Mutant Year Zero: Road to Eden

8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Mutant Year Zero: Road to Eden

"Een titel die je aandacht, als je liefhebber van het genre bent, dubbel en dik waard is"

zo 09/12/2018
Gereviewed door Praga
0 reacties

Wie dacht dat de eindejaarsreleases er met Just Cause 4 zouden opzitten, die heeft fout gedacht! Met Mutant Year Zero: Road to Eden leveren uitgever Funcom en ontwikkelaar Bearded Ladies een verdomd coole game af die best gezien én gespeeld mag worden.

Van bij de aankondiging had ik Mutant Year Zero in de smiezen. Qua look en feel kan je de game omschrijven als het resultaat van een wilde nacht, lees een triootje dus, met veel drank en drugs tussen Fallout 1, Fallout 2 en XCOM. De game bevat een boeiende, zeer geslaagde trouwens, mix van real time exploratie, stealth, RPG-elementen en turn-based combat. Maar voor de correctheid: Mutant Year Zero is gebaseerd op de gelijknamige Zweedse pen-en-papier RPG uit 2014.

Waarom wel

Boeiend verhaal

In een post-apocalyptische wereld geteisterd door natuurrampen, dodelijke ziektes (Red Plague) en nucleaire rampen blijft er haast niets meer over van de mensheid. Zij die het overleefd hebben, hebben zich teruggetrokken in een zwevende buitenpost genaamd The Ark, waar ene Elder de plak zwaait. Zij die het niet gehaald hebben liggen te rotten of zijn gemuteerd in Ghouls, verminkte wezens die het gemunt hebben op alles en iedereen, en in het bijzonder de bewoners van The Ark. Het is in deze allesbehalve prettige en gezellige spelwereld dat ik een ultieme search en rescue missie tot een goed einde moet brengen.

Welkom in The Ark!

Een eend met een pluim op zijn hoed? Check!

Gelukkig sta ik er niet alleen voor. Ik krijg hulp van Stalkers, gemuteerde wezens, die in opdracht van Ark-leider The Elder, de buitenwereld, The Zone genoemd, afschuimen op zoek naar bruikbare materialen om het laatste greintje mensheid dat rest recht te houden.

Ben je van plan het gevecht aan te gaan, scout dan altijd de omgeving.

Graag stel ik jullie voor aan het zwijn Bormin (tank), de eend Dux (sniper), de Huntress Selma (silent) en slinkse vos Farrow (shotgun). Elk van hen heeft eigen unieke wapens, mutations en abilities, maar daarover later meer. Leuk hier is dat elk personage zijn eigen karakter heeft, en commentaar heeft/geeft op de anderen. Waardoor er bij momenten wel even een grijs op mijn gezicht verschijnt.

Ben je van plan het gevecht aan te gaan, scout dan altijd de omgeving.

Combat is a bitch

De turn-based combat is pittig, bij momenten zelfs heel pittig. Maar het gevoel wanneer ik erin slaagde een battle te winnen was er telkens eentje van grote voldoening: FUCK YEAH! Zo kwam ik altijd tegen een overmacht te staan, met betere wapens dan ikzelf, en moest ik elke keer weer andere tactieken toepassen om de Ghouls te verslaan.

In battle beschik je over twee actiepunten, die je toelaten je squad (drie units) over het strijdtoneel te verplaatsen, in Overwatch te gaan, te reloaden, healen of aan te vallen. Als ik het Stealthy genoeg aanpakte, hou die rode/witte cirkel in de gaten, dan kon ik Ambushen en kreeg ik voorrang bij aanvang van een gevecht. Werd ik ontdekt, dan mocht de tegenstander een eerste zet doen. En moest ik lijdzaam incasseren.

Het kwam er telkens op aan een goede positie te kiezen die me een goed overzicht bood op de tegenstand, als het even kon een voordeel in de strijd (high ground of in gebouwen) én me voldoende cover opleverde.

De turn-based combat is pittig, bij momenten zelfs heel pittig.

Onderaan in beeld krijg je de beschikbare mogelijkheden te zien en als je je wapen op een tegenstander richt, dan zie je hoeveel kans je hebt hem te raken, te critten en hoeveel balkjes je van zijn gezondheidsbalk wegvreet bij een rake treffer. (Tot je personage alsnog mist grrrrr) Dit alles wordt heel mooi, overzichtelijk én gebruiksvriendelijk in beeld gebracht. De camera werkt goed mee en zal je geen enkele keer het overzicht belemmeren.

Ben je van plan het gevecht aan te gaan, scout dan altijd de omgeving, schat de tegenstand in, tracht geïsoleerde units eerst uit te schakelen en hou rekening met de builds/mogelijkheden van je ventjes.

Belangrijke tip: de game zal regelmatig autosaven, maar ik raad jullie aan om vaak, echt vaak, genoeg manueel te saven.

De combat is absoluut niet van de poes!

Pimp je Stalker

Mutant Year Zero bevat een (beperkt) RPG-systeem. Door tegenstanders uit te schakelen, verdien je XP waarmee heel het team in level zal stijgen. De verdiende punten kan je dan gebruiken om Mutations (passieve perks) of actieve Abilities toe te wijzen. Daarnaast verzamel je op je avontuur scrap (geld), wapenonderdelen (om je wapens te upgraden), artefacten (herkenbare gebruiksvoorwerpen uit lang vervlogen tijden), gear, notes en andere items die van pas komen. Leuk is dus dat je net zoals in elke andere RPG je personage kan pimpen qua gear, wapens en stats. Elke Stalker kan twee wapens meezeulen, twee granaten/molotovs, heeft een backpack om loot in te verzamelen, en kan een helm en armor dragen. In The Ark kan ik mijn wapens/gear upgraden/modden (Delta’s Fix Pit), of nieuwe kopen (Irridia’s Shop) en mijn Artefacten inleveren en er extra slots of andere voordelen kopen (Pripp’s Place).

 

Audiovisueel heel netjes

Op het vlak van graphics en audio valt er niks aan te merken. De stemacteurs leveren goed werk, ook bij de Ghouls, de omgevingsgeluiden en de muziek dragen bij tot de sfeer en ook de geluidseffecten in het strijdgewoel zitten goed.

Vaak, echt vaak, manueel saven is de boodschap!

De omgevingen zien eruit zoals je dat van een post-apocalyptisch landschap mag verwachten. Wrakken van auto’s overwoekerd door gras en roest, ruïnes, neergestorte helikopters, tunnels met opeengestapelde lijken, verlaten tentenkampen en andere features die je herkent uit rampenfilms. Bij dit alles valt vooral op hoeveel detail er verwerkt zit in de diverse omgevingselementen, de personages en de mappen.

Gezellig is anders...

Waarom niet?

Het mocht een ietsje meer zijn

Er had best wat meer afwisseling in het type tegenstander mogen zitten, maar dat neemt niet weg dat ik mijn tanden vaak genoeg heb stukgebeten op die verdomde Ghouls, robots, sekteleden en named mobs. Het is met vallen, opstaan, leren, proberen en vooral veel saven dat ik de steile leercurve beklommen heb.

Daarnaast mocht ook het RPG-systeem een ietsje uitgebreider zijn en mocht er wat meer afwisseling qua gear en wapentuig zijn. De mogelijkheden zijn aanwezig, het is dan ook jammer dat het team het niet volop heeft uitgebuit.

 

Releasedatum
04/12/2018
8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Praga

MYZ is een titel die je aandacht, als je liefhebber van het genre bent, dubbel en dik waard is. Voor de prijs, 35 euro, moet je de game die goed is voor zo’n 15 à 20 uur spelplezier zeker niet laten liggen. De unieke personages en setting, de pittige combat en boeiende mix van gameplay elementen zullen meer dan eens zowel een lach op je gezicht toveren als een vloek over je tong doen rollen. Het feit dat het allemaal een ietsje meer mocht zijn is dan weer het bewijs dat de bebaarde dames me naar meer hebben doen verlangen. Hun ideeën zijn goed en de fundamenten zijn gelegd, ik hoop dat het team deze lijn doortrekt en de game (of zijn opvolger) blijft ondersteunen.
  • Pittige en uitdagende combat
  • Dat FUCK YEAH-gevoel na een gewonnen match
  • Unieke personages
  • Sfeervolle setting
  • Het mocht allemaal net iets meer zijn
  • RPG-element mocht iets dieper uitgewerkt zijn
  • Wat meer afwisseling in tegenstanders zou leuk geweest zijn