Pillars Of Eternity 2: Deadfire

7,0
Reviewscore


Pillars Of Eternity 2: Deadfire

"Deadfire is diepgaand, uitgebreid en gevarieerd"

di 28/01/2020
Gereviewed door RoMa
0 reacties

Swords and sorcery! Wat heeft een mens nog meer nodig om zich een veertigtal uur te amuseren met een uitgebreide RPG? Welnu, een lekkere portie goedgeschreven verhaal, sterke game mechanics en een zware lading customization zijn meer dan welkom. Pillars Of Eternity wil met Deadfire nu ook harten stelen op console na hun succes op PC.

Waarom Wel? 

Barfights & Monsters! 

Laat het aan Obsidian over om een uitgebreide, diepgaande en allesomvattende RPG te maken. De makers van het uitstekend ontvangen The Outer Worlds brengen een vervolg op het evenzeer sterk gemaakt Pillars Of Eternity. In Deadfire kruip je opnieuw in de huid van The Watcher: iemand die zielen van de doden kan zien in een wereld die doet denken aan The Witcher, Lord Of The Rings en Pirates Of The Carribean in een blender. Het verhaal van het tweede deel in de reeks begint prompt met jouw dood, vooraleer je weer tot leven wordt gebracht door goddelijke tussenkomst. Je ziel is helaas een slecht aan elkaar gelijmde vaas. Je mag op zoek naar een missend deel maar al snel zal je na schipbreuk gestrand kennis moeten maken met de Deadfire-archipel.

Het is deze eilandengroep die voor een unieke setting zorgt in de game. Bij momenten voel je jezelf volledig piraat en kan je er lekker op los meppen in de lokale kroegen en schatten zoeken in schimmige grotten. Andere ogenblikken neem je het op tegen mystieke creaturen met behulp van magie en een uitgebreid arsenaal aan wapens. De sterkte van Pillars Of Eternity 2 zit in variatie en veelzijdigheid. Je kan ongelofelijk uitgebreid je eigen personage samenstellen, gaande van karakteristieken tot uitrusting en sociale vaardigheden tot specifieke aanvalsstijlen. De oneindige items die je kan vinden in de game geven het gevoel dat je nooit echt alles hebt ontdekt.

Pirates & Gods! 

De RPG-elementen vloeien rijkelijk doorheen Deadfire. Quasi geen enkele conversatie gaat voorbij zonder je een vijftal opties te geven hoe te reageren. Ook beslis jij hoe gevaarlijke situaties worden aangepakt: zwemmen we doorheen de overstroomde boot naar de andere kant of zoeken we een weg tussen de rotsen?

De wereld van Deadfire is mooi zonder echt uit te blinken. 

Het combat systeem van Deadfire is zonder meer sterk. Je kan er zelf voor kiezen om turn-based te werken of real-time aan de slag te gaan met de optie te pauzeren en je aanvallen op te zetten. Door deze keuze te bieden geef je de speler veel mogelijkheden. De menu’s vol elementen vergen tijd om gewend te raken maar eens je er mee weg bent kan je bijna jongleren met acht zwaarden tegelijk. Je krijgt naast je main character controle over heel wat kompanen die je zelf kan verzamelen. Ook dit zorgt er voor dat je het niet snel moe zal raken.

Waarom Niet? 

Conversations & Loading Screens! 

In Pillars Of Eternity 2 ligt een groot deel van de focus op ontdekking en exploratie. Dit is geenszins een minpunt maar weet dat je niet elke vijf minuten een vijand zal fileren. Persoonlijk voelt het tempo daardoor te log aan, al zullen anderen uren plezier beleven aan het uitkammen van de rimboe van lokale stammen. Wat wél voor een duidelijkere drop in het tempo zorgt is de manier van storytelling. Deze gebeurt grotendeels via text on screen. Véél text on screen. Daar ik de art style kan begrijpen is het toch vreemd om te moeten lezen “Met gebalde vuist slaat ze op tafel!” en het niet te zien. Neem daarbij dat ook de conversaties soms heel wat tijd in beslag nemen en een leesbril zou plots een handig item zijn op je queeste. De opties om te reageren op elke unieke situatie zijn veelzijdig maar niet altijd even nodig.

Het combat systeem van Deadfire is zonder meer sterk.

De wereld van Deadfire is mooi zonder echt uit te blinken. Het valt niet uit de toon en de muziek brengt heel wat sfeer. Gelukkig blijft de muziek ook draaien tijdens de laadschermen want jongens, je zal ernaar moeten kijken. Op een standaard PS4 is het nauwelijks uit te staan. Minuten om op te starten, een minuut om uit die kroeg te gaan. Twee minuten om te fast travellen naar de andere kant van het dorp. Een minuut om in dat strandhuis te gaan. Weer twee minuten om de wereld buitenaf te laden nadat ik die stomme inheemse kruik had gevonden. Dit op iets meer dan een half uur gaming is veel om te verteren.

Tot slot is het verhaal van Deadfire goed én slecht. De wereld lééft, zit vol interessante personages en alle mini-verhalen kennen veeleer een knap verloop en een lekkere conclusie. De overkoepelende histoire is te bombastisch opgesteld en verdwijnt veel te snel in de anonimiteit. De focus ligt vooral op jouw reilen en zeilen in de archipel, want al snel was ik vergeten wat The God Of Light nu ook weer van mij wou. Waar was de conversatie-optie “Ik ben vergeten wie je was, jij gebodypainte emo”?

 

7,0
Reviewscore


Conclusie van RoMa

Deadfire is diepgaand, uitgebreid en gevarieerd. Het ontdekken, exploreren en looten houdt je uren zoet. Combat is minder aanwezig maar wanneer deze opduikt is ze uitdagend en belonend. Als je jouw tanden in Pillars Of Eternity 2 zet wordt je opgeslorpt door een levendige wereld vol avontuur, text on screen, epische gevechten en vervelende laadschermen. Deze piratengroep is het zeker waard om bij aan te sluiten, al hebben ze nog geen controle over de wijde oceaan.
  • Levende wereld vol interessante side quests
  • Ongelofelijk veel variatie qua mogelijke speelstijlen
  • Sterk uitgewerkte en uitgebalanceerde combat
  • Hoofdverhaal verdwijnt veel te snel naar de achtergrond
  • Opvallend veel en lange laadschermen