Moons Of Madness

6,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Moons Of Madness

"Te pruimen voor de fans, geen topper die de massa zal lokken"

Waar halen astronauten hun passie vandaan? Waarom willen ze zo graag de ruimte in? Vanwaar die drang om het ongekende te ontdekken? Van videogames in space zal het alvast niet komen. Jongens toch, kan geen enkele expeditie eens goed verlopen? In Moons Of Madness kom je terecht op je favoriete rode planeet waar je als technicus instaat voor reparaties aan de basis. Helaas komen de meeste taken die je tijdens je excursie doorheen Mars krijgt niet voor op je functieomschrijving.

Waarom Wel? 

Hallucinerend Knutselen 

Space horror is een vrij populair genre dat doorheen de jaren enkele zeer succesvolle titels heeft gekend. De Dead Space-trilogie heeft voor altijd een apart plekje in m’n hart. Ook Alien: Isolation en Prey brachten claustrofobie, angst en paniek mooi weg van de aarde. Moons Of Madness leent heel wat zaken van deze titels en past qua setting en thematiek in dezelfde categorie. Jouw character Shane Newehart nestelt zich een weg doorheen de basis op Mars om dagdagelijkse klusjes op te lossen zoals het herstellen van zonnepanelen, waterreservoirs en het vernietigen van losgeslagen alien-monsters. Wacht, wat? 

Volledig verwacht gaat het snel de foute kant op ten huize snoepreepplaneet. De eerste uren stapelen de vragen zich op en antwoorden liggen niet voor het grijpen. Hallucinaties, krankzinnigheid, lugubere creaturen en een gevoel van isolatie zorgen voor een snijdende sfeer. Weinig dreigingen komen twee keer voor in Moons en de afwisseling is groot. Een brede waaier aan zaken om bang van te zijn, dolle pret verzekerd.

No Bad-Ass In Space  

Helaas heeft Shane geen wapens ter beschikking om z’n levensloop te rekken en enige ervaring als soldaat is hem ook bespaard. Horrorgames waar je een vogel voor de kat lijkt en zonder munitie eerder moet ontsnappen dan vechten zijn helemaal in en op die trend springt MOM mee. Sporadisch krijg je de kans om keet te schoppen maar een bad-ass ben je nooit. Het is sleutelen, knutselen, schuilen en sluipen om in leven te blijven en de waarheid van de gruwel te ontdekken.

Grafisch staat Moons Of Madness zijn mannetje zonder op te vallen.

Fans van het genre mogen gerust zijn: qua setting word je niet ontgoocheld. Hi-tech faciliteiten overgoten met emmers bloed zijn mooi uitgewerkt en blijven trouw aan wat je mag verwachten. De horror heeft een grote Lovecraft-factor. Je hebt vaak het gevoel in gevaar te verkeren ook al is er niet meteen een vijand zichtbaar of zelfs nog maar gekend. 

Grafisch staat MOM zijn mannetje zonder op te vallen, ook de sound is gewoon ok. De environments zijn goed uitgewerkt en er is genoeg variatie. De first person story duurt ongeveer een zestal uur maar het prijskaartje voor jolijt op Mars bedraagt dan ook maar €30. Er zijn zeker wat goedkope jumpscares maar leuker zijn de momenteel waarop enkel de sfeer angst probeert in te boezemen.

 

Waarom Niet? 

Slakken Zonder Inhoud  

Op veel vlakken is er variatie maar helaas is dit niet zozeer een positief punt. Het avontuur blijft alles tezamen vrij lineair en meestal moet je met bepaalde minigames je weg verder zetten. Sommige computerpuzzels zijn al leuker dan anderen. Dzju, de lift werkt niet. Miljaarde, een vleesetend organisme blokkeert de gang. Potverdikke, waar is onze onbetrouwbare chemicus naartoe? De puzzels zijn simpel en als ze dan toch eens moeilijk zijn is het omdat ze niet goed uitgelegd worden. Het verhaal wordt constant een halt toegeroepen door deze blokkades en komt zo nooit écht op tempo.

Als gamer blijf je gewoon op je honger zitten. 

De storywriters hebben te veel elementen proberen implementeren in deze horror waardoor het uiteindelijk een allegaartje van gekende stereotypen wordt. De momenten dat Moons Of Madness op z’n gekst is en je effectief doet huiveren kan het goed zijn. Helaas zijn deze momenten zo voorbij. Er zijn spannende achtervolgingen maar veel meer saaie sleutelstukken. Te vaak valt het tempo terug tot een slakkengang die je zonder directe dreiging drie batterijen laat verzamelen. Op deze momenten is er weinig sfeer en nog minder motivatie om verder te gaan. De game heeft zeker highlights maar ze raken bedolven onder ruimtepuin van slow-paced puzzle boredom.

 

Palaveren In Ruimtepak 

Naarmate het einde dichter komt wordt duidelijk dat MOM niet echt weet in welke richting het wou gaan. Als gamer blijf je gewoon op je honger zitten. Games zoals Moons Of Madness zijn al eerder en véél beter gemaakt. Het is een gekende cocktail waar niks nieuws aan toegevoegd wordt. Dat betekent niet dat hij nooit kan smaken, maar na enkele slokken heb je genoeg. Hier is de korte speelduur dan ook eerder een pluspunt. Deze korte krankzinnige ruimtewandeling brengt enkele leuke stresssituaties mee maar helaas is er lang niet genoeg vlees aan het bot.

 

Releasedatum
10/22/2019, 01/21/2020, 01/21/2020
Beschikbaar voor
6,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van RoMa

Moons Of Madness brengt een gekende space horrorformule in een kort single player-avontuur zonder nieuwe zaken te introduceren. Op z’n best zijn er spannende achtervolgingen en zenuwslopende sluipstukken. Helaas zijn er veel meer saaie wandelsessies, platte puzzelsequenties en gekende gekheidsclichés. Het draait als een horrorfilm zoals er honderd zijn. Te pruimen voor de echte fans, geen topper die de massa zal lokken. Teveel filler en saaiheid zorgen ervoor dat deze manen nooit fel schijnen.
  • Variatie qua environments en levels
  • Coole achtervolgingen
  • Saaie puzzels
  • Te veel langdradige filler
  • Verstrooid verhaal

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments