Windbound

3,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Windbound

Na een wilde nacht op zee wordt onze zilverharige heldin Kara wakker op het strand van een idyllisch eiland. Hoe ze daar geraakt is? Dat weet ze niet meer. Was ze misschien dronken? Nam ze een verkeerde afslag op de snelweg? Of is ze in slaap gevallen op haar roze luchtmatras in de vorm van een eenhoorn? Ook de schattige zeehond die aan haar tenen likt, kan haar geen antwoorden geven. Die beesten praten immers niet. Maar een moedige krijger geeft nooit op!

Waarom niet?

Geen smartphone, geen probleem!

Windbound is een 3rd person survival avontuur dat zich afspeelt in een open wereld of een sandbox. Dat mag je in het geval van deze game letterlijk nemen want er is veel zand en ook water, veel water. Maar daarover later meer. Een wijze les in dit soort game: hangt er iets los? Neem het dan mee. Want de kans is groot dat je later van je kokosnoot een smartphone kan maken.

Met alleen je wil om te overleven zal je in de komende uren leren om allerhande nuttige voorwerpen te craften. Van speren -die je zal nodig hebben om op dieren te jagen- tot het maken van vuur om je steak te grillen. Saignant voor mij ober! Eens je op je eiland alle resources hebt opgebruikt, bouw je een boot en vaar je naar het volgende eiland. Waar je, je kan het al raden, exact hetzelfde doet. Boompje hakken, bijltje maken, beestje doden, bootje varen. Ik bemerk hier een patroon, jij ook? Goed! Want je gaat het nog vaak, tot vervelens toe zien terugkomen.

Boompje hakken, bijltje maken, beestje doden, bootje varen. Ik bemerk hier een patroon, jij ook?

De grote garnaal of is dat een scampi?

Nu onze heldin Kara een volleerd timmerman is geworden (moet dat niet timmervrouw zijn trouwens?) is ze klaar om iets met dat juweel rond haar nek in de vorm van een garnaal te doen. Zo zijn er namelijk drie eilanden waar ze naar de top van een kleine berg kan klimmen om daar een scampi zacht aan te raken. Die zeevrucht leidt haar dan naar een nog grotere scampi, een gamba in essentie. Eens ze de drie eilanden bezocht heeft, kan je samen met haar naar het volgende hoofdstuk. En wat krijg je als beloning voor al dat noeste survival werk? Een power-up. Eén die je goed zal kunnen gebruiken want de eerste uren van Windbound, vooral in de Survivalist mode, kunnen erg frustrerend zijn. Alle uren die er op volgen zijn trouwens ook frustrerend. Oh snap! Heb ik dat nu echt gelezen? Uhu!

Old skool maar geen cool skool!

Windbound is in vele opzichten een game met old skool mechanics. En dat is niet noodzakelijk slecht, maar in dit geval zuigt het zowat alle fun uit de game. Wanneer je bijvoorbeeld sterft dan moet je helemaal aan het begin van het hoofdstuk herstarten. Knap vervelend als je net 3 uur klussen achter de rug hebt en je al je haardvuurtjes en je killer speren kwijt bent. In de Storyteller mode hou je gelukkig je inventory bij, in de Survivalist mode ben je echter alles kwijt wat niet in je standaard bag zit en dan heb je het al wel snel gehad met deze game. Je kan overigens je game wel saven, maar eens je sterft is er geen enkele mogelijkheid om je save game te laden. ER IS GEEN LOAD NA JE DOOD! Dat rijmt, maar is niet grappig.

Het inventory systeem is eveneens erg verouderd en ronduit onhandig. Het is niet mogelijk om items te swappen tussen je rugzak en de items die je op je boot wil opbergen. Je kan alleen je volledige backpack ruilen. Knap lastig en vervelend én het zorgt ervoor dat je geen items meer op je boot wil opbergen. Bovendien is in de eerste uren van het spel je inventory space erg klein en kan je dus niet zomaar alles naar hartenlust looten. Wat dan ook weer een gigantisch probleem vormt want je kan alleen nieuwe items unlocken door loot op te rapen. NIET ALLE LOOT PAST IN JE HOED! Dat rijmt, maar is niet grappig.

Maar het meest frustrerende is het eindeloze varen. Van het ene eiland naar het andere en terug. Soms wel onafgebroken tot 15 minuten lang en ik kan je vertellen een kwartier lang niks anders doen dan je R2 knop indrukken, dat is niet mijn idee van een leuk potje gamen. Geen fast travel, geen speedboten, geen raketboosters, nee, een dame, haar peddel en de woeste zee. Voor wie overigens denkt dat een zeilboot je snel op je bestemming zal brengen? Mis! Zeilen is één van de meest enerverende activiteiten in Windbound. Je driehoek en vierkant buttons spammen om wind in je zeilen te vangen om dan op 100 meter van je eindbestemming dood in het water te dobberen om dan, hou je vast aan de takken van de mast, je zeil te moeten afbreken om verder te varen. VAN VAREN KRIJG JE BLAREN! (op je rechter vinger, van de R2knop ingedrukt te houden) Dat rijmt, maar is niet… ach laat ook maar.

Mo miserie, Mo problems

En het houdt helaas niet op. Want Windbound is niet alleen een vervelend en saai spel, het zit ook nog eens vol technische bugs. Zo stierf onze heldin Kara na een onfortuinlijke val, en ik na de zoveelste frustrerend game mechanic, om te respawen in het midden van de oceaan. Zonder boot en zonder land in zicht en dus kan je alleen maar zwemmen tot je stamina op is. En wanneer die op is, zink je gewoon naar de bodem en sterf je.

Nederlanders hebben daar een sappig woord voor: k%t. De lijdensweg gaat verder met machtige beesten die door de grond zakken en je dan uit het niets aanvallen…oh ja, je sterft en je mag dan helemaal opnieuw beginnen. Combat mechanics die traag en knullig aanvoelen en oh ja, je sterft en dan mag je opnieuw beginnen. Het voelt aan alsof je in een slechte game zit gebaseerd op de uitstekende film Groundhog Day (of meer recenter Happy Death Day)

Waarom wel?

Lichtpunt aan de horizon

Jullie kunnen het al afleiden aan de toon van deze review, ondergetekende is geen fan van Windbound. Maar niet alles is slecht. Zo slaat ontwikkelaar 5 Lives studios erin om ondanks alle frustraties wel een unieke game ervaring te creëren. Bij elke respawn is de groep eilanden die je kan verkennen namelijk helemaal anders. Wat maakt dat elke playthrough dus uniek is.

Grafisch ziet de game er mooi uit. Met een eenvoudig design dat doet denken aan Zelda Breath of the Wild en zijn uitgesproken felle kleuren vergelijkbaar met die van Fortnite. De soundtrack is eveneens een pluspunt.  Elk beest heeft zijn eigen deuntje, de muziek wordt intenser hoe dichter je bij een vijandig roofdier komt en je ellelange zeiltochten worden begeleid met een zacht pianospel. Maar het is te verwachten dat het altijd datzelfde liedje is, want we weten dat herhaling het hoofdthema van deze game is.

 
Releasedatum
08/28/2020
3,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Bruno

Windbound had het beter over een andere boeg gegooid. Met zijn verouderde game mechanics en frustrerende technische bugs raakt de game kant noch wal. Wie zich toch wil wagen aan dit zinkend schip, u weze gewaarschuwd: frustratie is het enige wat je zal vinden op de bodem van de zee…en misschien ook de Snorkels.

  • Mooie vormgeving
  • Relaxerende soundtrack
  • Voor fans van bootje varen
  • Technische bugs
  • Verouderde en frustrerende game mechanics
  • Ronduit vervelend

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments