Tales of Vesperia: Definitive Edition

8,0
Reviewscore


Tales of Vesperia: Definitive Edition

"Dankzij de grote hoeveelheid bonuscontent de aankoop meer dan waard"

ma 21/01/2019
Gereviewed door Marjolein
1 reacties

De Tales-serie bestaat al een hele tijd. De franchise presenteert sinds jaar en dag steengoede (en soms weleens minder degelijke) RPG’s die na verloop van tijd zelfs konden concurreren met Final Fantasy- en Dragon Quest-games. Bij een langlopende reeks horen tegenwoordig ook remasters, en daardoor krijgen we Tales of Vesperia: Definitive Edition nu voor pc, Xbox One, PlayStation 4 en Nintendo Switch. De oorspronkelijke game was een succes, maar is dat pakweg 10 jaar later nog steeds het geval? Tijd om een kijkje te nemen.

In de wereld van Terca Lumieis dreigt groot gevaar. Overal lopen monsters vrij rond en niemand is veilig voor ze. Enkel de steden zijn beschermd door magische barrières die deze monsters moet afweren. Deze barrières worden in stand gehouden door de apparaten genaamd blastia en hun mysterieuze energiebron aer, die in allerlei vormen en voor allerlei doelen gebruikt kunnen worden.

Yuri Lowell, een cynische ex-Imperial Knight stelt op een dag vast dat een blastia die voor schoon water zorgt in de Lower Quarter van de hoofdstad Zaphias kapot is. De core van de blastia is namelijk gestolen door een tovenaar genaamd Mordio. Wanneer Yuri de core probeert terug te stelen en daarvoor inbreekt, wordt hij echter betrapt en in de cel gegooid. Tijdens zijn ontsnapping uit het kasteel ontmoet hij Estellise, die dringend op zoek is naar Flynn, een vriend van Yuri. Samen verlaten ze de stad en gaan op zoek naar Flynn. In een wereld vol gevaren ontmoeten ze allerlei kleurrijke figuren die de groep vervoegen. Samen vormen ze de gilde genaamd Brave Vesperia. Hey, weet je ook meteen waar de titel vandaan komt.

Memorabel

Doorheen het verhaal verken je een enorme wereld, met allerlei memorabele gebieden, figuren en gebeurtenissen. De dorpen en steden hebben verschillende stijlen waardoor ze niet als één pot nat aanvoelen, van het idyllische bloemendorp Halure tot de in schemer gehulde stad Dahngrest, al zullen veel omgevingen visueel niets te bieden hebben dat je nog niet in een andere RPG hebt gezien. Zo heb je nog steeds de typische dungeons zoals bossen en bergen.

Het vechtsysteem wordt nooit overbodig ingewikkeld.

Naast de traditionele cutscenes heb je ook optionele dialogen waarin de personages meer met elkaar praten. Saai, denk je misschien, en het lijkt wellicht aanlokkelijk om deze gewoon over te slaan, maar ze bieden wel degelijk een meerwaarde. In deze korte gesprekken kom je meer over de personages en hun motivaties te weten. Doorheen het verhaal bouwen ze hun relaties met hun teamleden meer uit en geven vaak extra informatie over de wereld die het universum verder uitdiept. De personages ontwikkelen zich tot interessante individuen die (over het algemeen) niet in de typische clichés vervallen. Vooral dat is wat het verhaal zo aangenaam maakt om te volgen.

Bonuscontent

Je denkt misschien dat, omdat het om een remaster gaat, je enkel een verbeterde resolutie krijgt voorgeschoteld en het spel voor de rest onveranderd is gebleven. Niets is minder waar. Alle extra content van de PlayStation 3-versie die enkel uitkwam in Japan in 2009 is hier aanwezig, en dat is heel wat. Zo zijn Flynn en het geheel nieuwe personage Patty Fleur nu speelbaar. Daarnaast is er een hoop nieuwe content waaronder extra scenario’s, missies, Artes, eindbazen, mini-games en dungeons.

Alle extra content van de PS3-versie die enkel uitkwam in Japan in 2009 is hier aanwezig, en dat is heel wat.

Alle extra scènes werden ingesproken in het Engels, maar je kan ook kiezen om te luisteren naar de Japanse stemmen wanneer je de game opstart. Jammer genoeg keerden niet alle oorspronkelijke Engelse stemacteurs terug, hoewel ze allemaal prima werk leveren. Vreemd genoeg werd ervoor gekozen om enkel de nieuwe content door deze nieuwe acteurs te laten inspreken, en de oude stemmen intact te laten. In plaats van deze nieuwe stemacteurs alle bestaande stukken opnieuw te laten inspreken, kan je dus vaak horen welke scène door welke stemacteur werd ingesproken. Die mix van oud en nieuw stemwerk voor hetzelfde personage kan soms erg vreemd klinken.

Evolved Flex-Range Linear Motion Battle System

Het vechtsysteem kreeg de naam Evolved Flex-Range Linear Motion Battle System mee, een variatie op het Linear Motion Battle System dat de Tales-reeks typisch gebruikt. Dat is een hele mondvol, maar laat ons beginnen met uit te leggen dat het speelt als een actie-rpg en de partijen dus niet netjes om beurt aanvallen. Kom je in aanraking met vijanden in de omgeving, dan word je in een strijdarena gedropt om het gevecht te beginnen. Meerdere vijanden aanraken in de wereld resulteert ook in meerdere tegenstanders tijdens het eigenlijke gevecht.

Binnen het strijdveld kunnen je personages vrij rondlopen en aanvallen vanuit alle kanten. Doelwitten kan je targeten om combat gemakkelijker te maken. Je bestuurt het hoofdpersonages terwijl je teamleden ondertussen hun eigen ding doen op het veld. Gelukkig kan je ze wel algemene bevelen geven, bijvoorbeeld ‘verbruik geen TP’. TP staat voor Technical Points, die je verbruikt om Artes te gebruiken. Deze TP-meter wordt aangevuld door normale aanvallen uit te voeren. Een beetje zoals een magiemeter, dus.

Binnen het strijdveld kunnen je personages vrij rondlopen en aanvallen vanuit alle kanten.

Artes doen dienst als speciale aanvallen (en spreuken, zoals genezen) en het is de bedoeling om ze af te wisselen om combo’s te maken. Door te vechten vul je je Over Limit-meter tot maximum vier levels, die je toelaten om gemakkelijker combo’s te chainen. Na genoeg schade te hebben aangericht, kan je een Fatal Strike uitvoeren, wat - zoals de naam doet vermoeden - niet veel goeds voorspelt voor je tegenstander. Normale vijanden sterven hierdoor in één klap, terwijl eindbazen zware schade te verduren krijgen.

Het vechtsysteem wordt nooit overbodig ingewikkeld en hoe meer Artes je aan elkaar weet te rijgen, hoe leuker het wordt. Er zijn wel enkele difficulty spikes, oftewel plotse eindbazen die een pak moeilijker zijn dan de normale vijanden die je totnutoe achter de kiezen kreeg, die vereisen dat je wat gaat grinden. Vooral in het begin wanneer je combo’s nogal beperkt zijn, kan je dit weleens overkomen. Weet wel dat je kan kiezen uit verschillende moeilijkheidsgraden om de pijn wat te verzachten.

 

8,0
Reviewscore


Conclusie van Marjolein

Tales of Vesperia is misschien niet het beste deel uit de Tales-reeks, maar wat zijn we blij dat deze remaster bestaat. Perfect is het spel niet, maar dankzij de leuke combat en innemende personages die je mee op avontuur nemen is het een prima RPG voor liefhebbers van het genre oud en nieuw. Bovendien is het dankzij de grote hoeveelheid bonuscontent de aankoop meer dan waard voor wie de oorspronkelijke versie al heeft. Geen excuses, dus.
  • Goed uitgewerkte personages
  • Leuke combat
  • Inclusief alle extra content van de PS3-versie
  • Difficulty spikes bij eindbazen
  • Verschil tussen oorspronkelijk en nieuw stemmenwerk is duidelijk te horen

1reactie

Japans stemwerk. YES!!!

Rating:0