PlayerUnknown's Battlegrounds

9,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

PlayerUnknown's Battlegrounds

F*cking geniaal

ma 15/01/2018
Gereviewed voor PC door Lazlo
0 reacties

Hoe review je een game die eigenlijk nog niet klaar is? Negatief, toch? Beter vraagstuk: hoe review je een game die eigenlijk nog niet klaar is, maar die wel retegoed is? Dat is het dilemma waar ik me in deze PlayerUnknown’s Battlegrounds-review genadeloos in moest vastbijten. Het antwoord? Luisteren naar je buikgevoel.

Jij weet het, ik weet het, mijn kat weet het, zelfs het domme blondje van twee straten verder weet het: PlayerUnknown’s Battlegrounds is geen perfect afgewerkte game. Hoewel de dames en heren van Bluehole er eind vorig jaar het label 1.0 op plakten, is er nog een hoop schaafwerk te doen aan deze geniale titel. En ja, ik zeg geniale titel, want in al haar eenvoud, is PlayerUnknown’s Battlegrounds (ofwel PUBG, zoals ik er vanaf dit punt naar zal verwijzen) een geniaal werkje.

F*cking geweldig concept

Honderd spelers die op een immens eiland gedropt worden en zich moeten voortbewegen binnen een steeds in zichzelf kleiner wordende, random gegenereerde cirkel. Overal liggen willekeurig gedropte wapens. Last man standing wint. Hoe f*cking geweldig klinkt dat? Wel … niet zo wauw, dacht ik voor ik mijn zuurverdiende centen in de Early Access-versie van de game investeerde. Het was louter uit interesse, en licht aandringen van wat vrienden, dat ik toch eens wou weten waar al die fuzz nu net over ging. Want zo simpel is het ook wel: iedereen die PUBG speelt, is er laaiend over. Of toch, binnen mijn vriendenkring. En wanneer ik naar de vele Twitch-views, online fora en recensies kijk, reikt het succes van deze titel ook tot ver daarbuiten.

Arma-spelers wisten het al langer: met dit simpele concept heeft bedenker Brendan Greene goud in handen. Zijn mod werd niet alleen vertaald naar de H1Z1 King of the Kill-modus, hij bleek ook in Zuid-Korea in de smaak te vallen bij Bluehole, dat hem enthousiast in huis haalde om zijn mod naar een volwaardig spel te converteren. Het was om diezelfde reden dat ik niet verwachtte dat dit iets voor mij zou zijn. Games als Arma en diens mods in de lijn van DayZ zeggen mij helemaal niets. De naam H1Z1 roept bij mij ook niet meteen warme gevoelens op. PUBG was in mijn hoofd al snel weggeschreven als een titel in hetzelfde straatje, maar daar was ik serieus fout, want de spelervaring van deze game is zoals ik het nooit eerder meemaakte.

Steeds anders

De aantrekkingskracht van PUBG schuilt in veel hoekjes en kantjes, maar met kop en schouders steekt het steeds veranderlijke karakter van de individuele speelsessies erbovenuit. Geen enkel spelletje is hetzelfde. Of je nu alleen speelt, of met vrienden: er gebeurt steeds wel iets interessants. Zoals die keer dat er een groepje sluipschutters schuilhield in die kerktoren. Of wanneer je verborgen zat tussen de rotsen langs de kustlijn van het eiland, en voorbij dat ene eenzame huisje verderop moest zien te sluipen waar je wéét dat er minstens twee tegenspelers zich schuilhouden. En herinner je die keer nog dat je nog maar twee kogels had in dat pistool, maar toch met die welgemikte headshot die Chicken Dinner in huis haalde? Iedere PUBG-speler heeft tientallen van zulke verhalen, en dat is één van de grootste verwezenlijkingen van deze game.

Steengoed gamedesign

Dat karakter van de game valt nog geen beetje te wijten aan het speldesign. De random gedropte loot op de map, met enkele hotspots waar je nagenoeg zeker goede gear kan rapen, zorgt voor een steeds nieuwe spelervaring. Als speler leer je in te schatten welke plaatsen interessant zijn, zonder dat je de garantie krijgt effectief goede gear in de wacht te slepen. Dit zorgt er ook voor dat verschillende speelstijlen een plaatsje hebben in PUBG. Wie een meer stealthy techniek prefereert zal zich naar een verlaten uithoek van het speelveld parachuteren, terwijl een meer actiegerichte speler de steden of monumentale hotspots van het speelveld kunnen opzoeken.

Niets gaat boven het onheilspellende geluid van geweerschoten in de verte.

Je kan dan ook niet anders dan even stilstaan bij de weldoordachte maps waarop je deze game kan spelen. De eerste, een soort verlaten Russisch eiland met een gezonde mix van agrarisch grondgebied, stedelijke bebouwing en eenzame huisjes, zorgt op zich al voor memorabele spelmomenten. Je verschuilen in hoog gras, of in een struik, is hier een valabele tactiek. De nieuwere woestijnmap vraagt dan weer om een andere speelstijl met minder opties om je te verschuilen. Het is dan ook jammer dat je (nog geen) optie voorhanden hebt die je toelaat te selecteren in welke map je terecht wil komen bij de matchmaking.

Geen onoverkomelijke leercurve

De eerste keer dat ik een potje PUBG speelde, dacht ik dat ik nooit het immense speelterrein van de game helemaal uit m’n hoofd zou kennen. Toch, hoe vaker ik de game speelde, hoe meer ik over de spelomgevingen te weten kwam, waardoor ik bij aanvang van een potje meer tactische inschattingen kon maken over waar ik wilde starten. Die vlieger gaat eigenlijk wel op voor de game in het algemeen. Op zich heeft PUBG een grote leercurve, maar die voelt nooit onoverkomelijk aan. Zo was ik bij aanvang van het spel helemaal niet bezig met de juiste kogels op te rapen of het zoeken naar specifieke wapens. Gaandeweg leer je steeds meer wat jou het beste ligt, wat je nodig hebt, en hoe je ermee aan de slag moet. Het spreekt dan ook voor zich dat deze game in dat rijtje ‘easy to learn, hard to master’ games past. En ja, vandaag de dag zuig ik nog steeds apenkloten in PUBG, maar ik heb desondanks wel het gevoel noemenswaardige vooruitgang te hebben geboekt.

Ruwe diamant

Het zijn al die bovenstaande zaken die me probleemloos de fouten van deze game door de vingers laten zien. Zo lijdt de game op mijn best capabele pc toch geregeld onder framerate dipjes. Ook het nieuw geïmplementeerde vaulting-systeem staat nog niet helemaal op punt, waardoor je de sprong over een hekje alsnog best tijdig moet inschatten. Grafisch is PUBG niet noodzakelijk lelijk, maar mist de game wel een zeker eigen karakter. Models en textures laden bij aanvang van een spel vaak te laat in, waardoor je in de ergste gevallen vast kan komen te zitten in de map zelf. Ook kan dat soms voor oneerlijke voordelen zorgen bij sommige spelers, die een ruimer gezichtsveld hebben doordat er minder dingen in de weg staan.

Voor het sounddesign ben ik dan wel weer te vinden. Over muziek - behalve in het hoofdmenu - valt er niet veel te zeggen, want die is er niet. Verder is er die onheilspellende stilte over het hele speelveld, soms gebroken door het geluid van een vliegtuig dat een supply drop aflevert op een random punt, of bommen die in de verte neergeworpen worden. Maar niets gaat boven het onheilspellende geluid van geweerschoten in de verte, je steeds herinnerend aan het feit dat je niet alleen bent in deze f*cked up desolate wereld.

Aantrekkingskracht

Het valt niet te ontkennen dat PUBG een ongelooflijk sterke aantrekkingskracht heeft. Het spel is toegankelijk, en geeft je steeds het gevoel van vooruitgang. Niet alleen zie je die teller van het aantal levende spelers steeds zakken, ook word je steeds vaardiger in het spotten van vijanden en het gebruiken van het uiteenlopende wapentuig in de game. De grote maps die bij aanvang zo overweldigend aanvoelden, zijn intussen een tweede thuis. Nog belangrijker dan of de gameplay al dan niet goed aanvoelt: geen enkel potje PUBG voelt als verspilde moeite. Sterf je vroeg in een game, dan kan je meteen weer in een nieuwe springen. Eindig je bij de laatste tien spelers, dan heb je wellicht een best memorabel potje achter de rug. Is PUBG een game die voor iedereen weggelegd is? Nee, waarschijnlijk niet. Maar dat neemt niet weg dat hij veel harten weet te veroveren, waaronder dat van deze criticus.

 

Releasedatum
PC : 20/12/2017
Mobile : 19/03/2018
Xbox One : 04/09/2018
PS4 : 07/12/2018
Beschikbaar voor
9,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Lazlo

PlayerUnknown’s Battlegrounds is niet voor niets één van de meest memorabele fenomenen van 2017. Hoewel in deze 1.0-versie nog niet alle puntjes op de ‘i’ staan, staat hij garant voor urenlang memorabel spelplezier. Die vele technische mankementen, neem je er dan met plezier bij.
  • Geweldig concept dat uitblinkt in zijn eenvoud.
  • Easy to learn, hard to master.
  • Geen twee spelletjes PUBG zijn identiek.
  • Toegankelijk voor uiteenlopende speelstijlen.
  • Doordacht leveldesign en slim gamedesign gaan hand in hand.
  • Grafisch mist de game een eigen karakter.
  • Nog veel technische mankementen.