Ni no Kuni II: Revenant Kingdom

8,6
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Ni no Kuni II: Revenant Kingdom

De magie spat van het scherm af

di 27/03/2018
Gereviewed voor PS4 door Yannick
0 reacties

Vijf jaar geleden werden we verwend met Ni no Kuni: The Wrath of the White Witch, één van de sterkste exclusives die de PlayStation 3 heeft voortgebracht. Een generatie later waagt Level-5 zich aan de uitdaging om deze briljante, magische JRPG te evenaren. Ditmaal op krachtigere platformen, maar zonder directe inmenging van de geniale animestudio Studio Ghibli.

Ni no Kuni II: Revenant Kingdom vertelt het verhaal van Evan, een jonge prins die net voor z'n kroning uit Ding Dong Dell wordt gedrongen door de slinkse rat Mausinger die de macht wil overnemen. Verbannen uit zijn koninkrijk gaat Evan op pad om een kingmaker te vergaren, een soort magisch beest dat je moet temmen om je plaats als koning te bewijzen. Dit doet hij samen met Roland, een aardbewoner die via een enorme explosie in deze magische wereld is beland. Het duurt niet lang voor Evan z'n doelen grootser worden en hij z'n eigen ultieme koninkrijk wil bouwen waar iedereen in vrede zal kunnen leven. Ambitieus is Evan dus zeker wel.

De reis is belangrijker dan de bestemming

Het hoofddoel in Ni no Kuni II is vrij simpel: bouw je eigen koninkrijk en breidt het verder uit terwijl je vredespacten probeert te ondertekenen met alle andere naties. Het is geen persoonlijke vete zoals in het eerste deel, maar eerder een belofte die je probeert waar te maken aan een overleden naaste van Evan. Dit en het gebrek aan uitdieping van je eigen party, zorgt ervoor dat The Revenant Kingdom niet zo emotioneel uit de hoek kan komen als z'n grote broertje.

Gelukkig is de reis belangrijker dan de bestemming en weet dit vervolg deze reis goed te vullen met magische koninkrijken die nog steeds veel fascinerender zijn dan de gebruikelijke JRPG. Het is het magische Ni no Kuni-universum dat de game echt uniek maakt en enkele taferelen voorschotelt die je nooit eerder gezien hebt in een videogame. Neem bijvoorbeeld Goldpaw, een koninkrijk waar de belastingen beslist worden door een totem die een magische dobbelsteen gooit. Of Hydropolis, waar voor bepaalde redenen liefhebben strict verboden is en een gigantisch oog iedere inwoner nauwlettend in de gaten houdt. Deze bijzondere koninkrijken verkennen en de talloze interessante NPC's in deze stadjes bezoeken, zijn ongetwijfeld de hoogtepunten van The Revenant Kingdom.

Vechtsysteem op de schop genomen

Voor de gevechten heeft de ontwikkelaar het Familiar-systeem van het origineel volledig laten vallen voor een real-time gevechtssysteem dat wat wegheeft van Kingdom Hearts en de Tales-saga. Je stelt een party samen van drie personages die stuk voor stuk hun eigen soort wapens kunnen dragen, een unieke set skills hebben en een bepaald ranged wapen. De eerste paar uurtjes zijn de gevechten nog redelijk simpel, maar naarmate je vordert worden er extra systemen aan de speler geïntroduceerd die extra lagen diepte aan het knokken toevoegen. Zo kan je nu ook Higgledies verzamelen, kleine Familiar-achtige wezentjes die elk een unieke kracht hebben om je te helpen op het slagveld. Een bepaalde Higgledy bracht een heus kanon naar boven dat je in Third Person Shooter-stijl kon besturen om een eindbaas schade aan te richten.

Na een zestal uurtjes krijg je ook de kans om Tainted Monsters te verslaan, sterkere versies van vijanden die het je soms pittig kunnen maken. Soms zeg ik wel nadrukkelijk, want met een beetje fatsoenlijke reflexen en goed item management kan je zelfs vijanden van tien levels hoger nog van kant maken. De game is over het algemeen net iets te makkelijk voor ervaren JRPG-spelers, en daardoor is het jammer dat er van het begin geen keuze is om een moeilijkheidsgraad te selecteren. Gelukkig zijn er her en der geheimen verstopt die wel een flinke dosis uitdaging zullen bieden, zoals de Dreamer-kerkers waarin de vijanden in level stijgen naarmate je langer in de dungeon treuzelt.

Originaliteit niet terug te vinden in sidequests

De game kent weer een pak interessante geheimen die verstopt zitten in de wereld, zoals deze verborgen kerkers en enkele intense en indrukwekkende gevechten met draken en andere imposante monsters. Helaas is het merendeel van deze side quests simpelweg bepaalde items verzamelen of monsters verslaan. De objectives hierin zijn niet bepaald origineel en zijn duidelijk een pak minder interessant dan de originele hoofdmissies waarin je soms zelfs puzzels moet oplossen.

Gelukkig zijn de rewards hiervoor wel de moeite dankzij de mogelijkheid om je eigen koninkrijk te bouwen en naar smaak uit te breiden. De meeste van deze side quests zullen namelijk mensen naar je koninkrijk lokken, zodat je ze te werk kan stellen aan al je faciliteiten. Hiermee kan je naar wens bijvoorbeeld sterkere Higgledies maken of nieuwe spreuken creeëren voor Evan en co. Het is een verslavend systeem waar je al snel een paar uurtjes in kan verliezen.

RTS en Sim City-invloeden

Naast deze halve Kingdom Sim bevat Ni no Kuni II ook nog RTS-achtige gevechten beter bekend als Skirmishes in de game. Tijdens deze sequenties neem je vier eenheden met je mee die op basis van een blad-steen-schaar-principe met elkaar vechten. Strategisch is dit ook diepgaander dan je eerst zou denken, al zijn dit achteraf gezien ongetwijfeld de minst interessante momenten van de game. Vooral jammer is dat deze momenten zich in een visueel veel minder aantrekkelijke stijl afspelen, waarbij je party als poppetjes over de wereldmap loopt.

Dat is gewoon zonde als de game tijdens dungeons en het bezoeken van stadjes er zo prachtig uitziet. Net als z'n voorganger zijn de animaties in deze game ongelooflijk en zijn alle locaties weer ontzettend sfeervol en kleurrijk. De muziek is wederom gecomponeerd door de componist van de eerste game en is tevens fenomenaal, afgezien van enkele wat meer herhalende deuntjes. Wat ook zeker vermeldt moet worden, zijn de uitstekend geschreven dialogen die je nog meer in dit briljante universum zuigen. Wel een domper is dat de prachtige tekenfilmpjes uit het eerste deel verdwenen zijn en de uitstekende voice acting in de game maar voor een handvol cutscenes gebruikt wordt. Veel te weinig helaas en hier een gemiste kans om een hechtere band te scheppen met de hoofdpersonages.

 

Releasedatum
23/03/2018
Beschikbaar voor
8,6
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Yannick

Ni no Kuni II: The Revenant Kingdom kan niet aan de hoge pieken van z'n voorganger tippen, maar is in andere opzichten een betere game. De talloze verschillende systemen maken het een enorm diverse titel die de uurtjes voorbij laat vliegen, en de dynamische combat wordt alleen maar leuker met de tijd. Jammer dat de protagonisten niet weten te overtuigen en de side quests voor het merendeel generiek zijn, maar dat is verder maar een klein smetje op een zeer memorabele belevenis waar duidelijk veel liefde in is gestoken.
  • Een streling voor het oog en het oor
  • Memorabele koninkrijken met interessante thema's
  • Uiterst gevarieerde JRPG-ervaring
  • Diepgaand vechtsysteem
  • Overdosis fetch quests
  • Onvoldoende ingesproken dialogen
  • Protagonisten niet ver genoeg uitgediept