Sekiro: Shadows Die Twice

9,5
Reviewscore
User scoreAl 1 stem
9,0

Sekiro: Shadows Die Twice

"Sekiro: Shadows Die Twice is een waar meesterwerk"

ma 01/04/2019
Gereviewed voor PS4 door Yannick
3 reacties

From Software heeft met hun laatste drie nieuwe IP's een nieuw genre in het leven geroepen: de Soulsborne-games. Dankzij hun typerende brutale (en hoge) moeilijkheidsgraad en briljant leveldesign heeft de studio hiermee de harten van heel wat gamers weten te veroveren. Terwijl andere ontwikkelaars allerlei klonen uitbrachten waaronder The Surge, werkten Miyazaki en co aan Sekiro: Shadows Die Twice. Geen echte Soulsborne-titel, maar wel een evolutie van de From Software-formule.

Al tijdens het eerste kwartier merkte ik dat Sekiro: Shadows Die Twice ondanks enkele bekende kenmerken helemaal anders is dan de standaard Soulsborne-game. Weg zijn de RPG-statistieken, de zelfgemaakte personages, de fall damage, de souls, de staminabalk en nog veel meer. Via een zeer uitgebreide tutorial kreeg ik eventjes de kans om te wennen aan de talloze vernieuwingen die ook voor Souls-fanaten een behoorlijke leercurve met zich mee zullen brengen.

Het verhaal van Sekiro en de Divine Heir

In deze game speel je met Sekiro wiens hoofdmissie het is om kost wat kost het leven van de Divine Heir te beschermen. In tegenstelling tot de Dark Souls-games is het verhaal in deze titel iets meer to the point. Je moet niet langer bepaalde elementen in de omgeving bekijken of voorwerpbeschrijvingen lezen om het verhaal van Sekiro te kunnen volgen. Narratief zal de game geen awards winnen, maar het doet genoeg om je geboeid te houden en te prikkelen naar wat er nog zou kunnen gebeuren. Uitstekende voice acting en memorabele personages zorgen ervoor dat het verhaal toch goed uit de verf komt in deze titel.

Heen en weer grapplen

Met Sekiro door de wereld lopen opent heel wat nieuwe deuren qua mobiliteit. Na een tragische gebeurtenis aan het begin van de game verliest hij z'n arm, dewelke niet lang daarna vervangen wordt door een kunstexemplaar. Met deze bionische arm zeg maar kan Sekiro aan allerlei gebouwen en bomen grapplen en kan hij ook enkele extra wapens installeren die hem tijdens bepaalde gevechten van pas kunnen komen. Het grapplen voegt een laag verticaliteit toe aan de gameplay en omgevingen. Dit zorgt voor nog grotere From Software-doolhoven waar nog meer geheimen in te ontrafelen zijn dan in eerdere titels van de studio. De vele wegen die naar je bestemming leiden, garanderen alvast dat je in een tweede playthrough nog tal van gebieden kan tegenkomen die je eerst niet bezocht had.

Het gloednieuwe vechtsysteem

De aanpak voor exploratie is hiermee dus helemaal anders in Sekiro, maar het gaat nog een stapje verder als je het op vlak van combat bekijkt. Denk je met je Soulsborne-skills makkelijk iedereen uit de weg te kunnen rollen in Sekiro, dan gaat het game over-scherm een paar extra keer de revue passeren. Hoewel je nog steeds kan dodgen, is dat in deze game wellicht de minst effectieve verdedigingstactiek. Tijdens een gevecht wordt bij elke rake klap een posturebalk gevuld. Is deze vol, dan breek je de verdediging van je tegenstander en kan je een Deathblow toedienen. Met de tijd heelt deze balk, al gaat dit net iets minder snel als je vijand minder leven overhoudt. Het is dus belangrijk bij sterkere tegenstanders eerst wat leven af te krijgen voor je probeert z'n posture te breken.

Katsjing, katsjing

Met dit posturesysteem zal je na een tijdje doorhebben dat parryen de beste tactiek is om je tegenstander neer te krijgen. Een welgetimede druk op de parry-knop richt extra schade aan aan de posturebalk en is bij veel tegenstanders de enige manier om de flurries aan zwaardslagen te overleven. Soms geeft de game een gevaarlijke aanval van een vijand met een rood shinobi-teken aan boven hun hoofd. In dat geval zal je de move van je vijand goed moeten lezen en een blad-steen-schaar principe moeten toepassen om te kunnen counteren.

Er is geen uitdaging die onoverkomelijk is..

Sweep-aanvallen kan je over springen, stabs kan je dodgen en overhead attacks kan je parryen. Ondertussen kan je gebruikmaken van shinobi prostethics zoals fire crackers die dieren angst aanjagen of een grote axe om schilden van vijanden te breken. Deze prostethics zijn eigenlijk je grote variatie op je normale katana-zwaardslagen en zijn gedurende de volledige game niet enorm nuttig. Ze zijn goed om een paar extra hits bij enkele specifieke enemies te winnen, maar verder gebruik je ze eigenlijk heel zelden.

Stealth is je beste vriend

Een andere volledige omslag is de toevoeging van stealth in Sekiro. Je in gras of onder gebouwen verbergen, brengt de mogelijkheid met zich mee om vijanden die je nog niet hebben gezien met één genadeklap te neutraliseren. We zien dit vaak genoeg in andere games, maar in een From Software-titel is dit een heuse vernieuwing die een laag strategie aan de game toevoegt. Een horde vijanden kan je, met een beetje geduld, zonder één conflict te starten een kopje kleiner maken, iets wat je zeker door enkele segmenten zal helpen waar je wat meer moeite mee hebt.

"Sekiro: Shadows Die Twice is een waar meesterwerk."

Zelfs minibosses kan je via goed stealthwerk een extra Deathblow toedienen, wat ze meestal een pak kwetsbaarder maakt. Meestal hebben deze mini bosses namelijk twee levensbalken, waar één van verdwijnt na een succesvolle stealth-aanval. Jammer genoeg is de AI op deze momenten niet altijd even slim. Je kan soms een Deathblow een meter van een andere vijand af doen zonder dat deze iets opmerkt. Al klaagde ik niet over dat iets vergevingsgezindere aspect. Het geeft je de mogelijkheid om ontzettend lastige stukken vlotter te kunnen omzeilen en het is een echte game changer in Sekiro.

Resurrection is mogelijk, maar niet zonder prijs

Nog een grote vernieuwing is het feit dat je ter plekke kan resurrecten als je sneuvelt. Elke keer als je bij een checkpoint rust, wordt er automatisch een node gevuld die je ieder leven kan gebruiken. Naarmate je genoeg vijanden verslaat, vult er zich nog een node die je de mogelijkheid geeft nogmaals te resurrecten. Zelfs dit kan nog geupgrade worden, wat je de mogelijkheid geeft om enkele keren te resurrecten en zo verder te blijven leven. Denk wel, je moet een tijdje levend blijven na een resurrection vooraleer je dit weer kan gebruiken.

In een lastig eindbaasgevecht zal je dus alsnog honderden aanvalspogingen moeten overleven om hier weer gebruik van te kunnen maken. Resurrection brengt wel één nadeel met zich mee: iedere keer dat je het gebruikt verspreid je Dragonrot. Dit is een ziekte die NPC's zal treffen en ze na een tijdje zelfs kan laten sterven. Er bestaan gelukkig wel items om dit tegen te gaan, maar het doet je toch denken om niet bij iedere mogelijkheid te resurrecten.

Extra frustrerend

Betekent dit dat de game makkelijk wordt eenmaal je dit alles onder de knie hebt? Uiteraard niet! From Software heeft deze nieuwe telg weer meestelijk ontworpen zodat iedere speler, of je nu een Dark Souls-freak was of een nieuweling, door datzelfde leerproces zal moeten gaan. Ieder moment dat je het gevoel hebt dat je de game onder de knie krijgt, gooit de ontwikkelaar een nieuwe uitdaging naar je toe die je weer zal ontmoedigen. Denk aan bosses waar je de grapple hook moet gebruiken, waar ze zelf gebruikmaken van de resurrection optie of waar je niet meer de mogelijkheid hebt om te dodgen.

Al tijdens het eerste kwartier merkte ik dat Sekiro helemaal anders is dan de standaard Soulsborne-game.

Er is geen uitdaging die onoverkomelijk is, maar er zijn genoeg gevechten die me uren hebben beziggehouden. Frustratie loert dan om de hoek, en in deze game is dat net iets erger door het soms ongelukkige camerawerk. De lastigere vijanden durven wel eens alle kanten van de omgeving op te vliegen, in welk geval je lock on weg kan gaan en je geen goed overzicht meer hebt over het slagveld. Elk gevecht in krappe locaties is tevens een extra frustratie omdat de camera soms niet goed volgt en ergens het zicht kan blokkeren waardoor je een seconde niets kan zien. Die ene seconde is vaak genoeg om je het leven te kosten.

Skills en geld

De Souls zijn dus definitief verdwenen, maar dat betekent niet dat doodgaan helemaal geen straf meer met zich meebrengt. Naarmate je vijanden verslaat, verdien je ervaringspunten die een skillbalk vullen. Is deze helemaal gevuld, dan krijg je een skill point bij dat je kan gebruiken om handige aanvalstechnieken of passieve abilities vrij te spelen. Bepaalde vijanden droppen ook Sen, die je kan gebruiken in shops om verschillende voorwerpen te kopen of om je prostethics te upgraden. Eenmaal je effectief sterft, verlies je de helft van je geld én je ervaringspunten. Het klinkt heel drastisch, maar gelukkig is het eigenlijk lang niet zo erg als Souls verliezen. Geld gebruik je zelden en anders zijn er talloze geldbundels te vinden in de game die je op dat moment extra geld geven. Qua ervaringspunten zal je nooit een level verliezen, dus pas net voor het bereiken van een level kan een sterfgeval echt nadeel berokkenen. De straffen en mogelijkheden tot resurrection zorgen voor een iets vergevingsgezindere natuur dan we gewoon zijn, maar de brutaliteit van de vijanden maakt de game zeker niet makkelijker.

Meesterwerk eerste klas

Ondanks de kleine minpuntjes is Sekiro: Shadows Die Twice een waar meesterwerk. Eenmaal je de leercurve getrotseerd hebt en oog in oog staat met de lastigere vijanden, zijn de gevechten ongelooflijk intens en vermakelijk. Een reuzenaap of een intimiderende shinobi-strijder eindelijk verslaan geeft een ongelofelijk gevoel van voldoening dat je nog lang bij zal blijven. Om je net wat sterker te maken, kan je in Sekiro prayer beads en memories verzamelen. Elke miniboss zal je een prayer bead geven, en vier van deze beads verhogen je levens- en posturebalk. Memories verzamel je na het verslaan van sleutelbosses en daarmee kan je de aanvalskracht van Sekiro verhogen. In typische From Software-formule zal je soms vijanden tegenkomen die je pas later op een fatsoenlijke manier zal kunnen uitdagen. Qua grote bosses bevat Sekiro misschien wat minder exemplaren, maar de overvloed aan uitdagende minibosses maakt dat helemaal goed. Stuk voor stuk zijn ze bovendien uniek en op hun eigen manier een ware test om te verslaan. 

 

Releasedatum
22/03/2019
Beschikbaar voor
9,5
Reviewscore
User scoreAl 1 stem
9,0

Conclusie van Yannick

Sekiro: Shadows Die Twice is een nieuw meesterwerk van From Software. Het is de meest vernieuwende game van de studio sinds Demon's Souls dankzij extra mobiliteit en een volledig nieuw vechtsysteem waarin parryen en intense duels centraal staan. De game is één van de moeilijkste titels van de studio, maar ook gewoon één van de beste dankzij de idyllische Japanse omgevingen, bovennatuurlijke bosses, vele memorabele personages en gevechten die zelfs na de credits nog naar meer smaken. Zowel nieuwkomers als Souls-veteranen zullen niet teleurgesteld worden door deze titel.
  • Extra verticaliteit in level design
  • Briljant nieuw combatsysteem
  • Ongelooflijk sfeervolle, idyllische omgevingen
  • Berg aan intimiderende, memorabele bosses en mini bosses
  • Moeilijk, maar o zo rewarding
  • Camera kan op de zenuwen werken

3reacties

Cool! Wel één ding, Dragonrot krijg je door te sterven, niet door resurrection.

Rating:0

Hey bunkerbudy, dat klopt niet helemaal. Dragonrot krijg je door beide. Tijdens een gesprek met NPC Emma legt ze je uit dat de power van resurrection dit voornamelijk veroorzaakt, maar idd tijdens het spelen merkte ik dat je ook Dragonrot krijgt als je niet resurrect. Als ik de game mag geloven, is het vooral het sterven na resurrection dat nefast is voor je Dragonrot ;)

Rating:0

Kan wel, mijn persoonlijke ervaring leek meer richting effectief sterven te gaan. Heb al vaak geresurrect maar heb nog maar één rot essence in mijn bezit. Effectief gestorven ben ik nog niet vaak, enkel tijdens een paar boss fights. Ik verkies meestal de easy way out als ik het niet ga halen :p.

Rating:0