Syberia

6,5
Reviewscore
User scoreAl 2 stemmen
7,8

Syberia

Nog steeds een unieke game

ma 27/11/2017
Gereviewed voor Nintendo Switch door Lazlo
0 reacties

De derde game in de Syberia-serie verscheen dit jaar (eindelijk) op pc, PS4 en Xbox One, al verliep dat jammer genoeg niet zo vlot. Gelukkig roept deze semi-draagbare versie van Kate Walker haar eerste avontuur warme herinneringen op, die de derde game snel doen vergeten.

‘t Begint allemaal op een druilerige dag in het Franse dorpje Valadilène, waar Syberia je meteen verwelkomt met een begrafenisprocessie. Niet bepaald een vrolijk sfeertje, maar wel het ideale beeld dat de toon van de reeks meteen zet. En zoals in de intro reeds verteld, de warme verschijning van hoofdpersonage Kate Walker doet de temperatuur sowieso reeds een paar graden stijgen.

Touch controls

Syberia is een puzzelgame uit het PlayStation 2-tijdperk en was één van die weinige point-and-click adventure games die wél werkten op console. Deels komt dat doordat het spel je niet dwingt met een cursor doorheen de wereld te navigeren. Nee, je kon protagoniste Kate Walker rechtstreeks besturen, en dat blijft ook in deze Switch-versie het geval. Jammer genoeg is er geen optie om met de touch controls van Nintendo’s jongste te verkennen, maar liever beperkte touch controls dan slechte, denk ik dan.

Want touch controls zijn er zeker wel, zij het in beperkte mate. Je kan documenten bijvoorbeeld doorbladeren en bestuderen met de vingers op het scherm, maar ze oprapen gaat dan weer niet zonder knoppen.

Heerlijk steampunk wereldje

Syberia was het geesteskind van de Belgische stripauteur Benoît Sokal, die in samenwerking met het Canadese Microïds de wondere steampunk wereld van Kate Walker tot leven bracht. Het verhaal van deze game, waarin Walker als onderhandelingsadvocate de overname van een speelgoedfabriek in slechte papieren moet orchesteren, is nog steeds vol raak.

De wereld van deze game zit goed in elkaar.

De mysterieuze sfeer rond clockwork robots die zij aan zij leven met mensen, en de vreemde inwoners van het Syberia-wereldje, weet me weer meteen te intrigeren. De wereld van deze game zit goed in elkaar, wordt visueel consistent in beeld gebracht en weet je probleemloos mee te slepen. Die kracht is de game na al die jaren nog steeds niet verloren.

Audiovisueel oudje

Al doet deze port niet veel moeite om het spel van haar beste kant te tonen. De aspect ratio van het beeld, bijvoorbeeld, is nog steeds koppig 4:3, in een wereld waar 16:9 intussen al langer dan een decennium de gouden standaard is. Wie echt niet om kan met die aspect ratio, kan voor de stretched screen-optie opteren, maar dat is zoals je kan vermoeden niet bepaald een elegante oplossing.

Syberia was het geesteskind van de Belgische stripauteur Benoît Sokal.

Grafisch ziet de game er ook serieus gedateerd uit, al moet ik bekennen dat alles er voor een game uit 2002 toch wel verbluffend goed uitzag. Op de Switch ogen sommige omgevingen verbazingwekkend gedetailleerd, terwijl andere dan weer vaag en onscherp lijken. Het voicewerk klinkt soms wat stijfjes en stoffig, maar dat wordt dan weer meteen goedgemaakt door de charmante en sfeervolle muziek van de game.

Syberia werkt ook met fixed camera angles waardoor navigatie niet altijd even vlot verloopt. Je moet Kate bijvoorbeeld vaak in vreemde hoeken van het scherm wurmen om bruikbare voorwerpen te vinden die je verderhelpen in de vele geniaal ontworpen puzzels. Er zijn ook een hoop onzichtbare muren waar je tegen opbokst.

 

Releasedatum
20/04/2017
Beschikbaar voor
6,5
Reviewscore
User scoreAl 2 stemmen
7,8

Conclusie van Lazlo

Ik geloof dat je met een gerust hart kan stellen dat deze Syberia-port voor de Nintendo Switch een redelijk luie bedoening was. Er zijn niet veel touch-opties om de gameplay mee vooruit te helpen, audiovisueel werd de boel niet echt opgeblonken en het beeldscherm heeft geen aspect ratio waar hedendaagse televisietoestellen raad mee weten. En toch: deze port is een blast from the past . Syberia blijft een dijk van een puzzelgame met een sterke cast en uniek sfeertje. In 2002 het origineel gemist? Dan kan je deze wel een keertje tijdens een sale uit de rekken meepikken.
  • Unieke sfeer blijft gespaard
  • Verhaal blijft doordacht en meeslepend
  • Gedeeltelijke touch-opties ...
  • ... die op iets te weinig vlakken doorgetrokken werden
  • Audiovisueel niet voldoende opgeblonken
  • 4:3 aspect ratio