LittleBigPlanet 2

9,1
Reviewscore


LittleBigPlanet 2

di 11/01/2011
Gereviewed voor PS3 door
0 reacties

Het verhaal achter de Britse studio Media Molecule leest als een modern sprookje. Enkele jaren terug waren ze volstrekt onbekend, tot ze LittleBigPlanet op de wereld loslieten. Een op het eerste zicht doordeweekse platformer met de schattige Sackboy popjes in de hoofdrol. Niets was echter minder waar, want ze bleef lang nazinderen als toonbeeld van wat creatieve geesten allemaal kunnen bedenken en delen met de wereld. Na twee jaar hard labeur met naald en draad, en dankzij de volledige ondersteuning van Sony, krijgen nu we een opvolger voorgeschoteld. Kan LittleBigPlanet 2 ons opnieuw verbazen of is de mascotte al over zijn hoogtepunt heen? Bij gebrek aan botten zoeken we het maar uit tot op het onderste laagje vulsel.

In tegenstelling tot zijn voorganger, die ons gewoon een reeks onsamenhangende levels voorschotelde, kiest de ontwikkelaar ditmaal voor een verhaal. Verwacht geen diepgaande plotwendingen, maar wel een invasie van de Negativitron: een duister wezen dat de wereld helemaal op zijn kop zet. De introductie van een slechterik stuwt het verhaal duidelijk beter voort en geeft je een reden meer om steeds weer naar een volgend level toe te werken. In de singleplayer reis je verschillende werelden af om alle opgelopen schade te herstellen. Elk van de zes omgevingen bestaat uit een aantal levels - een kleine veertig in totaal - en draait steeds rond een centrale thematiek. De prettig gestoorde geleerde Larry Da Vinci bestaat bijvoorbeeld volledig uit karton en hetzelfde geldt ook voor het merendeel van de objecten die je er zal aantreffen. We willen het plezier voor jullie uiteraard niet verknallen, maar ook de andere personages beschikken over een minstens even kleurrijke persoonlijkheid, doorspekt met een hoop hilarische dialogen.

Een mix van oud en nieuw breiwerk

De campagne overtreft op dat punt alleen al veruit de poging van het origineel, hoewel verschillende elementen erg vertrouwd aanvoelen. Je ‘pod' of het eigenlijke hoofdmenu bestaat nog steeds uit een simpele kartonnen doos van waaruit je commando's geeft aan een Sackboy of -girl (we weten zelf niet hoe onderscheid te maken). Op vlak van besturing zien we weinig nieuws onder de zon. Sackboy kan wandelen, lopen, springen, dingen duwen of vastgrijpen en gekke bekken trekken, maar het is vooral de manier waarop deze acties uitgevoerd worden waarop sommigen zullen afknappen. Alles voelt gewoon iets te losjes aan bij gebrek aan een beter woord, zodat je het gevoel krijgt weinig precisie te hebben bij deze bewegingen. Puur op platformbesturing zal de titel weinig prijzen in de wacht slepen, maar het zijn vooral de goed uitgekiende puzzels en vernieuwingen onderweg waar de grote aantrekkingskracht ligt.

Ten eerste mag je in de singleplayer aan de slag met verschillende voorwerpen die uitblinken in diversiteit. De vertrouwde jetpack maakt een heroptreden en moet het gezelschap dulden van een grijphaak en een paar speciale handschoenen. Met deze eerste kan je jezelf letterlijk vastplakken aan ieder uitstekend object, zodat je zonder moeite over een grote valkuil slingert. Combineer dat met de bouncepads, lichtgevende tegels die je terugkaarsen en veel snelheid geven, en je mag je borst al natmaken voor enkele pittige stukjes platformwerk, waar opnieuw een hoop trial and error aan de pas komt. De handschoenen dan hebben hetzelfde effect op Sackboy als spinazie bij Popeye, namelijk een ongekende kracht waarmee je de wereld letterlijk naar je hand kan zetten. Goed ermee leren mikken is hier de boodschap, want je zal ze vooral aanwenden om eindbazen op een bepaalde manier klein te krijgen.

Een tweede element is dat de makers enorm goed zijn omgesprongen met hun beperkingen. Diep vanbinnen blijft LittleBigPlanet 2 een traditionele sidescroller met slechts drie vlakken (voor, midden en achtergrond), maar omdat men op een slimme manier omspringt met het perspectief komen die beperkingen hier amper door. Ik zal het zo stellen: als je na afloop geen eigen ideeën hebt opgedaan, dan vrees ik dat de opgewekte creatieve hersenimpulsen ergens in die grijze massa verloren gaan.

Een Sack vol lekkers

Beloningen komen er in de vorm van de gekende prijzenbubbels, stickers en andere objecten die je ofwel gebruikt om het poppetje een volledig ander uitzicht te geven, ofwel om jouw eigen hersenspinsel een unieke look aan te meten. Over beloningen gesproken: men heeft duidelijk minder aandacht besteed aan het plaatsen van stickers in levels zelf. We zullen met andere woorden niet langer iedere centimeter moeten afspeuren naar geheime locaties (die zijn er trouwens nog steeds in overvloed), maar het neemt wel een deel van de uitdaging weg. Langs de andere kant zien we de introductie van prijzenkasten. Die wegen je prestaties  aan het eind van de rit af en in functie daarvan zullen ze met prijzen strooien. Zo kan één bubbel op je tocht het verschil betekenen tussen een magere troostprijs of een goedgevulde beurs.

Deze nieuwe manier van belonen vind je trouwens eveneens terug in de talrijke bonuslevels, die enkel de jouwe zijn als je onderweg de nodige speelsleutels verzamelt. Over het algemeen loont het zeker de moeite om opnieuw een bezoek te brengen aan oude locaties, al was het maar om onze innerlijke verzamelaar tevreden te stellen. De latere levels beschikken als extra stimulans over een resem aan dieren, die over verschillende vaardigheden beschikken en je stuk voor stuk op hun rug kan berijden. Verwacht je aan snelle aanvallen met een hamster of metershoge sprongen met een konijn!

Een andere vernieuwing vinden we terug in de ‘pins', een soort in-game beloningen voor wie een stevige uitdaging zoekt. Ze vallen het best te vergelijken met een uitgebreide set Trophies: hapklare kost voor fans van statistieken en weetjes allerhande, terwijl de gewone gamer toch weer een reden extra heeft om alle locaties een tweede of derde maal te bezoeken. De echte verzamelaar zoekt de komende week best een paar vrienden tijdens zijn of haar trip. Hoewel het aantal onderdelen voor twee, drie of vier spelers vooral lijkt verdrongen naar de kleinere versus-levels, zitten er in de campagne nog steeds plaatsen waar meer gezelschap altijd aangewezen is.

(Play x Create x Share)²

Of je nu een groepje Sackbots over valkuilen begeleidt, op volle snelheid door gekleurde buizen schiet of als bacterie witte bloedcellen afvuurt op een virus, je zal continu verbaasd staan over de enorme mogelijkheden die hopelijk je creatieve kant doen ontwaken. Daarmee komen we naadloos bij het Create-aspect, want in de level creator kan je je kunsten naar eigen wens botvieren op een leeg canvas. Vijftig filmpjes, vakkundig en met de nodige humor ingesproken door Stephan Fry, maken dat tijd zowat het enige is waar aspirant ontwikkelaars geen vat op zullen hebben. Onder de verbeteringen vinden we de mogelijkheid meer complexiteit in objecten en wezens in te bouwen, zodat ze op zijn minst de schijn van intelligentie hoog kunnen houden. Je kan eigen controleschema's ontwerpen, tussenfilmpjes maken, spelen met licht en geluid en onnoemelijk veel meer. Een handig filtersysteem maakt zoeken naar andere levels kinderspel en via een andere tab kan je zien waar je vrienden zich de laatste tijd mee hebben beziggehouden. De drie miljoen levels van het origineel zijn trouwens zonder problemen speelbaar, compleet met een grafische upgrade, waarvoor dank aan de verbeterde engine.

Velen zal het misschien ontgaan, maar dit tweede deel ziet er een pak beter dankzij een gebrek aan de traditioneel storende kartelingen. Media Molecule ging daarvoor ten rade bij de studio verantwoordelijk voor God of War 3 en implementeerde tegelijkertijd verbeterde licht- en schaduweffecten, zodat het contrast tussen de voorgrond en de rest van het decor duidelijker zichtbaar is. De deuntjes op je tocht variëren van matige nummers tot enorm bekende composities die uitstekend bij de actie op dat specifieke moment passen. LittleBigPlanet 2 zomaar afdoen als een platformer zou de ontwikkelaars oneer aandoen. Hun project is gegroeid van een uitgebreide editor - met de nodige beperkingen - naar een platform waar alle genres vertegenwoordigd kunnen en zullen worden. Alle tools zijn alvast aanwezig, en het is nu aan de community om te bewijzen dat hun trukendoos een dubbele bodem heeft.

9,1
Reviewscore


Conclusie van

Sackboy mag zich wat mij betreft warmlopen voor een tweede ereronde, want ook LittleBigPlanet 2 is een regelrecht schot in de roos. De singleplayer zit vol variatie, bevat een hoop vernieuwende elementen en breidt daar een campagne rond die op zowat alle vlakken zijn voorloper overtreft. Het feit dat de besturing geen wijzigingen onderging zal sommigen afschrikken, maar laat dat vooral geen breekpunt worden voor een eventuele aankoop. Als de community even begaan is en even creatief uit de hoek komt als bij diens voorganger, dan staan ons nog mooie tijden te wachten.
  • Goed uitgekiende en knappe single player
  • Talrijke vernieuwingen
  • Uitgebreide editor
  • Nieuwe elementen verlengen levensduur...
  • ... hoewel niet alle veranderingen de levensduur ten goede komen
  • Besturing identiek aan voorganger