Nioh 2

8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Nioh 2

"Een steengoede game die net iets teveel aanvoelt als een uitbreiding op het origineel"

di 10/03/2020
Gereviewed voor PS4 door Yannick
0 reacties

Als je een succesformule beet hebt, dan moet je er alles uit halen vooraleer je een nieuwe uitdaging aangaat. Zo dacht Team Ninja na de lancering van het geprezen Nioh. Ze namen een risico om als één van de eerste studios een Soulslike op de markt te brengen met een eigen visie. Het resultaat was de onbetwistbare grootste concurrent voor From Softwares paradepaardje. Geen wonder dus dat we een aantal jaar later ook op een masochistische wijze mogen genieten van de sequel.

Als je Nioh gespeeld hebt, dan zal Nioh 2 voor jou geen onbekend terrein zijn. Team Ninja heeft wel enkele welgekomen extra's toegevoegd aan deze sequel, maar toch voelt Nioh 2 aan als een project waar de studio het net iets te veel op veilig heeft gespeeld. Van een echte vooruitgang of een grote sprong voorwaarts is dan ook niet echt sprake vond ik. Al hoeft dat natuurlijk niet noodzakelijk een slechte zaak te zijn.

Beste soulslike character creator

Aan het begin merkte ik meteen enkele toffe vernieuwingen op. Eentje daarvan is het feit dat ik mijn eigen personage kan aanmaken, een personage dat de nogal misplaatste en zielloze William vervangt. De character creator in deze game is trouwens verrassend uitgebreid, iets waar Team Ninja zeker een extra pluim voor verdient. Niet alleen de gezichten van het hoofdpersonage kon ik tot in het kleinste detail aanpassen, ook mijn Yokai-vorm kon ik helemaal van uiterlijk veranderen. Dat klopt, in deze game versla je niet alleen de duistere Yokai-demonen die de game talrijk is, maar kan je ook zelf in eentje transformeren.

De character creator in deze game is verrassend uitgebreid.

Nog nieuw is het feit dat Nioh 2 met Engels gesproken stemmen kan gespeeld worden. Dit hielp mij persoonlijk om het verhaal beter te volgen, aangezien ik vaak herinneringen opraapte van vermoorde mensen terwijl ik aan het spelen was. Zo kon ik die dialogen net iets makkelijker volgen, en de Britse stemacteurs zijn trouwens behoorlijk goed te pruimen. Jammer genoeg is er niet echt een evolutie op narratief vlak ten opzichte van de eerste Nioh. Net als het eerste deel is het verhaal verwaarloosbaar en dus verloor ik al snel mijn interesse in het plot. Dit voornamelijk door de verwarrende cutscenes die van de hak op de tak springen, met als gevolg dat ik ook niet echt een band kweekte met de betreffende personages. Een gemiste kans die Nioh 2 zeker naar een hoger niveau had kunnen tillen.

Vuur met vuur bestrijden

Op vlak van gameplay is Nioh 2 gelukkig nog steeds uitstekend! Al de goede dingen uit Nioh komen terug, zoals het switchen van stances, verzamelen van tonnen wapens en armor, en het intrinsieke level design gevuld met valkuilen, doolhoven en shortcuts. Enkele sleuteltoevoegingen maken Nioh 2 wel net iets aangenamer om te spelen dan het origineel. Vanaf nu kan je bij een rode gloed van een vijand een Burst Counter initiëren. Net als in Sekiro kan je nu dus dankzij perfecte timing brutale schade aanrichten aan de stamina-balk van de vijand. Helaas is de knoppencombinatie (R2 en O tegelijk) best klungelig, waardoor dit in een intens gevecht niet altijd even intuïtief is.

Daarnaast krijg je in de sequel ook de kans om Soul Cores te verzamelen van lastige Yokai. Via deze Soul Core kan je aanvallen gebruiken van die ontzettend irritante Yokai die keer op keer de vloer met je aanveegde. Ook van eindbaasgevechten kan je Soul Cores verzamelen, waardoor je een hele reeks unieke nieuwe aanvalstechnieken tot je beschikking hebt die het verschil kunnen betekenen tussen leven en dood. Bovendien verander je vanaf nu zelf in een Yokai als je je talisman gebruikt, waardoor je voor even meer schade aanricht en speciale aanvallen kan gebruiken. Deze finale vorm is in de sequel wel wat minder overpowered.

Game over, game over,...

Dat is hoe Team Ninja je sterker wil laten voelen, maar helaas krijgt de speler dit niet zomaar. De gloednieuwe aanvallen die je kan burst counteren en die met een rode gloed worden aangegeven, zijn namelijk extra dodelijk en kunnen betekenen dat zelfs de zwakste vijanden je met zo'n aanval in één keer kunnen doden. Wen dus maar aan het game over-scherm, want dit is allesbehalve een makkelijke game. En dan heb ik het nog niet gehad over de introductie van de Yokai realm.

Op het vlak van gameplay is Nioh 2 nog steeds om van te smullen.

Bepaalde gebieden in de game zullen een zwart-witte gloed over zich hebben, die de Yokai realm markeert. In deze gebieden moet je zo snel mogelijk de hoofd Yokai zien te verslaan om het gebied te purifiëren. De momenten dat je hierin zit, zal je stamina-balk veel minder snel herladen. Dit klinkt misschien niet als een groot probleem, maar geloof me als ik je vertel dat het een ongelooflijk nadeel is in Nioh 2. Geraakt worden met een lege staminabalk laat je open voor aanvallen, en dat is meestal, of moet ik zeggen altijd, fataal. Naast de geïnfecteerde gebieden heeft vrijwel elke eindbaas een fase waarin je in deze realm moet vechten, wat de reden is dat ze over het algemeen moeilijker zijn dan in het origineel.

Quality of life-verbeteringen

Naast deze toevoegingen zijn er nog kleinere vernieuwingen zoals de mogelijkheid om NPC's te summonen en fluffy katten te vinden die de vijanden wat afleiden. Iedere vernieuwing is geslaagd en maakt de game leuker om te spelen, maar in z'n geheel speelt Nioh 2 het redelijk op veilig. Gedurende mijn speeltijd had ik vrijwel de hele tijd het gevoel dat ik een uitbreiding voor de eerste game aan het spelen was. Dat is niet per se een slecht iets, maar het had Team Ninja gesierd als ze net iets meer risico hadden genomen. Niettemin zit de titel tjokvol content en kan je de zeer uitgebreide campaign nu ook met drie nog een keertje doorlopen. Waar voor je geld krijg je dus zeker!

 

Releasedatum
13/03/2020
Beschikbaar voor
8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Yannick

Nioh 2 neemt babystapjes qua progressie. De toevoegingen en vernieuwingen in de game zijn allemaal geslaagd, maar het zijn er ook niet bijzonder veel. De burst counters, Spirit Cores en de toevoeging van het Yokai realm maken het een nieuwe soort uitdagende lijdensweg. Toch is het moeilijk niet het gevoel te krijgen dat je een uitbreiding van de eerste Nioh aan het spelen bent. Niettemin zal deze game je zeker niet teleurstellen. En zij die kicken op een flinke portie adrenaline na het neerhalen van een aartsmoeilijke tegenstander(s) komen hier absoluut helemaal aan hun trekken.
  • Burst Counters en Spirit Cores
  • Gevechten in Yokai realm nog pittiger en intenser
  • Masochistisch plezier
  • Zwak verhaal
  • Voelt als een veredelde uitbreiding