Trials of Mana Remake

8,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Trials of Mana Remake

"Een traditionele RPG met moderne elementen maken dit een remake die de moeite waard is"

Er was eens het derde deel van de Mana reeks: Seiken Densetsu 3. Een verborgen pareltje, want jarenlang was het spel niet te spelen buiten Japan. Tot Collection of Mana vorig jaar vertaald verscheen op de Switch onder de naam Trials of Mana, waarin het al de show stal van de hele verzameling. Maar de game verdiende een eigen release, en liefst in een opgefrist jasje… of was het toch beter bij het origineel gebleven?

De Mana-boom, de bron van alle magie, is er slecht aan toe. De Mana Stones die de kwaadaardige Benevodons gevangen houden, zijn gegeerd door allerlei ongure figuren met snode plannen . Om dit tegen te houden is er maar één oplossing: het almachtige Sword of Mana vinden en hanteren.

Het concept is een ogenschijnlijk eenvoudige queeste waarbij je de wereld rondreist en ook allerlei lokale conflicten oplost. Omdat elk personage een eigen motivatie heeft om het zwaard te vinden, krijg je een ander verloop van gebeurtenissen afhankelijk van je hoofdpersonage.

6 voor de prijs van 1

Uit zes personages kies je een hoofdpersonage en twee teamleden, wiens eigen geschiedenis het verhaal mee beïnvloeden. Dankzij de verschillende personages die aan bod komen is er dus al zeker motivatie om te herspelen, want het verhaal verandert ook aan de hand van de gekozen personages. De overige personages kom je ook tegen, maar spelen een bijrol. Niet alleen kijk je best naar een goede balans qua vechtstijlen, maar uiteraard, ook de persoonlijkheden die je het meeste aanspreken om je team samen te stellen.

In feite heeft het ene personage al een boeiender verhaal dan het andere. Sommige personages zijn wat simplistisch in hun motivatie. Neem bijvoorbeeld Hawkeye, lid van een gilde dieven waarvan de leider Flamekhan opeens verklaart een koninkrijk te willen worden. Als Hawkeye erachter komt dat Flamekhan gemanipuleerd wordt door de tovenares Isabella, luist ze hem erin voor de moord op zijn beste vriend en tevens de zoon van Flamekhan, Eagle.

Sommige personages zijn wat simplistisch in hun motivatie.

Daarnaast voorziet ze Eagles zus Jessica van een vervloekte halsband die haar zal doden als Hawkeye iemand de waarheid vertelt of Isabella doodt, een lot waarvan Hawkeye haar moet zien te redden terwijl hij zijn eigen naam zuivert. Toch wel een groot contrast als je het vergelijkt met het eenvoudigere verhaal van Kevin, die zijn dode wolfenvriend weer tot leven wilt wekken, nadat hij hem ongewild doodde.

Magie en strategie

In het begin heb je een beperkte Skill Tree, met vaardigheden die verborgen zitten achter vijf stats waar je trainingspunten in moet investeren om ze te verkrijgen en zo je personages individueel te verbeteren. Sommige vaardigheden genaamd Chain Abilities kunnen gebruikt worden door alle personages en kan je vinden door bepaalde gebeurtenissen mee te maken of met bepaalde NPC’s te praten.

Naast de graphics is de grootste update verreweg de combat.

Vanaf level 18 zijn je personages eindelijk niet meer gebonden aan hun standaard basisklasse, maar bijzonder is dat je moet kiezen tussen Light en Dark klasses. Het gekozen pad beslist welke klasses je kan kiezen en hoe je personages zich ontwikkelen. Elke klasse biedt allerlei nieuwe mogelijkheden: meer Class Strikes, vaardigheden en kostuums (want het oog wilt ook wat).

Oud vs nieuw

Net zoals in de oorspronkelijke versie is er nog steeds een dag- en nachtcyclus. Dit heeft bepaalde effecten op de gameplay, zo kan Kevin zijn Beastform aannemen ’s nachts, die hem sterker maakt.

Op de mini-map heb je nu een ster die aanduidt waar je heen moet. Zo moet je soms bijvoorbeeld bepaalde NPC’s hebben aangesproken voor je verder kan gaan met het verhaal. Oorspronkelijk was dit giswerk, wat wel eens tot frustrerend heen en weer geloop kon leiden. Vooral in het doolhof van de Molebear Moors is het superhandig om te weten waar je naartoe moet.

De remake blijft trouw aan het old-school-gevoel met de nodige updates.

In het origineel kon je met een tweede SNES controller samen spelen. Coöp is echter niet mogelijk in de remake, want de makers wouden zich richten op de single player ervaring. Een beetje jammer, want met z’n tweeën was het interessant geweest om je aanvallen af te stemmen op elkaar in gevechten, maar het is niet anders.

Domme beslissingen

Naast de graphics is de grootste update verreweg de combat. Die moest mee evolueren van 2D naar 3D en voelt dan ook een pak moderner aan. Je beweegt en valt aan in real-time op het strijdveld, waar je nu dus meer rekening moet houden met hoe je personages gepositioneerd staan. In het begin heb je enkel een knop voor een lichte en een voor een sterkere aanval om basiscombo’s mee te vormen en een speciale aanval genaamd Class Strike.

Nadat je de eerste Elemental bent tegengekomen, kan je magie en abilities van het betreffende element leren in de Skill Tree. Om magie te gebruiken, wijs je simpelweg een spreuk toe aan een knop en het spel kiest automatisch zelf een doelwit (mocht je niemand aan het targeten zijn). Met magie kan je zwakheden uitbuiten, zoals zombies die zwak zijn tegen Light-magie of vliegende monsters die zwak zijn tegen Earth-magie. Het is een welkome afwisseling na de eerste uren enkel geklopt te kunnen hebben op tegenstanders.

 

Een rode zone geeft aan waar de vijand gaat toeslaan. Dit kan bijvoorbeeld een cirkel zijn, waarbij een vijand misschien in het rond gaat draaien om schade aan te richten, of een rode lijn, bijvoorbeeld voor een charge. Strategie en positionering zijn dus niet te verwaarlozen, want in het wilde weg button mashen zal niet blijven volstaan. Of toch zeker niet op de hogere niveau’s, want er zijn vier moeilijkheidsgraden: Beginner, Easy, Normal en Hard. Uiteraard komt de combat sowieso in het begin wat trager op gang, zonder magie of classes, en met vijanden die weinig denkwerk vergen, maar langzaam maar zeker komt er meer uitdaging bij te kijken.

Ondanks dat je de strategie van je teamleden individueel nauwkeurig kan instellen, durven ze weleens domme beslissingen te nemen, zoals in een rode zone blijven staan waar ze overduidelijk een enorme peer op hun muil gaan krijgen. Hoewel je ten alle tijden kan wisselen tussen personages, is er geen tijd om ze allemaal op tijd in veiligheid te brengen. Maar over het algemeen genomen staan ze goed hun mannetje en genezen ze je eerder op tijd dan dat ze een blok aan je been zijn.

8,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Marjolein

Een traditionele RPG met moderne elementen maken van Trials of Mana een remake die de moeite waard is om te ontdekken. Sommige aspecten zijn ietwat gedateerd (met name de simplistische verhaallijnen van sommige personages), maar de remake blijft trouw aan het old-school-gevoel met de nodige updates, al duurt het een tijdje voor de combat volledig tot zijn recht komt.
  • Zes verschillende hoofdpersonages bieden telkens een ander verhaal
  • Moderne real-time combat
  • Light & dark classes
  • Sommige personages vallen wat magertjes uit vergeleken met andere

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments