Sniper Elite 3

8,4
Reviewscore
User scoreAl 2 stemmen
5,8

Sniper Elite 3

Beangstigende voldoening

ma 30/06/2014
Gereviewed voor PC door Michael
0 reacties

Sluipschuttergeweren hebben doorheen de jaren een deel van hun charme verloren. Snipen veranderde in een stoefpartij waarbij zogenaamde ‘quick scope'-kills op gejuich werden onthaald. Precies alsof niemand nog beseft dat zo'n massieve wapens in staat zijn om vanop honderden meters iemands hart te doorboren... De Sniper Elite-reeks plaatste die gedachtegang weer centraal, maar de vorige iteratie was geen onverdeeld succes. Rebellion wist wel waar het fout ging, dus hopelijk krijgen we in Sniper Elite III wat meer vrijheid om de zotste moorden uit te voeren.

Na het in 2005 gelanceerde Sniper Elite, dat positief werd onthaald, volgde er zeven jaar later een sequel. De ontwikkelstudio dacht op hetzelfde elan verder te kunnen gaan, maar werd door de fans afgestraft: de lineaire gang van zaken kon maar weinig gamers bekoren en vooral daarvoor werden de ontwikkelaars op de vingers getikt. Dik twee jaar later achtervolgen we de nazi's richting Afrika en kunnen we volmondig ja knikken indien iemand ons zou vragen of Rebellion naar de feedback heeft geluisterd.

Cactusgeur en zonneschijn

Net zoals in het verleden kruipen we alweer in de huid van Karl Fairburne. Deze Amerikaanse soldaat, lid van de Office of Strategic Services (OSS) volgt de nazi's, die het Europese vasteland hebben geruild voor exotische locaties in het bloedhete Afrika. Doorheen de campagne, die in acht missies wordt onderverdeeld, zullen omgevingsfactoren een bepalende invloed hebben en zo mee het verhaal tekenen. We hebben het dan onder meer over de brandende zon die vreselijk irritant in de ogen schijnt, maar er is nog zoveel meer waar een geoefend scherpschutter rekening mee zal houden...

Hoewel de titel van spel anders doet vermoeden, krijg je in Sniper Elite III volledige vrijheid over jouw aanvalsarsenaal. De ‘loadout', zeg maar de rugzak waarmee je op pad trekt, kan voor elke missie worden aangepast en zo beslis je zelf welke wapens, gadgets en accessoires je meezeult. Snipers zijn eigenlijk slechts het topje van de ijsberg, maar dankzij de slow motion-weergave van elke goedgerichte kogel trachten ook wij zo vaak mogelijk heerlijke langeafstandsschoten af te vuren. Er is namelijk niets spectaculairder dan de menselijke anatomie in beeld te krijgen om vervolgens het getroffen lichaamsdeel letterlijk te zien barsten of imploderen.

Blad, steen, schaar

Vanop grote afstanden gericht te werk gaan lijkt evident, maar de baan van een kogel is uiteraard onderhevig aan de aardse zwaartekracht. Zo gaat het niet alleen in het echte leven, ook in de game zelf merk je het verval van een projectiel. Karls hartslag heeft eveneens een grote invloed. Onderaan staat zijn hartslag visueel weergegeven. Wanneer je voldoende lucht hebt ingeademd en je adem dan inhoudt, kan je heel accuraat de volgende kogel afvuren. Aan de hand van een rood vierkantje richt je perfect op het gewenste lichaamsdeel. Mits een portie geluk kan je zelfs twee potentiële slachtoffers doorboren, en zo roei je langzaamaan de venijnige Duitsers uit. Hun uiterlijk geeft trouwens niet meteen prijs dat al onze doelwitten onder Hitlers bewind opereren, maar de stemacteurs hebben wel voor een authentieke oorlogservaring gezorgd, op dat vlak althans.

Oorlogen zijn sowieso erg intens, maar hoeveel chaos je aanricht, bepaal je zelf.

Oorlogen zijn sowieso erg intens, maar hoeveel chaos je aanricht, bepaal je zelf. In principe kan elke missie worden voltooid zonder één keer betrapt te worden en dat proberen is een leuke uitdaging. Al sluipend mensen langs achter aanvallen en een mes in hun rug planten, schoten maskeren door machines te saboteren waardoor de motor irritante geluiden maakt of met kleine steentjes bewakers afleiden: waar een wil is, is een weg. Niet alles is echter even feilloos en dat is jammer. Stenen hebben niet op elke ondergrond een hoorbare impact, waardoor deze feature regelmatig tot het nutteloze wordt herleid.

Hitman of kamikazeartiest

Echte relschoppers gaan uiteraard vol in de aanval en trekken zich geen moer aan van de potentiële dood die hen te wachten staat. Elke vijand heeft een gekleurd cirkeltje boven zijn hoofd wanneer je in hun nabijheid opereert. Geel betekent dat ze iets merken maar niet weten wat het juist is, terwijl rood net iets onheilspellender nieuws herbergt. Nu, uitzonderlijk intelligent kunnen we de AI niet noemen, want zelfs op de uitdagendste moeilijkheidsgraad duurt het enkele seconden vooraleer de nazi's de aanval inzetten. Een pistool inclusief geluidsdemper kan altijd soelaas bieden wanneer je die ene soldaat wil uitschakelen zonder de rest te verwittigen, maar ook wanneer jouw schot zijn doel mist, moet je niet onmiddellijk wanhopen. Het gebeurde wel vaker dat de AI niet reageerde en dus ook niet besefte dat er zonet een kogel langs zijn oor zoefde...

Voor de echte tactici zijn er ook explosieven waarmee penibele situaties in hilarische taferelen kunnen veranderen. Naast de open vlaktes zijn er vanzelfsprekend gebouwen die geïnfiltreerd moeten worden en om je eigen veiligheid te garanderen, kan je dan boobytraps installeren om ongenodigde gasten de toegang te verbieden. Ook andere handigheidjes zoals gewone granaten en anti-voertuigmijnen zorgen ervoor dat Karl zich redelijk op zijn gemakt voelt, hoewel onze tikker regelmatig enkele slagen skipt wanneer we op het nippertje aan de aandacht weten te ontsnappen.

Hit-and-run

We hebben het nu al enkele alinea's over allerlei manieren om stiekem te werk te gaan gehad, maar wanneer je dan toch gespot wordt, zal het spel je aanraden om te ‘relocaten', ofwel herpositioneren. Door een beperkt aantal meters weg te spurten, meestal een vijftigtal, breng je jezelf in veiligheid en vergeten de opponenten dat je hun kameraden zonet hebt vermoord. In moeilijke situaties kan je dus evenzeer telkens één schot lossen, wegsprinten, en dat proces vervolgens herhalen tot iedereen uitgemoord is. Bovendien kan je de aanwezigheid van struikgewassen uitbuiten en vanuit het niets met een fatale messteek toeslaan om niet nog meer lawaai te maken. Word je uiteindelijk zelf dan toch eens geraakt, dan kan je een EHBO-kit nuttigen om enkele levenspunten terug te winnen. De verslagen nazi's fouilleren is geen slecht idee, want zij dragen regelmatig extra verzorgingsmiddelen of kogels met zich mee. Je kan tot slot ook hun lichamen verbergen, wat de kans om betrapt te worden door een bewaker verkleint.

Doorheen de acht verhaalonderdelen valt van alles te beleven. Acht missies lijkt weinig, maar dankzij meerdere optionele doelen en een niet te onderschatten moeilijkheidsgraad ben je met de uitgebreidste chapiters al snel enkele uren zoet. Naast de hoofdtaak kan je zo ingaan op enkele niet verplichte voorstellen en ook in Sniper Elite III zijn er verzamelbare objecten waarnaar je op zoek kan gaan. Per level is er ook telkens een ideale schietlocatie vanwaar je een zogenaamd Long Shot kan ondernemen, dus de map uitkammen is aangeraden. Vergeet trouwens de lineaire aanpak die Sniper Elite V2 kenmerkte, want je bent vrij om de volgens jou ideale route richting succes te kiezen. Vaak zijn er kleine nederzettingen waarbinnen enkele wegen naar hetzelfde doel leiden of kan je zelfs van grote afstand iedereen onschadelijk maken vooraleer je naar het heetst van de strijd trekt.

Ook pret voor twee

Wanneer je de solocampagne hebt uitgespeeld, kan je van meer sniperplezier genieten dankzij de multiplayer. Wees er maar gerust in dat je regelmatig zal worden neergeknald zonder dat je enige vorm van leven hebt gespot, want de mappen werden zo ontwikkeld dat schuilplaatsen schering en inslag zijn. Er zijn zelfs enkele modi waarin elkaar te lijf gaan onmogelijk wordt gemaakt; elk team moet verplicht binnen een afgebakende zone blijven om zo de kernfeature van het spel, langeafstandsschoten, te vrijwaren. Tot slot zijn er ook coöperatieve opportuniteiten, waarbij je zelfs de hele campagne kan overdoen terwijl je door een kameraad wordt geflankeerd.

Laten we ten slotte ook het audiovisuele aspect nog even vervolledigen, want enkel de audio kwam tot nu toe aan bod. Grafisch verrast de titel aangenaam. De mooiste grafische instellingen slorpen heel wat computergeheugen op en ook de grafische kaart zal overuren mogen draaien, maar realiseren wel heerlijke beelden. De omgeving ziet er aangenaam uit, aan kleine bugs ontbreekt het hem echter niet. Zo val je tijdens sprongen over kleine dieptes zowat op je bek vooraleer Karl terug omhoog springt en bepaalde dunne houten latten zijn louter visuele attributen... Je valt er gewoon door alsof ze onzichtbaar zijn. Overleden nazi's durven ook wel eens uit het dodenrijk ontwaken om zo een dansje te placeren. Ach, dit doet weinig afbreuk aan het totaalpakket, want het draait om het lekker neerknallen van honderden smeerlappen en dat komt zeker voldoende aan bod in deze leuke shootergame.

Releasedatum
27/06/2014
8,4
Reviewscore
User scoreAl 2 stemmen
5,8

Conclusie van Michael

Rebellion slaagt erin om met Sniper Elite III het een en ander recht te zetten. De lineaire opbouw is verdwenen, het geheel is om van te smullen en er zijn verschillende manieren om de acht missies aan te pakken. Wil je à la Hitman stiekem conflictsituaties ontmijnen of ga je toch voor de kamikazeaanpak? Alles kan en alles mag!
  • Uitdagend
  • Open levels zonder lineaire verplichtingen
  • Snipen is oh-zo-voldoeninggevend
  • Grafisch top...
  • ... maar er zijn bugs
  • Herpositioneren te eentonig