Jurassic World Evolution

8,0
Reviewscore
User scoreAl 1 stem
6,0

Jurassic World Evolution

Fantastische start, minder spectaculair vervolg

za 16/06/2018
Gereviewed door Michael
0 reacties

Ik beken. Met het spelen van deze game kom ik voor het eerst in aanraking met een onderdeel van de Jurassic Park-dinosaurussen. Raar eigenlijk, want doorgaans volg ik alles wat met de geek-, nerd- of algehele gamingcultuur te maken heeft. Toen Praga me de vraag stelde om deze game te recenseren, twijfelde ik echter geen seconde, want het leek me een Zoo Tycoon vs. Rollercoaster Tycoon vs. coole beesten. Heerlijke cocktail of gefaalde spin-off? Ik verschaf je duidelijkheid.

Jurassic World Evolution is een officieel gelicensieerd spel en dat merk je onmiddellijk bij het opstarten ervan. Ik moest de gebruikte eigennamen en locaties uiteraard Googlen om dit te verifiëren, maar je wordt door Ian Malcolm verwelkomd en arriveert al snel op Isla Matanceros vlakbij de Costa Ricaanse kust. Dit eiland maakt deel uit van de Muertes-archipel, vijf eilanden die in zowel de films als de boeken rond Jurassic Park worden besproken. Matanceros wordt nooit aan het dinosaurusbestand gelinkt, maar in deze game vertrek je van daaruit om een business uit de grond te stampen. Met meer dan 3.000.000 dollar krijg je al wat gedaan, aan de slag dus!

Herbivoren bijten niet

Na het bouwen van een geschikte habitat mocht ik m’n eerste dino uitbroeden: een Struthiomimus, die volgens Wikipedia inderdaad in Noord en Latijns-Amerika ronddoolde. Het lijkt geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, maar wie ben ik om mijn tutorialmeester tegen te spreken? Gelukkig weegt hij gemiddeld slechts 150 kilogram en behoort hij tot de herbivoren. Voor mijn eigen leven hoef ik voorlopig niet te vrezen. Na die eerste geslaagde test krijg je wat meer vrijheid en kan je zelf prioriteiten beginnen uitzetten. De drie belangrijke pijlers in de game luisteren naar de namen wetenschap, entertainment en veiligheid. Alle drie belangrijk, maar de volgorde waarbinnen je upgrades uitvoert ligt in jouw handen. Als parkuitbater neem jij de beslissingen en dat die weleens slecht kunnen uitdraaien … Daarover later meer.

Medewerkers van je bedrijf bieden je contracten aan die je stapsgewijs moet uitwerken door bijvoorbeeld nieuwe gebouwen te construeren. Er worden daarbij geen details over het hoofd gezien, want je moet wegen aanleggen om alles met elkaar te verbinden en ook het elektriciteitsnetwerk moet perfect aan nieuwe gebouwen worden aangepast. Indien je niet aan de vereisten voldoet, zal het spel je daarvan op de hoogte brengen, maar het wijst zichzelf eigenlijk perfect uit.

Simpel maar entertainend

Het uitbouwen van een dino‘pretpark’ verloopt niet zo eenvoudig als ik eerst had gedacht. Zo kan je niet zomaar elke dinosoort kweken, want daarvoor heb je DNA nodig. Via het Expedition Center kan je onderzoekers naar alle uithoeken van de wereld sturen. Zij graven fossielen op en brengen ze mee om aan het klonen van intacte DNA-structuren te beginnen. Dat kost allemaal enorm veel geld en de miljoenen dollar waarover ik zonet sprak, vliegen erdoor alsof het een zak snoepjes van het de Kruidvat is. De financiële kater wordt een pak groter wanneer je vleesetende dinosauriërs plotseling beseffen dat de zwakkere, veelal kleinere planteters een ideale prooi zijn. Al dat geld, al die inzet van je wetenschappers … Poef, verdwenen als sneeuw voor de zon. Logischer nadenken of onvermijdbare gevolgen van de groei die ik het park heb bezorgd?

De onschuldige herbivoren worden door de gevaarlijke carnivoren opgepeuzeld.

Naarmate je meer progressie boekt zal je heel wat nieuwe mogelijkheden vrijspelen. Hamburgerketens, t-shirtswinkels, innovatiecentra, een monorail of krachtigere energiecentrales neerplanten en upgraden zal zelfs voor de grootste gameleken geen enkele probleem vormen. Er is enorm veel diepgang, maar het wordt nooit complex of onoverzichtelijk. Enkele muisklikken volstaan altijd om iets te construeren, een dinosaurus te kweken of een volgende opdracht aan te vatten. Die simpliciteit vertaalt zich in een charmant spelletje dat tegelijk enorm verslavend is; alles gaat vlot en ik wilde absoluut de volgende stap richting succesvol amusementspark kennen.

Het valt een beetje stil

Groei verwezenlijken is op zich niet zo heel moeilijk aangezien het spel je perfect gidst, maar na een tijdje stagneert het allemaal een beetje. Gebouwen vergen energie, je eerste energiecentrale heeft geen onbeperkt vermogen en je kassa rinkelt niet snel genoeg om het budget aan de positieve kant van de balans te houden. Daardoor valt het tempo in het begin wel een beetje stil; je wilt uitbreiden maar hebt daar geen centen voor. Ik ervoer het niet als erg storend, het gaf mij de mogelijkheid alles rustig op een rijtje te zetten, tooltips te lezen bijvoorbeeld, maar zij die van snelle beslissingen houden, zullen daar toch aan moeten wennen.

Daar een mouw aan passen kan, mits een financiële ommezwaai waarbij je winst voorop stelt. De prijzen van beschikbare goederen in je park aanpassen kan, al mag je uiteraard niet overdrijven want dat vindt niemand leuk. Het kan ook nuttig zijn om tussen de drie opdrachtencategorieën te switchen, want de eerste x-aantal taken vergen weinig inzet en leveren toch wat centen op. Daarna volgen er grotere opdrachten die ook coolere beloningen opleveren, maar daar moet je langer op wachten en je werk spreiden is dus een goed idee.

Tot vervelens toe

Blindelings in een goede afloop geloven is eveneens dom; helemaal niet aan te raden zelfs. Dinosaurusoorlogen en natuurrampen kunnen uren werk zomaar teniet doen en goed opletten en gevat ingrijpen zijn talenten die in dit spel onbetaalbaar zijn. Wanneer je goed presteert en zo de waarde van je park doet stijgen, word je uitgenodigd om grotere eilanden in te palmen en uiteindelijk beland je in de sandbox-modus waar alles kan en alles mag. Dat moet als de kers op de taart aanvoelen, maar daar wordt pas echt de repetitieve aanpak van ontwikkelstudio Frontier duidelijk. Het vrijspelen van nieuwe rassen is een saaie bedoeling en na tig keer dezelfde werkwijze te hebben gevolgd wil je gewoon iets anders doen. Dat gevoel trad meermaals op en dit spel zal je niet voor langere tijd kunnen entertainen. Althans, daar vrees ik voor.

Grafisch stelde Jurassic World Evolution mij enorm teleur. Een van de eerste dingen die ik altijd controleer bij het opstarten van een game, zijn de instellingen. Op grafisch vlak koos ik voor Ultra Settings; dat geldt voor lichteffecten, schaduwen en algemene grafische details. De bomen lijken echter uit een 64bit-spel ontsnapt te zijn en de ventilatoren in airco-installaties blijven onbeweeglijk voor zich uitstaren. Dat extra pigment had de game naar een hoger niveau kunnen tillen, want gebouwen en natuur staan centraal in je dinosauriërpark. Wat nu overblijft zijn saaie panorama’s die een pak aantrekkelijker hadden kunnen zijn.

 

Releasedatum
12/06/2018
8,0
Reviewscore
User scoreAl 1 stem
6,0

Conclusie van Michael

De eerste tien tot twintig uur in Jurassic World Evolution zijn leuk en afwisselend. Daarna kan je nog steeds nieuwe dinorassen ontdekken, maar de zin om dat te doen, zal verdwijnen. Het wordt repetitief, hoewel de game best makkelijk speelt. Er zit heel wat diepgang verscholen onder de schubbige huid van deze dino’s, maar wat mij zal bijblijven is de toch vervelende manier om je park blijvend interessant te houden.
  • Stapsgewijze tutorial
  • Vrij snel verschillende dino's
  • Leuke en minder leuke verrassingen (kannibalisme, stormen, ...)
  • Een park uitbouwen vergt logica
  • Ondanks diepgang wordt overzicht altijd bewaard
  • Gebrek aan missies - of wachten op het klaarspelen ervan - vertraagt de gameplay
  • Dino's blijven ontdekken wordt repetitief
  • Grafisch geen topspel