Vampire: the Masquerade – Coteries of New York

5,0
Reviewscore


Vampire: the Masquerade – Coteries of New York

"Vampire: the Masquerade – Coteries of New York is een visual novel en geen volwaardige game"

ma 06/01/2020
Gereviewed door Niels
0 reacties

Vampire: The Masquerade – Bloodlines was een van de eerste rpgs waar ik mijn jonge jaren aan versleten heb. Sindsdien ben ik blijven hopen op een terugkeer naar dit universum. Na jarenlange radiostilte werd ein-de-lijk Bloodlines 2 aangekondigd voor 2020, en in de tussentijd kregen we een extraatje toegeworpen: Coteries of New York. Een sappige snack of blijven we op onze honger zitten?

Waarom wel?

Een rijk en diep uitgewerkt universum

Wie zich ooit in het Vampire: the Masquerade universum heeft verdiept (naast videogames bv. ook tabletop rpg’s, een cardgame, een live-action rpg en zo voort), die weet dat deze IP veel meer te bieden heeft dan een doorsnee vampierenverhaaltje. Vooral de diep uitgewerkte lore wist mij al van jongs af aan in deze wereld te zuigen. Verschillende vampierenclans, elk met hun eigen specialiteiten en kenmerken, manipuleren en besturen onze alledaagse samenleving van achter de schermen. Onderlinge intriges en verhoudingen tussen die clans, hoe ze naar gewone stervelingen kijken, wat de politieke en sociale structuur van de vampierenwereld inhoudt – dat en nog veel meer vormt de ruggengraat van V:tM, en ook in Coteries of New York blijft dat het (niet-)kloppende hart van het spel.

Lore staat centraal

Misschien zelfs nog meer dan anders in CoNY, want in tegenstelling tot de culthit Bloodlines beperkt deze game zich tot een puur verhalende ervaring. Coteries of New York valt beter te omschrijven als een visual novel want buiten dialoogopties aanklikken bevat het spel niet echt andere mechanics of gameplay. Het verhaal speelt hier dus een cruciale rol, en dankzij het notitieboekje dat je personage bijhoudt kan je je nog meer verdiepen in vampier-gerelateerde concepten en begrippen. Fans van de reeks zullen wellicht al met het leeuwendeel daarvan vertrouwd zijn, maar het blijft hoe dan ook cool om je Vampire-vocabulaire nog eens op te frissen.

Ook in Coteries of New York benader je verschillende clans, deze keer om je eigen ‘Coterie’ (vandaar de titel) samen te stellen – zie het als je eigen gang met leden van verschillende vampierenclans. Je komt dus in aanraking met heel diverse en unieke soorten vampieren, elk met specifieke eigenschappen en levensbeschouwingen die niet altijd overeenkomen met die van de andere clans (of zelfs niet per se met andere leden van dezelfde clan). Aan jou om dat zootje ongeregeld in het gareel te houden. Op die manier raak je als fledgling vampire ook steeds meer ondergedompeld in de kleurrijke wereld van de Masquerade, dus dat is een aangename bonus.

Originele personages

Tijdens iedere playthrough kan je slechts een beperkt aantal vampieren rekruteren voordat de main storyline automatisch naar een volgende fase trekt, en dus zal je knopen moeten doorhakken. Niet dat je keuzes er écht veel toe doen, maar daar kom ik straks nog op terug. Het blijft echter vet om ieder van die personages te verkennen: stuk voor stuk zijn ze sterk geschreven en niet altijd even voorspelbaar. Bovendien keek ik er telkens naar uit om te zien hoe de karakteristieke eigenschappen van de overkoepelende clan van toepassing waren op de individuele personages, en vaak kwamen die op een subtielere of originelere manier aan bod dan verwacht.

Waarom niet?

Betekenisloze keuzes

Ondanks bovenstaande puntjes mankeert er toch het één en ander aan Coteries of New York, waarvan de meest pijnlijke tekortkoming het gebrek aan betekenisvolle keuzes is. Het hele spel lang doe je eigenlijk niets anders dan dialoogopties aanklikken en het verhaal verderstuwen, maar geen van je keuzes heeft écht een invloed op het verloop van het verhaal. Zuig je een onschuldig slachtoffer tot de laatste druppel leeg of bekeer je je plots tot vegetariër? Praat je een vijandige vampier naar de mond of maak je hem met ijzeren vuist een kopje kleiner? Doet er niet toe, want twee zinnetjes nadien vloeien alle opties toch voort in dezelfde situatie. Ook de speciale dialoogopties waarbij je beroep doet op je vampierenkrachten hebben geen echte impact, wat bijzonder teleurstellend aanvoelt.

Lineariteit laat hier dus een zure nasmaak na, vooral omdat de enige ‘gameplay’ die dialoogopties zijn. De lineariteit van het verhaal botst gewoon met de illusie dat dit een maakbare wereld is waar jij als jonge vampier je eigen keuzes maakt. Welke clan je in het begin kiest, welke allies je rekruteert, wie je al dan niet afmaakt of leegzuigt – het doet er uiteindelijk niet toe, en dat is jammer.

Beperkte herspeelbaarheid en een beetje overhaast?

Dus, kort samengevat: geen gameplay en een lineair verhaal met slechts kleine variaties voor de schone schijn – veel replay value zal je uit deze titel dus niet halen. Als je écht een lore nerd bent kan je CoNY een paar keer herspelen om de rekruteerbare characters allemaal gezien te hebben, maar dat voelt eerder aan als een klus dan een fijne ervaring omdat alles errond gewoon hetzelfde blijft.

Ook het einde is nogal... vreemd, om het zo te verwoorden. CoNY eindigt abrupt en als je wil reloaden om de andere dialogen te proberen, tough luck: het spel verwijdert automatisch je save file nadat je de game hebt uitgespeeld. Saven is trouwens ook alleen mogelijk wanneer je handmatig afsluit via het optiemenu, dus als je spel per ongeluk crasht (wat bij mij niet is voorgevallen maar op Steam wel meermaals gemeld wordt), dan ben je je progress van je laatste sessie kwijt. Gooi daar dan nog eens een aantal bugs bovenop zoals dialogen waar de verkeerde naam bij staat en het eindresultaat komt nogal rushed en onopgeblonken over.

 

5,0
Reviewscore


Conclusie van Niels

Vampire: the Masquerade – Coteries of New York is een visual novel en geen volwaardige game, dat kan je niet onder stoelen of banken steken. Een spel waarbij je enige interactie het aanklikken van dialoogopties is, staat of valt met het verhaal, maar hier bengelt het eerder tussen de twee. De lore en personages zijn even rijk en uitnodigend als weleer, maar door het lineaire verhaal en het gebrek aan impact van je keuzes laat CoNY een zure nasmaak achter. Korte speeltijd, weinig tot geen replay value en de focus die uitsluitend op verhaal ligt zullen voor velen bovendien een dealbreaker zijn. Ondanks het hoge prijskaartje raad ik deze titel toch aan voor mensen die al eens graag hun tanden zetten in vampierenverhalen of voor fans van de reeks die een aperitiefje willen voor Bloodlines 2 in 2020, maar je wacht beter op een dikke sale om deze titel in huis te halen.
  • De lore en personages zijn even rijk en uitnodigend als weleer
  • Lineariteit laat een zure nasmaak na
  • Weinig tot geen replay value
  • Korte speeltijd