"Met Huntdown hebben fans van de jaren 80 en van 16-bit-games weer eentje om kapot te spelen"

7,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

"Met Huntdown hebben fans van de jaren 80 en van 16-bit-games weer eentje om kapot te spelen"

16-bit sidescrollers zijn dan misschien niet de toekomst van gaming (of zelfs het heden), populair blijven ze altijd. Ze maken menig gamer meteen weer heel wat jonger of teleporteren je mindset terug naar de arcadehallen. Huntdown brengt een kleurrijke apocalypse tot leven in deze sideshooter die een zéér levendige 80’s-vibe op je afschiet. Als een slow tussen Terminator en RoboCop. Maar dan tien keer zo snel.

Waarom wel?

Cybernator-RoboRunner

Na de oorlog volgt de vernieling. Straatbendes nemen het op tegen de autoriteiten. Als premiejager zit je midden in het gevecht. In Huntdown word je naar een vernielde en verknoeide toekomst gebracht maar toch ademt deze game jaren ’80. Het beeld dat we kregen van de jaren ’80 in The Terminator met een setting als die van Blade Runner en een gevoel van gerechtigheid uit RoboCop. CyberPunk in 16-bit met vijanden uit Mad Max en swingende moves zoals David Hasselhoff. Deze game speelt als de film Kung Fury (wie dit niets zegt: te bekijken op YouTube, verplicht.)

John Sawyer, dames en heren. Of hoe een naam al bijzonder "jaren-80-kitsch-actiefilm" kan klinken.

Je kan kiezen uit drie karakters om te beginnen. De menselijke bad-ass Anna Conda, de cyborg John Sawyer of de volledig mechanische Mow Man. Drie jagers die elks met hun eigen wapen de strijd aangaan tegen verschillende groepen rebellen en een wijds leger aan diverse, krankzinnige vijanden. Huntdown bestaat uit een reeks relatief korte levels waardoor je jezelf enkel schietend een weg kan banen. Gelukkig liggen de machinegeweren, vlammenwerpers, shotguns en gitaren voor het grijpen. Jup, gitaren. Rock ‘n’ Roll.

Het verhaal gaat aan een lekker tempo verder zonder al te diep te gaan. De ervaring primeert.

Engage!

Aan eigenheid geen gebrek hier. Een fantastische synthwave-soundtrack pompt je steeds verder en tijdens de missies is de actie constant. Van volgespoten macho’s tot dolgedraaide hockeyspelers en kung-fu meesters: de vijand komt van alle kanten. Ik mis enkel Bon Jovi die op de achtergrond heerlijk aan het rocken is terwijl ik de populatie red en mezelf met een vette kluif beloon. Huntdown swingt als game. Nog maar simpel de stem die “Engage!” en “Checkpoint!” zegt klinkt gewoon perfect binnen het geheel. Het verhaal gaat aan een lekker tempo verder zonder al te diep te gaan. De ervaring primeert.

Huntdown is een moeilijke game, soms net te vaak oneerlijk moeilijk zelfs.

Snelle reflexen zijn de sleutel tot succes. Schieten, springen, duiken, bukken, slagen, genezen en weer doorgaan. De omgevingen zijn natuurlijk grafisch niet zo gedetailleerd maar dat weerhoudt deze game er niet van er goed uit te zien. 16-bit is niche maar het is hier écht mooi gebracht. Je gaat van gure achterwijken tot een heus stadion en komt heel wat tegen. Mensen vluchten weg, worden door ramen gesmeten en agenten schieten te hulp: je bent niet de enige drijvende kracht. Geen enkele ruimte voelt leeg aan. Naast nieuwe wapens vind je de nodige health onderweg en enkele basic collectibles. Doorheen de levels zijn er checkpoints zodat je niet gefrustreerd raakt door helemaal opnieuw te moeten beginnen. Die frustratie mag je voor wat andere zaken bewaren.

 

Waarom niet?

Halters Op Je Hoofd

De core experience van Huntdown is zeer solide. Helaas moet je eerst wat uitzoeken vooraleer je van die core genot kan hebben. Een tutorial bestaat er niet, je mag de controls bijna helemaal zelf uitzoeken. Onmogelijk is dit niet, ongemakkelijk wel. Schieten is altijd soortgelijk en eenmaal je er mee weg bent is elk geweer hetzelfde. Mik naar de vijand en vuur. Er zit weinig anders op. Het is snel bewegen en gebruik maken van de platforming die het hier interessant houdt. Helaas is er net te vaak oneerlijke moeilijkheid op jouw pad. Zelf wanneer je een level bijna vanbuiten kent kunnen willekeurig rondslingerende halters je nog neerhalen. De moeilijkheidsgraad is al meer dan voldoende, oneerlijke tegenslagen kan je dus missen als de pest.

Het zijn maar kleine zaken die ervoor zorgen dat Huntdown net niet tot de top behoort.

Het zijn kleine zaken als deze die ervoor zorgen dat Huntdown niet tot de top behoort. Onder de zeer knappe laag identiteit schuilt een sidescroller die niks nieuws introduceert maar ook weinig fout doet. Voor fans van deze stijl en sfeer is dit al reden genoeg om Huntdown te kopen. Je zal je skinny jeansbroek ook niet scheuren aan de lage prijs. Het is en zeer aangenaam tussendoortje als je gestopt bent met vroegtijdig sterven door de steile leercurve. Maar goed, ik kan beter slaan dan spelen met gitaren.

Releasedatum
05/12/2020
7,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van RoMa

De toekomst waarin Huntdown je dropt is gedoemd en grauw, de game kleurrijk en swingend. Knappe levels, gevarieerde vijanden en een geweldige soundtrack zorgen voor een zeer amusante sidescroller. 16-bit blijft natuurlijk voor de liefhebbers en deze moeten geen vernieuwingen verwachten onder de mooie verpakking. Dit knalfestijn is zeker een zijsprongetje waard, als je de frustraties van soms oneerlijke gameplay te boven komt.
  • Heerlijke 80’s-Apocalypse sfeer
  • Gevarieerde levels & vijanden
  • Geile synthwave-soundtrack
  • Meppen met gitaren. Whack!
  • Soms oneerlijk moeilijk
  • Te steile leercurve zonder tutorial
  • Niks nieuws voor sidescroller-fans

1 reactie

Rare conslusie.
Soms oneerlijk moeilijk. Toch net goed als het uitdagend is?
Te stijlenleercurve. Schieten en springen? Wtf is daar moeilijk aan

Heb m gekocht na het lezen van de review en niks anders dan positief voor mij

Rating:0

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments