansluiten op je speelstijl, maar de meeste dwingen je te kiezen tussen twee of meer opties die elkaar tijdelijk of definitief uitsluiten.

Tweerichtingsverkeer

Die voelbare wederzijdse impact van strategie op tactiek en andersom is een van de sterkste punten van de game. Zo kan de keuze voor de ene missie en niet de andere de vijand over de periode van een in-game-maand lang een voordeel geven. Denk aan extra pantser of meer versterkingen. Het grootste deel van je XCOM 2-uren scoor je echter op het terrein … nadat je eerst met zorg en alle tijd die daarvoor nodig is, je troepen die je dat terrein opstuurt, geselecteerd en uitgerust hebt. Maar eenmaal je team van vier, vijf of zes agenten het veld op droppen, stijgt de spanning, de anticipatie en die mix van angst voor het onbekende en nieuwsgierigheid voor wat de game je deze keer voor de voeten zal gooien.

Mijn beurt!

XCOM 2 is een turn based tactical game. Dat betekent dat jij een beurt de kans krijgt om je krijgers te verplaatsen of een actie te laten ondernemen en daarna is de vijand aan de beurt. Een behoedzame speler gebruikt de helft van zijn actiepunten voor een kortere beweging en houdt de andere helft over voor een eventueel reactieshot wanneer een vijand tijdens diens beurt in zijn vuurlinie opduikt. Maar je hebt niet altijd de luxe om het langzaamaan te doen. Herladen, genezen, hacken en andere handelingen kosten allemaal actiepunten en het toewijzen daarvan betekent opnieuw keuzes maken. Die turn based aanpak maakt XCOM 2 perfect bestuurbaar met een controller, een welkome uitzondering in het strategiegenre en de reden waarom we het ontbreken van een consoleversie bij de release van de pc-game wel moesten aankaarten.

Sneuvelt er een van je manschappen, ben je hem of haar voor altijd kwijt … of je laad de missie opnieuw in, ook al is dat de bedoeling niet. Een enkel dodelijk slachtoffer kan een bijna perfecte epische missie totaal in de soep doen draaien. Je bent niet alleen een krijger kwijt waar je veel tijd en resources in investeerde, ook al kan je hem of haar naar de extraction zone slepen om tenminste zijn gear nog te recupereren. Zo’n sterfgeval kan ook minder ervaren teamgenoten doen flippen. In het beste geval verliezen ze een beurt op twee, in het slechtste schieten ze in paniek op een van hun teamleden. Een heel veelbelovende situatie kan in een XCOM-game in geen tijd omslaan in een rampscenario.    

Aan de overkant

De vijanden die het leven zuur maken op de missies zelf, zijn ‘aangenaam’ gevarieerd. Het zal je herhaaldelijk gebeuren dat je hoopt ‘die ene’ niet tegen het lijf te lopen, om plots voor het eerst geconfronteerd te worden met een nog veel taaiere klant. Als je dacht dat de Andromedon, de Gatekeeper en de Sectopod al taai tot gestoord taai waren, weet dan dat er in deze game nog een paar vijanden rondlopen, zweven, vliegen of warpen, die niet op de game-website vermeld worden. En die de slagveld-dynamiek een swing geven die doet vermoeden dat aliens geen last van SOA’s hebben.

Variatie ook in de mappen en missies. Al is de variatie van de eerste soort niet zo groot als de makers beloofden. Op zich niet erg, maar na een 50-tal missies loop je grote kans om op een verdacht herkenbaar slagveld terecht te komen. De missievariatie is wel behoorlijk, met sub-objectieven waar je op eigen risico achteraan kan. Ik was dan ook aangenaam verrast door die rug-tegen-de-muur verdedigingsscenario’s, waarbij je soms een dozijn troepen onder je bevel krijgt in plaats van het maximum van 4, 5 of 6.

Tien voor taai (voor wie het taai wil)

XCOM 2 is een ijzersterke game met een perfect op elkaar inspelende mix van turn based tactics en resource management. En je hoeft die voorganger overigens niet te hebben gespeeld. XCOM 2 is genadeloos voor wie dat graag heeft, maar met wat inspanning ook haalbaar in de rookie-modus. Soms is het wellicht net iets te makkelijk om het overzicht te verliezen over al je research, over het snel uitbreidend aantal primaire en secondaire objectieven en over belangrijke en minder belangrijke vuurhaarden op de wereldmap.

Wie in taaiere moeilijkheidsgraden in het begin een of twee aantrekkelijke maar verkeerd getimede faciliteiten bouwt, krijgt het onnodig moeilijk om die fout nog recht te zetten. Iets meer hulp voor nieuwe spelers was hier welkom geweest. We hebben niets tegen verdiend op je bek gaan, maar doen dat liever niet willekeurig. Nieuwe spelers kunnen gelukkig ondertussen op heel wat forums terecht voor basisbouwvolgorde-tips. Doen!

Absolute topgame, maar …

Een ander, niet te verhelpen minpunt is meteen ook de reden waarom deze consoleversies die fractie lager scoren. XCOM 2 is een geweldige game an sich, maar rond de pc-versie is ondertussen een wildgroei aan semi-officiële mods ontstaan. Fallout 4 bewees dat mods tot op zekere hoogte een haalbare kaart zijn, maar uitgever 2K liet weten dat dit voor XCOM 2 vooralsnog niet ondersteund zou worden. Allesbehalve verrassend en een consolegamer verwacht dat ook niet. Dus ook geen écht punt van kritiek, maar het had een geweldige game er nog geweldiger op kunnen maken.

 
Releasedatum
09/30/2016
Beschikbaar voor
8,6
Reviewscore
User scoreAl 1 stemmen
10,0

Conclusie van Raf

XCOM 2 verdubbelt de opties tegenover de voorganger en dat betekent meer moeilijke keuzes en een groter verschil tussen twee doorlopen. De wisselwerking en wederzijdse impact van management en tactiek-op-het-terrein is zoals die hoort. De beproefde ‘een taaie overwinning is een bevredigende overwinning’ geeft opnieuw present, en ach, het is hard zoeken naar een betere strategiegame voor deze generatie spelconsoles.
  • Diep tactisch en managementsysteem
  • Elke missie is spannend
  • Perfect met een controller te besturen
  • Soms het overzicht kwijt
  • Visuele schoonheidsfoutjes
  • Geen ondersteuning voor mods

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments