Max: The Curse of Brotherhood

7,3
Reviewscore
User scoreAl 8 stemmen
7,8

Max: The Curse of Brotherhood

Waar broederliefde je leiden zal

di 14/11/2017
Gereviewed voor PS4 door Joeri
0 reacties

Niet enkel de grote studio’s lanceren exclusieve games voor een bepaald platform, ook kleinere studio’s doen vaak mee. Neem nu het voorbeeld van Max: The Curse of Brotherhood. Maar liefst vier jaar lang was het een Xbox One-exclusive. Maar nu, sinds een kleine week, is eindelijk ook de PlayStation 4 aan de beurt. Verwacht je aan een innovatieve en degelijke platformer, maar zonder dat deze potten breekt.

Broederliefde is niet altijd wat het moet zijn. Op het ene moment steun je elkaar door dik en dun en op een ander moment wens je elkaar de verdoemenis in. Zeker als je kamer door je broer overhoop lijkt gehaald te zijn. Het eerste wat er dan in je opkomt, is op je laptop opzoeken hoe je je broer kunt laten verdwijnen. Het resultaat is een of andere toverspreuk. Je spreekt die uit en dan gebeurt het ondenkbare: een of andere duistere entiteit uit een andere dimensie komt je broer eigenhandig ontvoeren. Voila, je bent verlost van dat vervelend joch. Heerlijk toch? Of toch niet?

Ontvoerd naar een nieuwe dimensie

Bovenstaande alinea vertelt de inleiding van Max: The Curse of Brotherhood; de sequel op Max & the Magic Marker. Nadat zijn kleine broertje voor zijn ogen werd weggegrepen, rept ook Max zich naar die andere dimensie. Naar zijn ultieme doel moet je niet raden: hij wil zijn broertje Felix redden. Alleen klinkt die opdracht eenvoudiger dan het werkelijk is, want Max zal gebruik moeten maken van zijn magische marker waarmee je in het eerste deel kennismaakte om diverse puzzels op te lossen en bijgevolg enkele hindernissen te omzeilen. Het resultaat is een platformer met innovatieve elementen die op geen moment gaat vervelen. En de leuke tussenfilmpjes zorgen dat het een mooi geheel vormt.

Erg vroeg in de game en na enig klimwerk maak je kennis met een oude dame die wat aan de hippietijd doet denken. Zij zorgt ervoor dat je magische stift opnieuw in gebruik genomen kan worden om enkele elementen te tekenen of te vervormen. Zo dien je takken te tekenen om bijvoorbeeld over te brede afgronden te springen, maar kan je ook opstapjes tekenen die je naar hoger gelegen gebieden brengen. Later komen daar ook waterstromen en lianen bij. Een combinatie van al die elementen schotelt je enkele uitdagende puzzels voor waarbij inzicht en soms ook een snel reactievermogen een must zijn om dat specifieke doel te bereiken. Of het nu is om voorbij een obstakel te geraken of enkele vijanden uit te schakelen.

Afwisseling troef

Qua gameplay wisselt de game goed af. Het ene moment kan je rustig te werk gaan, terwijl je op andere momenten je reactievermogen op de proef moet stellen als je achterna wordt gezeten door een groot monster of een lavastroom. Een grote fout maken loopt hier sowieso catastrofaal af … Ook qua variatie in levels zit het goed in Max: The Curse of Brotherhood. Je doorloopt zo’n zeven gebieden met elk hun unieke eigenschappen. Mistige moerassen, een wereld waarbij lava een belangrijk element speelt en een woestijn zijn enkele voorbeelden. Elk van die werelden is erg mooi vormgegeven en grafisch valt er dan ook weinig op het gameplaygedeelte aan te merken. Dat gegeven verandert echter voor de tussenfilmpjes die er ondertussen erg verouderd uitzien. Een jammer iets, want voorts zit het met het tweede deel van Max audiovisueel erg goed.

Een tweede en laatste puntje van kritiek is de besturing. In het algemeen werkt die vrij vlot, maar op bepaalde momenten schiet het net iets te kort. Als je zelf een tak tekent en erop wil klimmen, heeft Max niet altijd veel zin. Ook het springen heeft Max (of ik) precies niet volledig onder de knie. Echt frustreren doet het echter nooit, maar voor een game in het platformer-segment, mocht dat onderdeel iets beter uitgewerkt worden.

 

Releasedatum
2015
Beschikbaar voor
7,3
Reviewscore
User scoreAl 8 stemmen
7,8

Conclusie van Joeri

Max: The Curse of Brotherhood is een erg plezante platformer die het eens ander aanpakt dan de simpele ‘lopen en springen-aanpak’. Als Max teken je met je magische stift lianen, takken en waterstromen en ook de grond kan je met diezelfde marker aanpassen. Dat zorgt voor plezante gameplay die op geen enkel moment gaat vervelen. Je doorloopt zeven erg mooie en gevarieerde gebieden op zoek naar je broer, al kunnen de verouderde tussenfilmpjes je ogen laten tranen. Ook de controls laten hier en daar een steek vallen, al haal je met Max: The Curse of Brotherhood een degelijke platformer in huis die vier jaar lang Xbox One-exclusiviteit genoot.
  • Afwisselende gameplay
  • Mooie, kleurrijke werelden
  • Innovatieve platformelementen
  • Tussenfilmpjes verouderd
  • Controls werken niet altijd mee