Ode

7,5
Reviewscore


Ode

Muzikale vreemdheid

wo 06/12/2017
Gereviewed voor PC door Michael
0 reacties

Wanneer Praga op vakantie is, deelt Randy de lakens uit. Het stuk beddengoed dat hij richting mijn mailbox verzond, daar stond ik toch even van te kijken. Ode is Ubisofts recentste indiespel en muziek is de rode draad doorheen deze muzikale game. Ook al ben ik misschien de minst muzikale persoon ter wereld en zijn amandelnoten, en niet muzieknoten, de enige noten die ik ken, toch werd ik best vrolijk van deze Ode. Waarom? Dat ontdek je hieronder.

Natuurlijk hou ik wel van muziek: Linkin Park staat al zestien jaar bovenaan mijn lijstje der favoriete groepen, hardstyle boenkt regelmatig door mijn headset, een Vlaamse schlager durf ik zelfs al eens luidkeels meezingen, en in de auto doet ook de top 50 het op regelmatige basis redelijk luid. Het zelf spelen of componeren daarentegen … Dat doe ik m’n ergste vijanden niet aan. Ik was dan ook benieuwd of deze Ode me zou kunnen verleiden, en hoe die ervaring zou zijn. Redelijk intens, zo blijkt achteraf. Het hoofdrolspelertje botst leutig in het rond en de muzieknoten testen mijn muzikale kennis niet; een ideaal muziekbad dus.

Beetje platformer, weinig moeilijkheden

Alles wat je doet, levert geluid op. Rondspringen in een doodse wereld, die jij in ere moet herstellen, verloopt dan ook vlotjes aangezien je stiekem continu op de audiocomponent gefocust bent. Daardoor liep ik regelmatig verloren, want je wordt niet gegidst; hoewel het spel lineair is opgebouwd, krijg je alle vrijheid van de wereld om elk hoekje en randje te verkennen vooraleer verder te gaan. Zo verzamel je uiteindelijk ook de meeste upgrades en kan de piepkleine, schattige protagonist hogere locaties bereiken om zo meer gebieden vrij te spelen.

Het bereiken van hoger gelegen plateaus duidt op de platformer-component die eveneens aanwezig is. Daarin moet je dan ook de weinige uitdaging zoeken die het spel rijk is; een verhaal is er niet – moet dat altijd? – en de overige gameplay bestaat uit het verzamelen van gekleurde bollen die jou blijven volgen. Klinkt saai, toch? Gelukkig kan je die bolletjes, die uiteindelijk een Snake-achtige staart vormen, wegschieten om die kapotgemaakte wereld weer tot leven te wekken.

 

7,5
Reviewscore


Conclusie van Michael

Met ‘slechts’ vier levels bereik je zonder al te veel moeite het mooie einde van deze game. Onderweg zal je nooit vastzitten, want moeilijke spelonderdelen of –fases zijn er niet. Je speelt het eigenlijk louter voor de muzikale toets en sfeervolle omgeving. Gelukkig kost deze game je slechts 5 euro, en net daarom kan ik het als aanrader omschrijven. Zelfs wanneer muziek je geen noot kan schelen.
  • Mooi spelletje
  • Toffe deuntjes
  • Geen verhaal, geen uitdaging