World War Z

7,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

World War Z

"Een game die verrassend sterke co-op actie biedt, in een omgeving vol sappige gore"

wo 24/04/2019
Gereviewed door Ronald
0 reacties

Samen met drie medespelers zwaarbewapend een arena binnenwandelen, en bloederig loos gaan op een vaak krankzinnig grote groep zombies: dat is zowat het enige waar het om draait in World War Z, een late - maar niet helemaal onverdienstelijke - game-adaptatie van de bekende film.

Laat ons wel eerlijk wezen: World War Z is zowat de saaiste zombiefilm die ooit werd gemaakt. Een vergeefse poging om de onbehaaglijke, metaforische gruwelen van zombiefictie te doen rijmen met het soort dure popcornvertier waarvoor filmmaatschappijen Brad Pitt mogen bellen. Het is een film die zo goed als iedereen heeft gezien, alleen is iedereen ook weer vergéten dat hij/zij hem ooit op zijn/haar netvlies heeft gehad.

Waarom zo'n zes jaar oude film, die dus niet eens erg bijzonder was, nu ineens moest worden geadapteerd in een multiplayergame? Jouw idee is ongeveer even goed als de onze. Maar de ontwikkelaars bij studio Saber Interactive hebben zichzelf onmiskenbaar helemaal gesmeten in die zopas verschenen World War Z-game.

Vier mensen betreden het strijdtoneel, grijpen wapens naar keuze, verdelen eventueel hun onderlinge rollen, en hup: qua concept blaast World War Z je allerminst van je sokken. Het is Left 4 Dead-achtige meerspeleractie, maar dan vanuit een third person-perspectief. En het is een game die misschien niet uitblinkt in creativiteit, maar wel netjes alle vakjes afvinkt van wat een speler kan verwachten in een multiplayergame met zombies.

De zombiepiramides is het enige waarin World War Z écht uniek is.

Piramides!

World War Z heeft een - soort van - verhalende campagne, waarin je met vier personages een kort traject doorloopt doorheen de geïnfesteerde steden New York, Moskou en Tokio. Dat verhaal stelt geen fluit voor - een opeenvolging van arbitraire missies - maar je snapt wellicht al wel dat je World War Z niet dààrvoor in huis moet halen. De locaties herbergen een breed gamma aan uitdagingen die perfect zijn voor co-op-multiplayer: van domme 'fetch quests' tot sequenties waarin je stand moet houden tegen een oprukkende zwerm zombies.

En zwermen, holy shit, die zìjn er in World War Z. Ontwikkelstudio Saber Interactive creëerde een game waarin er wel vijfhonderd zombies tegelijkertijd op één scherm kunnen rondkrieuwelen. Ze zien er ook allemaal heel verschillend uit, en ze gaan met groot gemak aan gortige tripjes wanneer ze kennismaken met je vuur- of mêléewapens.

Lovenswaardig is ook de manier waarop de co-op-multiplayer wordt opgebouwd.

Die grote troepen zombies, die je zelfs in de zonet al genoemde klassieker Left4Dead niet  zag, zijn een eerste opsteker voor World War Z. De tweede is de manier waarop de makers een van de kernelementen van de film wisten om te zetten naar kolkende gameplay. Het moet per definitie worden gezegd: het is een verdienstelijke adaptatie van de blockbuster, die alle vormkenmerken ervan overneemt. De zombies die op je af stormen zijn bijvoorbeeld sneller en frenetieker, en de schaarse cutscenes laten dezelfde chaos zien die je ook al aantrof in de bioscoopfilm.

Maar het belangrijkste is het feit dat ze - net als in de film - zo'n piramide van ondoden vormen om naar moeilijk bereikbare hoogtes te klimmen. De hoogtes waar jij en je maats staan, dus: die gimmick uit de film is ook de reddende vondst voor de game, want ze zorgen voor opzwepende pret (maai er bijvoorbeeld maar eens doorheen met je mitraillette!) en het constante gevoel dat je altijd compleet kunt worden overrompeld. Er zijn, de game die duidelijk als model stonden voor World War Z indachtig, ook verscheidene soorten zombies: een die lawaai maakt en de aandacht van de anderen roept, bijvoorbeeld, of een die iedereen in zijn buurt vergiftigt met een groene walm. Mijn favoriet is de zwaardere zombie die nog in de tenue van een oproerflik zit, en je als je even niet oplet tegen de vloer plet.

Mijn favoriet is de zwaardere zombie die nog in de tenue van een oproerflik zit.

Friendly Fire

Lovenswaardig is ook de manier waarop de co-op-multiplayer wordt opgebouwd. Bij het begin van iedere aanval kun je beginnen met stealth-aanvallen, dankzij je slagwapens of één van je drie vuurwapens met geluidsdemper. Zo merken de grote meutes zombies je niet meteen op, en kun je ze al wat decimeren voordat je echt in de aanval gaat. Onvermijdelijk komt daarna wel het moment waarop één van je medespelers keihard begint te knallen, en meestal is dat ook altijd dezelfde, maar die vederlichte wrevel hoort natuurlijk eveneens bij het samenspel. En World War Z heeft een paar venijnige truken in zijn mouw om dat nog wat aan te wakkeren: door het feit dat 'friendly fire' standaard is geactiveerd bijvoorbeeld, en je dus goed moet opletten dat je je maats niet per ongeluk raakt.

Left 4 Dead-achtige multiplayeractie, maar dan vanuit een third person-perspectief.

Ook in de sequenties waarin je een locatie moet verdedigen, en je eerst binnen een bepaalde tijd boobytraps of automatische mitrailleurs kunt neerzetten, is samenwerken belangrijk: een headsetje met microfoon is absoluut aan te raden bij het spelen van World War Z. En wanneer je écht op elkaar bent ingespeeld, kun je voor een goeie rolverdeling gaan: brute aanvallers en gunslingers, een hospik, een munitiedrager: ze zijn allemaal voorhanden, en ze kunnen een groot verschil maken in spelersgroepen die een goeie coördinatie in acht houden.

Lovenswaardig is ook de manier waarop de co-op-multiplayer wordt opgebouwd.

PvP-dingetjes

World War Z heeft ook een paar Player versus Player-modi, waarin je in twee tegen elkaar knokkende groepen bepaalde locaties moet innemen of objecten van elkaar moet afsnoepen. Dat gebeurt vanzelfsprekend temidden van de zombie-aanvallen die je in de co-op-scenario's krijgt voorgeschoteld, wat voor extra gevaar zorgt. De makers vertelden me dat je in die multiplayer de zombies zelfs in je voordeel kunt gebruiken, maar ik vond geen rechtstreekse gameplaymechanieken die dat toelaten: ze lopen gewoon iedereen extra in de weg.

Ik moet erbij zeggen dat World War Z ook weer niet de meest verzorgde game is: wanneer je bijvoorbeeld een grote kist naar een bepaalde plaats moet zeulen om verder te geraken, moet je je maar inbeelden dat je die kist ook op je rug hebt (of op zak, of zo). Met games als TimeShift en Inversion legt studio Saber Interactive ook niet de beste geloofsbrieven voor. Maar deze is wél oké, hoor: hij is niet bepaald een derde Left 4 Dead, en mist de sublieme choreografie van die klassiekers. Maar het is ook alweer tien jaar geleden dat Left 4 Dead 2 op de markt kwam; voorlopig is World War Z dus je beste weg naar multiplayer-zombievertier op deze hardwaregeneratie.

 

Releasedatum
16/04/2019
7,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Ronald

De zombiepiramides. Dat is, wanneer we de som van alles nemen, het enige waarin World War Z écht uniek is wanneer we de game vergelijken met ander multiplayer-zombievertier. Het is verder een game die verrassend sterke co-op-actie biedt, in een omgeving vol sappige gore.
  • De zombiepiramides uit de film
  • Veel, héél veel zombies op je scherm
  • Gedurfde keuze van mechanieken om co-op aan te zwengelen
  • Sappige gore
  • Friendly Fire
  • Verhaal stelt geen fluit voor
  • Blinkt niet uit in creativiteit
  • Niet de meest verzorgde game
  • PvP is aanzienlijk minder leuk dan co-op