Jump Force

6,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Jump Force

"Zowat de hele game lang ga je van ups naar downs"

ma 25/02/2019
Gereviewed door Praga
0 reacties

Wat als... Dragon Ball-schurk Frieza plots opduikt in ons universum en New York onder vuur neemt? Who you gonna call? Goku! Oh, en Naruto, Luffy en zo’n slordige 40 animepersonages uit 16 universums natuurlijk. Welkom bij Jump Force, een ode aan de Shonen Jump-manga die een brug slaat tussen onze favoriete anime-werelden.

(Review van de hand van Marijn Ceulemans.)

Dragon Ball FighterZ van een jaartje geleden was een schot in de roos. Dit keer gooit Bandai Namco het over een compleet andere boeg. Geen 2D-fighter dus, maar een openwereldgame met 3D-arena’s en ontwikkelaar Spike Chunsoft in de regiestoel. Je wordt meteen het verhaal binnengetrokken wanneer Frieza in al zijn vernielzucht een onschuldige burger, jij dus, bijna naar het hiernamaals lasert.

Gelukkig is daar Trunks om je personage van een gewisse dood te redden met de Umbras Cube, een mysterieus artefact. Vervolgens bepaal je in de character editor de look van je vechter. Alles tot op de millimeter bepalen, gaat helaas niet, maar de presets zijn wel divers genoeg. Meestal putten ze uit de haar- of kledingstijl van de anime-universums in kwestie en zo val je nooit uit de toon. Vegeta-haar of een Naruto-broek: het valt allemaal te combineren. Viel een van je favoriete personages buiten de selectie, dan is het trouwens ook best mogelijk om een goede lookalike van je vechter in het leven te roepen.

Stilte na de storm

Jump Force opent dus met een spectaculair strijdtoneel rond Times Square, maar na onze resurrectie als superheld voelden we ons beroofd van dat flitsende momentum. We belanden in de Jump Force-basis, van waaruit je missies kan aanvaarden, items kan kopen, je vechter kan upgraden en ga zo maar door. We worden gedwongen om die te gaan verkennen en het duurt te lang voordat we weer volop in de actie belanden en dat is jammer.

En daarmee zijn we meteen aanbeland bij het grootste punt van kritiek: zowat de hele game lang ga je van ups naar downs en daarvoor voelt het verhaal te veel aan als gekapt stro. De vele zijmissies en extra’s vormen een gigantische afleiding, waardoor je maar al te vaak de draad kwijtgeraakt. Weg continuïteit. En dat motiveert ook niet meteen om verder te blijven spelen. Het is te vaak zoeken naar de volgende hoofdmissie in de Jump Force-basis, want de vele map-icoontjes maken de chaos alleen maar groter.

Jump Force voelt soms wat goedkoop samengegooid aan.

Naar mijn aanvoelen werd de game een beetje gerusht. De vele crossovers hadden tot leuke situaties kunnen leiden, maar Jump Force voelt soms wat goedkoop samengegooid aan en overstijgt daardoor nooit de som van zijn delen. Doodzonde ook dat de meeste dialogen via tekst verlopen en dat is toch echt niet meer van deze tijd. Het helpt alleszins niet om de beleving naar een hoger niveau te tillen. Daar komt nog eens bij dat de cutscenes, op de coole intro na, magere beestjes zijn. Personages zijn nogal stijf geanimeerd, tonen niet veel emotie en de lipsync laat te wensen over. Alles is trouwens Japans gesproken, dus wie een Engelse dub verwacht, zal toch lichtjes teleurgesteld zijn. Ook de framerate duikt tijdens tussenfilmpjes, die overigens niet te skippen zijn, naar onaanvaardbare laagtes.

Ruwe bolster

En dat is dubbel jammer als je weet dat de combat op zich best te pruimen valt. Geslaagde 3D-fighters kunnen we op één hand tellen, maar hier heeft Jump Force wel zijn stinkende best gedaan. Net als in Dragon Ball FighterZ vecht je telkens in tag teams van drie. Lichte en zware aanvallen wissel je af met rushes, die je op je tegenstander laten afstuiven of een ontwijkend manoeuvre doen uitvoeren. Elk personage heeft ook nog vier speciale moves die je met de schouderknop en één simpele tik op een actieknop uit je sloffen tovert.

Zowat de hele game lang ga je van ups naar downs.

Ze vreten wel energie, dus Kamehameha’s gaan spammen heeft weinig zijn. De ontwikkelaar heeft ervoor gezorgd dat elke move een gepast antwoord heeft. Geenenkele tactiek voelt goedkoop of oneerlijk aan. De simpele setup zorgt bovendien voor genoeg gelegenheid tot experimenteren en de healthmeter van je tegenstander met een reeks flitsende combo’s kort te wieken. Je drie vechters delen vreemd genoeg wel dezelfde health bar en assists voelen niet altijd erg natuurlijk aan. Het tempo ligt hoog en zo hoort het ook. Toch gaat de combat na verloop van tijd snel repetitief aanvoelen, waardoor de uiteindelijke playtime een flinke knauw krijgt.

Daar komt nog bij dat je personage upgraden na verloop van tijd een helse taak wordt. Is de moeilijkheidsgraad tijdens de eerste uren nog belachelijk laag, dan zal die plots ongemeen hard de hoogte inschieten. Dat kan enorm frustrerend zijn en je zal je dan voor een tijdje moeten terugtrekken om je eigen level op te vijzelen. Wil je de gebrekkige AI omzeilen, dan kan je uiteraard online spelen. Hier kan je rekenen op een compleet andere ervaring, want je tegenstander is een pak moeilijker te lezen dan de vaak voorspelbare AI-personages. Gevechten zijn intens, snel, scheppen voldoening en zijn, niet onbelangrijk, zo goed als lag-vrij.

 

Releasedatum
15/02/2019
6,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Praga

Jump Force begint veelbelovend, maar laat de animefans verhaalsgewijs te vaak in de steek. Saaie tussenfilmpjes, beperkte voice-acting en stijve presentatie doen de game geen goed. Dat is jammer, want de kern van de gameplay blijft wel overeind, al is dit geen game die we ons nog tientallen uren zien blijven spelen. Mits wat meer ontwikkelingstijd én aandacht voor leukere crossover-situaties en wisselwerking tussen de vele personages, had hier zoveel meer ingezeten.
  • De kern van de combat zit goed
  • Flitsende actie en balans in de gameplay
  • Onlinemodus met focus op gameplay is degelijk
  • Slap verhaal, amper stemmen in cutscenes en slechte lip-sync
  • De uitvalsbasis met zijn omslachtige navigatie en upgrades had niet gehoeven
  • Na verloop van tijd wordt de gameplay repetitief