Resident Evil 2

9,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Resident Evil 2

"Een entertainmentpakket van de bovenste plank"

vr 25/01/2019
Gereviewed voor PS4 door Yannick
0 reacties

Capcom heeft vorig jaar met Resident Evil 7 bewezen dat ze wel degelijk weten welke richting ze moeten uitgaan met de iconische survival-horrorreeks. Vanaf vandaag kunnen we eindelijk onze tanden zetten in de langverwachte remake van het klassieke tweede deel. Inmiddels zijn er eenentwintig jaar gepasseerd sinds de release van het origineel, dus moest Capcom enorm veel elementen op de schop nemen. De manier waarop ze dat gedaan hebben tart alle verbeelding... Amai!

Ports en remakes krijgen we de dag van vandaag genoeg om de oren gesmeten, maar Resident Evil 2 is bijzonder. Niet omdat het een klassieker visueel oppoetst, maar omdat deze remake bijna een volledig andere game is. Het top down-perspectief met de tank controls is ingeruild voor een modern third person-aanzicht, cutscenes zijn veelvuldig aanwezig, impressionanter en er is heel wat content aan de game toegevoegd om voor een langer spel te zorgen dan op de PlayStation 1.

Angstaanjagend sfeertje? Nailed it!

Veteranen van het origineel zullen mogelijk met een scheef oog naar deze game gekeken hebben toen ze hoorden dat we net als in de recentere Resident Evil-delen een third-person aanzicht zouden aannemen. Het top down-perspectief van de originele games leende zich namelijk perfect voor een angstaanjagend sfeertje, al had het ook z'n nadelen. Capcom heeft z'n uiterste best gedaan om allerlei effecten aan deze remake toe te voegen die samenkomen om je een echte survival-horrorgame aan te bieden. Een essentiële vernieuwing is de verlichting, die een veel prominentere rol speelt in deze remake. Veel gangen zullen ontzettend donker zijn en zal je dus moeten onderzoeken met een flashlight, wat je visueel zal beperken en de spanning hoog zal houden. De gore is ook enorm toegenomen. Mensen waarvan hun hoofd voor je neus geplet worden of zombies met opengesneden kaken zijn slechts voorbeelden van enkele kippenvelgevende lugubere taferelen die de titel bevat.

Met gemak één van de meest angstaanjagende games van deze generatie.

Schieten is ook niet altijd even zo makkelijk als je zou willen. Hoewel je in dit deel kan rondlopen terwijl je mikt - wat in enkele eerdere Resident Evil-delen nooit mogelijk was -, verlies je tijdens het knallen enorm veel preciesie als je rondloopt. Eventjes blijven stilstaan centreert je crosshair, waardoor je veel makkelijker kan schieten. Kogels zijn enorm schaars in deze game, dus je kan het je eigenlijk niet veroorloven te vaak te missen. Hierdoor ga je automatisch net als in de eerdere delen vaker stil blijven staan om ieder schot te laten tellen. Bovendien zijn de muziek en de geluidseffecten fenomenaal in deze game, waardoor het totaalplaatje met gemak één van de meest angstaanjagende games van deze generatie schetst.

Fucking Tyrant, ik haat U!

Iets verder in de game maak je kennis met de Tyrant, die je meermaals de stuipen op het lijf zal jagen. Deze onverslaanbare vijand zal je voor een groot deel van de game achtervolgen en is gewoon zo imposant dat het ongetwijfeld de meest memorabele en enge vijand van de game is. Zelfs in je saveruimtes ben je niet veilig voor deze gigant, waardoor je zeker aan het begin in constante paniek de game aan het spelen bent. Het is een fantastisch element dat Resident Evil 2 zo bijzonder maakt, maar de Tyrant zorgt tevens voor de irritantste momenten van de game. Als je enkele complexere puzzels moet oplossen, zal hij je vaak op ongepaste momenten komen lastigvallen. Z'n aanvallen zijn vanop korte afstand zo goed als niet te ontwijken, dus op zo'n momenten kan de game best frustrerend worden. Ik zou het echter niet anders gewild hebben. De voortdurende paranoia die de game bij je opbouwt, is één van de dingen die van het origineel een klassieker maakte. 

Nog een zeer belangrijk aspect is de evolutie van de zombies.

Wat wel een domper was, was de soms iets te scripted natuur van deze remake. Aan het begin van de game ging ik een deur in voor ik de main hall ging verkennen, en kon ik niet meer terug uit de poort hoewel deze nog voor een deel open was. Het is een irritante, onlogische factor die je zeker in een Hard Core playthrough zuur kan opbreken. Meer van deze momenten zijn in de game aanwezig. Ladders ga je ook automatisch af als je er dichtbij wandelt, waardoor ik per ongeluk een scripted moment initieerde waar de ladder afbreekt zonder dat ik het bovenliggende gebied kon verkennen. Ook het iconische krokodillengevecht is net wat te scripted om echt voldoening te geven. Het ziet er fantastisch uit, maar in de essentie is het niet diepgaand en ontzettend makkelijk wat de ontmoeting teleurstellend maakt. Het zijn geen gamebrekende misstapjes, maar ze halen je wel uit de ervaring op dat moment.

Cutscenes voegen emotie toe

Op andere momenten voegt de ietwat cinematischere opzet van de game ook voor verbetering. Het verhaal is over het algemeen een pak interessanter deze keer. Dit dankzij uitstekende voice acting, goede lip syncing en beeldschone cutscenes. Boven alles zijn de verhaaltjes van de zijpersonages in deze remake veel interessanter dan ze ooit waren. Nietszeggende personages in het origineel zorgen hier voor enkele van de meer reëele zombiemomenten die echte emotie uit je kunnen trekken zoals The Walking Dead daarin slaagde. Op dat vlak slaagt Resident Evil 2 dus zeker wel.

Nog een zeer belangrijk aspect dat ik zeker wil vermelden is de evolutie van de zombies zelf. Toen Resident Evil 2 oorspronkelijk uitkwam, was een zombiegame nog fris en origineel. Tegenwoordig worden we overspoeld door zombiegames, waardoor de zombie meer een generieke vijand wordt die er niet echt meer in slaagt schrik aan te jagen. Capcom heeft fenomenaal werk geleverd om de zombies enger te maken dan je ze ooit hebt gezien. Het zijn de details en de onvoorspelbaarheid die ze zo overtuigend maken. Het feit dat ze struikelen over andere lijken, dat ze door deuren kunnen stormen zonder benen, dat je na vijf rake headshots nog niet zeker bent of ze wel degelijk dood zijn. Hierdoor kan je de twee campaigns volledig uitspelen en nog steeds met ongemak oog in oog staan met een zombie. Een opmerkelijke prestatie van de ontwikkelaar.

Heel wat content vrij te spelen

Resident Evil 2 is een iconische titel, maar de game was eigenlijk niet heel lang. De remake voegt hier allerlei dingen toe aan het pakket om de game langer boeiend te houden dan de zes uur van het origineel. De campaign zelf is uitgebreid met extra segmenten van onder meer Ada Wong. De verhaalmodus van Leon en Claire bezoekt helaas dezelfde gebieden, maar je ontmoet wel andere personages en vecht tegen andere vijanden. Genoeg dus om een tweede playthrough te rechtvaardigen, en al zeker als je weet dat je een second scenario vrijspeelt voor beide personages die pas na het uitspelen het echte einde onthuld. Dat is al vier campaigns uitspelen om het echte einde te krijgen, maar daar stopt het nog niet. Hierna is er nog een bonusmodus vrij te spelen en kan je de game ook in Hard Core-modus proberen, waarbij je net als vroeger gebruikmaakt van Ink Ribbons om te saven. Eindelijk eens een AAA-titel die het prijskaartje van zestig euro rechtvaardigt.

 

Releasedatum
PC : 25/01/2019
Xbox One : 25/01/2019
PS4 : 25/01/2019
Beschikbaar voor
9,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Yannick

De remake van Resident Evil 2 druipt van de passie en liefde voor de franchise en het origineel. Capcom slaagt er grandioos in de game te moderniseren zonder de briljantie van de klassieker te verliezen. Voortdurend loop je rond met een klein hartje dankzij de onvoorspelbare zombies, de angstaanjagende Tyrant of het gebrek aan kogels dat kenmerkend is voor de franchise. Enkele net iets te scripted momenten halen je eventjes uit de ervaring, maar dat is onvoldoende om deze game niet als een onmiskenbare topper te bestempelen.
  • Angstaanjagend dankzij verbluffende licht en geluidseffecten
  • Onvoorspelbare en gedetailleerde zombies
  • Lofzang aan het origineel
  • Gameplay geslaagd gemoderniseerd
  • Narratief veel overtuigender dan het origineel
  • Veel bonuscontent
  • Enkele scripted momenten die je uit het spel halen