Project Spark

7,0
Reviewscore
User scoreAl 3 stemmen
6,9

Project Spark

Doe-het-zelver-project

Microsofts doe-het-zelver-project Project Spark is de open bètafase voorbij en recent officieel uitgebracht. 9lives kreeg voor zijn bespreking prompt het starterspakket aangeboden en ging volop aan de slag met de grenzeloze mogelijkheden van deze uitgebreide toolkit. Alleen maar om een paar uur later tot de conclusie te komen dat wij niet over de creativiteit noch het geduld beschikken om effectief een acceptabele game te maken. Vandaar dat wij het – na enkele gefaalde pogingen tot leveldesign – wijselijk bij spelen hielden, want gelukkig zijn er nog genoeg getalenteerde knutselaars onder ons die wél veel tijd, inspiratie en moeite willen steken in hun creaties.

Team Dakota biedt hobbyontwerpers met Project Spark dus een knap stukje software aan waarin je zelf levels (of zelfs volwaardige games) kunt maken en waarbij je eigen fantasie zowat de enige beperking is. Deze speelse blokkendoos wordt bovendien gratis aangeboden om een zo groot mogelijk publiek aan te trekken, maar het basispakket waarmee je dan te werk kan gaan is behoorlijk gelimiteerd. Extra content koop je in dat geval via microtransacties, maar dankzij het in-game valutasysteem ben je godzijdank niet verplicht om altijd diep in de buidel te tasten voor extra creator packs. Toch probeert het hoge aantal virtuele zilveren munten dat je hieraan moet spenderen, met als gevolg dat je echt belachelijk veel moet spelen voor dat ene item, je steeds weer te verleiden om je portemonnee open te trekken. Het starterspakket, dat ook fysiek verkrijgbaar is in de winkel, is een iets betere deal. Voor veertig euro krijg je, bovenop de gratis basisgame, de eerste episode van de solocampagne, een extra speelbaar personage, een winterthema, een aantal uitbreidingspakketjes en één maand premiumlidmaatschap. Je bespaart er blijkbaar al snel zo’n dertig euro mee en je hebt al voldoende content om je creatieve uitspattingen mee te boetseren, maar vroeg of laat loop je toch weer tegen die onvermijdelijke betaalmuur aan. Een vervelend dilemma steekt dan de kop op: blijf je tot vervelens toe spelen totdat je genoeg speelgeld bij elkaar hebt gesprokkeld of haal je toch je geldbeurs boven om de stevig geprijsde content meteen aan te schaffen? Kortom: over beide oplossingen valt wel wat negatiefs te zeggen.

Overbodig

Voor dat deel van het publiek dat zich niet wil beroepen op zijn eigen verbeeldingskracht of het talent van zijn medegamers, heeft Team Dakota alsnog een campagnemodus met episodische structuur klaargestoomd. De eerste aflevering (Leegte-storm) bestaat slechts uit een handvol levels die je in een klein uurtje doorloopt, die zelden uitblinken in ingenieus leveldesign en waarvan de gameplay zich beperkt tot die van een eenvoudig hack & slash-avontuur. Een bescheiden verhaaltje over een kleine, maar krachtige Spark die een nieuw kampioenenleger moet rekruteren om het op te nemen tegen de Leegte, een oeroude kracht die het universum dreigt te verwoesten, begeleidt de stereotiepe actie. In deze vorm voelt de campagne, waarvan de tweede episode binnenkort verschijnt, eerder aan als opvulling en eigenlijk lijkt het erop dat de levels van Team Dakota vooral als voorbeeld en inspiratie moeten dienen voor elke gameontwikkelaar in spe.

Knutseldoos

Want Project Spark blijft in de eerste plaats een grote knutseldoos en is pas in de tweede plaats een gewone game. Het ontwerpgedeelte is derhalve de echte blikvanger in het hoofdmenu. De mogelijkheden en opties om zelf de ontwerper mee uit te hangen zijn uitgebreider en diverser dan in Sony’s LittleBigPlanet, de reeks die met zijn ‘play, create & share’-principe enkele jaren geleden mee voor de opmars van het creatieve spelgenre zorgde. Verwacht dus niet binnen een handomdraai dat fantastische level dat je in je hoofd hebt neer te poten in de wereld van Project Spark. Hoewel men de interface om dit alles te bedienen zo eenvoudig mogelijk heeft gehouden, kunnen de werkelijk onuitputtelijke mogelijkheden behoorlijk overdonderend en soms zelfs frustrerend moeilijk zijn. Je kan kiezen om te beginnen in een vlakke en lege driedimensionale omgeving om deze vervolgens naar eigen goeddunken in te vullen, maar je kan ook starten vanuit het ontwerp dat een andere speler online gezwierd heeft.

Met de beschikbare tools en honderden prefab-voorwerpen geef je je meest waanzinnige ideeën vorm en kleur je het canvas in met rivieren, bergen, dorpjes, dieren, vegetatie, nevenpersonages en zoveel meer. Zowel het genre als het camerastandpunt kan ingesteld worden, met de behoorlijk gecompliceerde breinfunctionaliteit voorzie je vriend en vijand van een artificiële intelligentie en bepaal je het gedrag van alle interactieve elementen. Met behulp van de Kinect-camera kan je zelfs hun bewegingen registreren via een soort van motion capture-opname of je eigen voice-overs opnemen. Het is bijlange na nog niet zo ingewikkeld als echte programmeertaal, maar wij raakten toch meer dan eens het noorden kwijt in de talrijke menuutjes. Met de eigen ontwerpen kan je zo ver gaan als je zelf wil, maar de realiteit blijft dat je over een minimum aan visie, geduld en creativiteit moet beschikken om hier daadwerkelijk iets moois mee te maken.

Kruispunt

Misschien is dat wel de voornaamste reden waarom Team Dakota de Crossroads-modus in het leven heeft geroepen: hier hoef je geen uren te sleutelen om iets speelbaars te creëren of om domme designfouten uit je eigen werk te slopen, maar bouw je je avontuur gaandeweg door vooraf uitgestippelde keuzes te maken (de setting, het genre, welke vijanden je bevecht en welke opdrachten je aanneemt). Het eindresultaat is een op maat gemaakte, maar nogal inwisselbare belevenis en net daarom zal zo’n Crossroads-level nooit dezelfde voldoening schenken als wanneer je na lang zwoegen een volledig zelfgemaakte game publiceert.

Duim omhoog

Gelukkig kunnen de minder begenadigde creatievelingen er nu al van op aan dat er voldoende talent in de community schuilt om Project Spark de komende weken en maanden met voldoende kwalitatieve, gratis gebruikerslevels te overspoelen. Tussen al die idiote levels die enkel werden gecreëerd om achievements te halen (en die door de ontwikkelaars al héél snel uit de spotlights werden gehaald), vonden wij al snel geslaagde parodieën op en odes aan bekende games die minutieus werden nagemaakt in het Project Spark-universum. We verspeelden net iets te veel tijd aan een Pac-Man- en Tetris-kloon en stonden dikwijls versteld van de vernuftige levels en kunstige ervaringen die sommigen kunnen verwezenlijken met de beschikbare tools. Om die briljante levels te onderscheiden van de middelmatige meerderheid en vele work-in-progress-probeersels heeft de ontwikkelaar een sociale media-achtige interface bedacht waar je gespeelde spellen kunt beoordelen met het gekende duimpje omhoog (of in dit geval ook omlaag), ontwerpers kunt volgen en favorieten kunt markeren. Daarnaast brengt Team Dakota regelmatig straffe spellen onder de aandacht en dankzij enkele zoekfilters hoef je in principe nooit halfbakken creaties te spelen. Toch botst de creatieve meute op allerlei technische problemen waar zij allerminst de controle over hebben: bij driedimensionale spellen laat de camera-uitvoering zo nu en dan steekjes vallen en de beeldverversing durft meermaals weg te zakken naar een onacceptabel aantal beelden per seconde. Stuk voor stuk dingen die volgens ons te wijten zijn aan de achterliggende techniek en niet zozeer aan de onkunde van de hobbyisten.

 

Releasedatum
01/01/1970
Beschikbaar voor
7,0
Reviewscore
User scoreAl 3 stemmen
6,9

Conclusie van Davy

Project Spark is een knap stukje software waarmee je op eigen houtje de basisconcepten van gamedesign kunt leren. De uitgebreide editor is sowieso de strafste verwezenlijking, maar blijft een intimiderend stuk gereedschap, zodat het in de praktijk enkel een grenzeloze speeltuin blijkt te zijn voor de meest creatieve spelers. Het bouwen van levels is om die reden niet voor iedereen weggelegd, want wie LittleBigPlanet al te overweldigend vond, is er in deze game hoogstwaarschijnlijk aan voor de moeite. Waar dan weer geen twijfel over bestaat, is dat elke speler die online gaat ongetwijfeld zijn tijd kan verdoen met het werk van enkele getalenteerde gasten. Een straffe spelersgemeenschap schenkt Project Spark immers potentieel voor eindeloos spelplezier. De door de ontwikkelaar bedachte campagne voelt wel wat overbodig aan en met zijn episodische structuur zit het – net als de rest van de game, overigens – gevangen in een businessmodel dat onbetwistbaar op prijzige microtransacties is gericht, ook al kun je vooralsnog alle content ontgrendelen door erg veel te spelen. De techniek achter deze game staat bovendien niet helemaal op punt, met een sporadisch erg belabberde framerate als grootste frustratiepunt.

  • Potentieel voor eindeloos plezier
  • Nu al enkele pareltjes onder de gebruikerslevels
  • Zeer uitgebreide editor maakt bijna alles mogelijk
  • Overbodige solocampagne
  • Creëren is niet voor iedereen weggelegd
  • Te lang spelen/te veel betalen om inhoud te ontgrendelen
  • Technisch niet de sterkste

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments