Marvel's Spider-Man: Miles Morales

9,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Marvel's Spider-Man: Miles Morales

Wanneer Peter Parker, de ‘echte’ Spider-Man, en zijn liefje MJ er een weekje op uit trekken, is het aan zijn protegé (en Spider-Man in opleiding) Miles Morales om het reilen en zeilen in New York in de gaten te houden. Miles heeft echter een dubbele taak. Enerzijds moet hij bewijzen dat hij een waardige vervanger is voor Spider-Man en New York kan vrijwaren van misdaad. Anderzijds moet hij ook deze game op de kaart zetten als een waardige PS5-launchtitel. Er is dus werk aan de winkel voor de jonge, hippe, verlegen en bij momenten iets te gedreven Miles…

Maar de 17-jarige Miles heeft geen geluk. Na een bitsige en heftige intro die dienstdoet als tutorial, komt hij in contact met Simon Krieger. Deze slinkse kerel staat aan het hoofd van een groot bedrijf, genaamd Roxxon, dat met een nieuwe en zeer krachtige energiebron, Nuform, op de proppen komt. Waar voorstanders zijn, zijn ook tegenstanders.

Deze hebben zich gegroepeerd in The Underground, een hightech verzetsorganisatie bestaande uit jonge idealisten, hackers en technologiefreaks. En Miles? Die komt tussen twee vuren te staan en zal een kant moeten kiezen. Zijn moeder Ria is immers kandidaat gemeenteraadslid en tegen Roxxons Nuform, wat haar een geliefde prooi maakt voor zowel voor- als tegenstanders.

Meer wil ik over het plot niet vrijgeven. Wat ik je wel wil aanraden is dat je voor je begint te spelen toch even de tijd neemt om de samenvatting te bekijken die je meer vertelt over de events die geleid hebben tot deze nieuwe verhaallijn.

Nee dit is niet de supportersclub van Beerschot of Anderlecht...

Waarom wel

Citytrip naar New York

Ook nu is New York met zijn legendarische wijken als de Bronx, Harlem en Hell’s Kitchen, of al even legendarische locaties als Central Park en Times Square, je speeltuin en werkterrein. Anders dan de vorige keer is dat deze game zich afspeelt rond de kerstperiode. Het is berenkoud, er ligt een flinke laag sneeuw en het vriest dat het kraakt.

De straten en gebouwen zijn sfeervol verlicht, mensen doen hun kerstinkopen (en dat trekt misdadigers aan) en de diverse weersomstandigheden, gaande van hevige tot kleine sneeuwbuien afgewisseld met zonnige en donkere/bewolkte periodes, inclusief een enorm mooie en sfeervolle zonsopgang en ondergang, zorgen ervoor dat de Big Apple er altijd anders uitziet.

Want het moet gezegd, op vlak van setting en sfeer ziet de stad er, ook ’s nachts, enorm leuk uit om in te vertoeven. Wie trouwens al eens in New York geweest is, zal er ook nu weer versteld van staan hoe realistisch en waarheidsgetrouw de stad die nooit slaapt in beeld wordt gebracht.

Geen trip naar New York zonder een selfie op Times Square!

Dynamische en snelle combat

De combat is best wel van een pittig niveau. Ik speel de game in de Amazing-moeilijkheidsgraad, zodat ik het verhaal kan volgen en ook mijn portie van de combat meekrijg. De focus ligt op melee, afgewisseld met de moves en skills van Spider-Man. Op tijd en stond een flinke mep of trap uitdelen, daarbij de nodige acrobatische toestanden uithalen, aanvallen ontwijken, pareren en counteren of tegenstanders ontwapenen. Het feit dat ik ook gebruik kan maken van alles wat niet te vast of los zit in de omgeving, zoals riooldeksels, vuilbakken of paletten om de tegenstanders mee uit te schakelen, komt bij momenten goed van pas. Miles’ gadgets zoals webschieters, holodrones en afstandsmijnen of speciale moves mogen natuurlijk ook niet ontbreken.

Dé speciale move van Miles is de bio-elektrisch geladen Venom-superkracht. Met de Venom-stoot kan ik een tegenstander een elektrisch geladen stoot geven en verdoven, met de Venom-dreun een groepje tegenstanders stunnen of met de Venom-sprint een zwaardere tegenstander op de grond werpen. Uiteraard kan ik deze kracht niet altijd gebruiken. Door zelf aan te vallen, of aanvallen te ontwijken kan ik mijn Venom-meter aanvullen.

New York is een grote speeltuin waar vanalles te beleven en te doen valt.

Opgelet echter, want door mezelf te healen, vreet ik ook een stukje van de Venom-balk weg. Het is dus altijd even schipperen, maar vooral snel nadenken, waar ik wil op inzetten. Kort samengevat is de combat een enorm krachtig en dynamisch ballet waarbij ik al vliegend en slingerend trappen en klappen uitdeel, en de tegenstanders op een stevig pak slaag trakteer.

Het enige vervelende soms is dat het er bij momenten zo hevig en hectisch aan toegaat dat ik stukken van de conversaties mis want geloof me, Miles is een spraakwaterval eerste klas.

Dé speciale superkracht van Miles is de bio-elektrisch geladen Venom-superkracht.

Diversiteit aan tegenstanders

Aan tegenstanders om mijn moves en skills (Combat, Venom of Camouflage) op los te laten geen gebrek. Er is om te beginnen een gevangenisuitbraak geweest en groepjes ontsnapte gevangenen dwalen door de stad. Daarnaast zijn er misdaadbendes actief die winkels overvallen, wapendeals sluiten, burgers bedreigen, auto’s stelen, enzovoort. Met deze twee had ik mijn handen al meer dan vol. Maar het kan nog erger.

De grootste moeite heb ik met The Underground en de Roxxon-beveiligingstroepen. Daar waar gevangenen en misdadigers al bij al nog meevallen, is dat bij de andere twee andere koek. Ze beschikken over krachtig(er) wapentuig. The Underground maakt gebruik van technologie zoals elektrisch geladen geweren, knuppels, granaten en handschoenen, en speciaal schoeisel waardoor ze zich razendsnel van links naar rechts en op en neer over het strijdtoneel verplaatsen.

Grafisch zet Miles Morales meteen een standaard voor de nieuwe generatie games.

De Roxxon-troepen, een (ik vermoed) paramilitaire getrainde beveiligingseenheid, verpakt in Halo-achtige armor, voorzien van zwaar wapentuig en schilden, zijn ook taaie tegenstanders maar iets trager dan The Underground. Zij beschikken dan weer over gadgets om mijn bio-elektrische skills te weren of tegen mij te gebruiken.

Voor elke tegenstander moet ik een andere tactiek toepassen wat de combat ook extra leuk en afwisselend maakt.

Voor ik aanval tracht ik altijd de omgeving te verkennen en de tegenstand in te schatten.

Uitgebreide skills en moves

Wat al deze tegenstanders gemeen hebben, is dat je ze steeds in grote(re) groepen moet confronteren, en vaak ook in kleine ruimtes waar ik weinig bewegingsvrijheid heb. Tactiek is dus belangrijk en het komt er dus op neer zo snel mogelijk XP te verzamelen, door tegenstanders te verslaan of missies te voltooien, en mijn drie skilltrees uit te bouwen. Mijn tactiek is vaak de volgende: bij grote(re) groepen maak ik gebruik van camouflage om mijn tegenstanders ongezien uit te dunnen.

Zoals gezegd kom ik vaak terecht in kleine(re) ruimtes zoals een labo van Roxxon of opslagplaats van The Underground, maar die ruimtes hoe klein ook, bieden heel wat verticale gameplay-mogelijkheden. Stealth is namelijk een belangrijk onderdeel geworden in deze game. Door me ongezien te verplaatsen en tegenstanders met moves als webslag- of hoogte-uitschakeling aan te pakken vul ik mijn Venom-meter.

De resterende tegenstanders kan ik dan uitschakelen door mijn Venom-skills te gebruiken, ze te ontwapenen of stukken uit het decor of de omgeving te gebruiken om ze te verdoven. Als ik het goed aanpak vul ik ook nog mijn afmaakmeter en is de klus (redelijk) snel geklaard. Dit natuurlijk op voorwaarde dat alles volgens plan verloopt, wat niet altijd het geval is… Het loont zeker de moeite om niet blindelings aan te vallen, maar toch eens te checken wat de tactische mogelijkheden zijn.

Altijd plezant om tegenstanders te verrassen die camouflage-skill.

Er valt van alles te beleven en te verzamelen

Ik heb me geen seconde verveelt in New York. Er valt ook nu weer van alles te verzamelen en vrij te spelen. Om te beginnen tijdscapsules die ik en mijn vriendinnetje Phin, mijn eigen MJ zeg maar, in onze jeugd doorheen de stad verstopt hebben. Doorheen New York verspreid liggen ook containers van The Underground waarin technologische onderdelen te rapen vallen waarmee mijn IT-vriendje Ganke mijn pakken en gadgets kan upgraden. Peter Parker heeft bovendien gezorgd voor hologramuitdagingen om mijn skills te verbeteren en te upgraden. Verder in het spel zal je op vraag van Prowler ook nog geluidsamples mogen verzamelen

Maar dat is nog niet alles want her en der zijn er onderzoeklabo’s en andere faciliteiten van The Underground en Roxxon waar het een en het ander te scoren valt dat me kan helpen in mijn strijd tegen beide partijen. Maar de crème de la crème zijn natuurlijk de vele extra Spider-Man pakken die je vrijspeelt en waarbij je nog eens de visors kan upgraden. De infraroodcamera om de omgeving te scannen of de diverse puzzels op te lossen is hier mijn favoriet. 

Spider-Man: Miles Morales is, hoe kan het ook anders, een must have geworden.

En dan zou ik het nog bijna vergeten. Mijn vriend Ganke heeft namelijk een Amazing Spider-Man applicatie ontworpen die de locaties aangeeft waar er misdaden aan de gang zijn of via dewelke bezorgde burgers misdaden of andere problemen kunnen melden. Dit kan gaan van de brandweer die zonder communicatie zit, tot vandalisme, diefstallen en sabotage of iemand die gewoon zijn duiven kwijt is. Ook al deze missies leveren XP, tech- en activiteitentokens op zowel je skills als je gear te upgraden.

Tijdens het slingeren, zweven en muurrennen kan je nog eens rekenen op de podcasts van Danikast en J. Jonah Jameson die elk hun mening over de feiten en gebeurtenissen in de stad geven. Zin in een korte break? Check dan eens je sociale mediafeed.

Dankzij mijn vriend Ganke zijn Amazing Spider-Man applicatie ben ik van alles op de hoogte.

Bloedmooie graphics

De game ziet er, hoef ik dat nog te vertellen, fenomenaal uit. Ik koos bij het spelen voor de grafische prestatiesmodus. Dit wil zeggen een constante 30fps, raytracing, extra effecten en een basisresolutie in 4K. Ik denk hier in de eerste plaats niet aan de sneeuw zelf, maar de sneeuwvlokjes zelf die naar beneden dwarrelen en elk hun eigen ding doen gedragen door de wind. De sfeervolle verlichting van wolkenkrabbers, winkels en straten tovert New York, zeker ’s nachts, om tot een gigantisch verlichte kerstboom. Kijk ik even omhoog, dan zie ik hoe vliegtuigen de blauwe hemel doorklieven en helikopters boven de stad zweven.

Let ook bij het betreden van de gebouwen op hoe bepaalde items, personages en gezichten weerspiegelen in (vitrine)ramen, glazen of zelfs borden en voertuigen. Ik denk ook aan de schitterende reflecties van de zon die me haast verblindden wanneer ik haar recht in de ogen keek, of wanneer ik bij het verlaten van een gebouw even met de ogen moest knipperen om mijn ogen aan het licht te doen wennen. Check zeker ook de reflecties in de ijsplekken en het ijswater op het wegdek.

Laadtijden? Die behoren in deze game tot het verleden.

Waar moet ik stoppen? De scheuren en krassen op mijn Spider-Man pak, mijn bebloede en vuile huid na elk gevecht, de pluisjes op Phin haar muts of sjaal, en zo kan ik nog even doorgaan. Allez nog eentje dan, let op de kledij, wapens en schoenen van The Underground en zie hoe ze glooien, gloeien en shinen, hoe hun felle neonkleuren weerkaatsen en welk effect hun wapens hebben op de omgeving.

En dit alles, maar dan ook echt alles zonder laadtijden. En als ik zeg zonder, dan bedoel ik ook letterlijk zonder! En de fast travel in deze game? Die is dan ook echt fast!

Ook al gaat de fast travel echt fast, niets zo leuk als door NY te slingeren.

Waarom niet

Je houdt niet van superhelden

Zijn er redenen om deze game niet in huis te halen? Tja, dat kan bijvoorbeeld omdat je geen Spider-Man of superheldenfan in het algemeen bent natuurlijk. Maar laat dit je zeker niet afschrikken. In tijden van corona is een virtuele trip naar New York trouwens meer dan de moeite. Bovendien wordt het verhaal van Miles ook op menselijke wijze neergezet waardoor je best wel een band krijgt met die jonge kerel die voor zijn leeftijd een enorm zware last moet dragen.

Ook liep ik af en toe eens tegen kleine bugs of glitches aan, maar ik vermoed dat deze met de day one-patch uit het spel zullen verdwenen zijn. Dus ga ik daar niet verder op in, zeker niet omdat ze geen invloed hadden op de gameplay.

 
Releasedatum
11/19/2020
Beschikbaar voor
9,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Praga

Spider-Man: Miles Morales is, hoe kan het ook anders, een must have geworden. De game ziet er schitterend uit, heeft een fantastische verhaallijn met een aantal verrassende plottwists, en de combat is van een, bij momenten, stevig niveau. De vele gadgets, tactische mogelijkheden, afwisseling tussen outdoor- en indoor locaties, en mix tussen skills en moves zorgen ervoor dat je, als je het goed aanpakt, geen enkel gevecht hetzelfde is. New York is ook nu weer een levende en bruisende wereldstad waar van alles te beleven valt en je jezelf geen seconde zal vervelen. Maar geef vooral je ogen en oren goed de kost. Kijk eens links en rechts, maar vooral ook omhoog, en sta af en toe eens even stil bij al het moois dat deze game te bieden heeft.

  • Bomvol content
  • Bloedmooie 4K-graphics
  • New York is een grote speeltuin
  • Boeiende verhaallijn
  • Dynamische combat
  • Géén laadtijden
  • Kleine bugs en glitches

3 reacties

Zelfs met de vele reviews is het me nog steeds niet duidelijk of het nu een meerwaarde is naast de eerste game. Ik vond die behoorlijk repetitief, zelfs in de main quests. De stad zag er prachtig uit maar veel variatie zat daar ook niet in. Het was allemaal nogal Far Cry: icoontje op map, camp om uit te moorden, heel basic sidequests. Ik had het met één zo'n game wel gezien.

Rating:0

Nog 1 extra minpuntje: Je moet kiezen tussen 60 fps of Ray tracing. Beide kan blijkbaar niet. Kies je voor Ray tracing dan draait het spel op 30fps.

Rating:0

Ik heb letterlijk gisteren de eerste Spiderman uitgespeeld. (i know, ik loop achter op mijn gamelijst). Fantastisch leuke game, met een verhaal die boeit, waar ik heel veel fun aan heb beleefd. Enige punt van kritiek was, zoals vaak aangehaald, iets te weinig variatie en te weinig diepgang in de sidequests.
Maar dat is een zeer voorkomend gegeven (kuch Assassins Creed kuch) sinds The Witcher deze standaard heel hoog heeft gelegd.

Na het lezen van deze review kan ik enkel maar afleiden dat de nieuwe game een exacte copy paste is, met enkel nieuwe gezichten?
Dan vind ik een 9/10 wel heel hoog.
Ik krijg de indruk dat u de eerste game niet gespeeld heeft?
Heel jammer want ik had er wel wat van verwacht.
Deze pik ik ergens binnen een paar jaar uit de 2dehands bak :)

Rating:0

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments