Narcos Rise Of The Cartels

5,0
Reviewscore


Narcos Rise Of The Cartels

"Onder het etiket van Narcos schuilt weinig diepgang en quasi geen uitdaging"

wo 04/12/2019
Gereviewed door RoMa
0 reacties

Ondanks de vele witte bergen heeft deze Narcos er niet voor gekozen om een snowboard-simulator te worden. De game-adaptatie van de populaire Netflix-reeks over de avonturen van ene Pablo Escobar zoekt een plaatsje in het genre dat XCOM zo populair maakte. Is deze turn-based strategy shooter het goede spul of heeft onze dealer ons wat flauw wasproduct verkocht?

Waarom Wel?

Een bloederig schaakspel

Elke fan van de serie Narcos kan zich verheugen met de eerste game-adaptatie van het rijke universum. Toch gaan de wenkbrauwen van menig gamer snel fronsen. Geschiedenis leert ons dat adaptaties van de beeldbuis vaker met losse flodders schieten dan goed poeder meebrengen. Qua sfeer doet Rise Of The Cartels alvast heel wat juist. Je komt constant in contact met karakters uit de serie en neemt zelf vaak de controle over DEA Agent Steve Murphy. Ook Pablo himself is veel meer dan een randfiguur. Naast de soundtrack die rechtstreeks van de show geplukt is krijg je ook heel wat live action cutscenes. Ze geven je het gevoel helemaal in de plot te zitten.

In deze game voer je de war on drugs vanop twee fronten. Je kan een volledige campaign afwerken met de DEA of met de Narcos. Zo krijg je zelf de keuze of je Medellin-gespuis van extra gaten wil voorzien of het DEA-korps wat afslankt. Elke missie begin je met een squad van 5 personen die een doel voor ogen krijgen. Dit gaande van het verzamelen van belangrijke documenten tot het vermoorden van een sleutelfiguur. Nadien kan je turn-based als ware het een bloederig schaakspel actie ondernemen.

Qua gameplay lijkt het moeilijk om echt grove fouten te maken. 

Elke beurt kan je met een character naar keuze bewegen doorheen de map en actie ondernemen. Schieten richting de vijand en dan achter cover duiken zijn de twee basisbewegingen. Naarmate de tijd vordert dien je echter ook te herladen (wat een actie kost), je levens aan te vullen waardoor je de trekker niet kan overhalen of je special abilities gebruiken. Met verschillende classes waaruit je kan kiezen moet je een compatibele squad neerpoten. Je hebt wat van alles nodig om de Colombiaanse straten proper te houden. Je missies brengen je van de sloppenwijken tot de jungle, van de steden tot in de casino’s. Sommige mechanics zijn goed doordacht, anderen halen de strategy-factor helemaal onderuit.

Waarom Niet? 

Een ticketje bij de slager 

Qua gameplay lijkt het moeilijk om echt grove fouten te maken. Aangezien je elke beurt ook de computer een kans moet geven om een tegenaanval in te zetten is het tempo van de game redelijk traag. Jammer genoeg is het evenzeer redelijk eentonig, voorspelbaar en ondoordacht. Geen enkele keer zag ik de zware jongens van Zuid-Amerika een mastermove uiteenzetten. Nooit moest ik mijn focused-gamer-houding aannemen (voorover leunend vlakbij het scherm)  om de klus te klaren. De enemy AI is niet zozeer oliedom maar zal je gewoonweg nooit echt uitdagen.

Narcos krijgt jammer genoeg geen mooie introductie op gaming platforms. 

De échte fout zit hem in het feit dat je per beurt slechts één personage kan controleren. Je kan kiezen dewelke maar vier van je vijf pionnen zullen dus roerloos blijven staan zonder te healen, te herladen of te schieten. Zo is het quasi onmogelijk om succesvol te flankeren, in team op te rukken of iedereen in veiligheid te brengen. De AI kan zo altijd een tijdelijk achtergelaten speler inlopen om hem op een portie loden cornflakes te trakteren. De term “strategy” kan zo nog nauwelijks op Rise Of The Cartels geplakt worden, aangezien het al te vaak resulteert in één-tegen-één gevechten. Zoals wachten na je ticketje bij de slager. Al gaat mijn slager zorgvuldiger om met zijn product.

Geen vlees aan het bot 

Geen enkele mechanic binnen Narcos lijkt verder te gaan dan al datgene dat je mag verwachten bij een turn-based action game. Je bent de speelwijze binnen het eerste uur meester en dat zorgt ervoor dat verveling al heel snel deel wordt van het proces. De missies zijn vaak dezelfde waarbij enkel de setting wel mooi verschilt.

Al zijn de cutscenes mooi samengesteld en de graphics zeker niet slecht, het telt allemaal voor weinig. Het verhaal is flinterdun en heeft simpelweg geen vlees aan het bot. Je beleeft geen rush door het trage tempo en mocht de Narcos-stempel niet aanwezig zijn vervalt het geheel in een good-guys-bad-guys verhaal zoals we er honderden kennen.

Narcos krijgt jammer genoeg geen mooie introductie op gaming platforms, waartoe de wereld zich nochtans zeer goed leent. Het uitbouwen van je eigen basis, het ongezien transporteren van illegale drugs of het infiltreren bij een gevaarlijke criminele familie: het zal voor een andere keer zijn. Rise Of The Cartels zorgt zelf geenszins voor een opmars.

 

5,0
Reviewscore


Conclusie van RoMa

Onder het etiket van Narcos schuilt weinig diepgang en quasi geen uitdaging. De strategy-elementen worden geminimaliseerd door slechte gameplay mechanics en de uitgebreide en complexe maps bereiken zo nooit hun potentieel. Rise Of The Cartels brengt een flinterdun verhaal waardoor ook echte superfans weinig redenen krijgen tot spelen. Afkicken van deze Narcos zal niemand moeten doen. Er is niks om verslaafd aan te raken.
  • Sfeer van de Narcos-serie duidelijk aanwezig
  • Veel variatie qua speelomgevingen
  • Slechte keuzes qua game mechanics
  • Enemy AI biedt weinig tot geen uitdaging
  • Verveling en eentonigheid duiken snel op
  • Flinterdun verhaal