Er roeren zich wederom duistere machten in Hyrule en zonder waarschuwing verschijnt er een leger monsters aan de poort van Hyrule Castle. Prinses Zelda en haar trouwe bewaakster Impa doen er alles aan om de troepen te organiseren om de dreiging af te slaan, maar staan volledig machteloos. Enkel een simpele soldaat, die zijn training zelfs nog niet heeft afgewerkt, kan het tij doen keren en we beginnen dit avontuur in de huid van de meest befaamde zwaardvechter van het land. Link betreedt het strijdtoneel met enkel een zwaard en schild, maar al snel blijkt dat dit niet voldoende zal zijn.
Strijdlustige vechters
Met deze prelude gaan we aan de slag in de Legend Mode van Hyrule Warriors. Het verdere verhaal brengt ons doorheen drie bijkomende avonturen die fans van The Legend of Zelda vast al eens hebben meegemaakt. Zo passeren enkele gebieden van Ocarina of Time, Twilight Princess en Skyward Sword de revue. Ze zijn herkenbaar, maar wel in die mate aangepast zodat ze dienst kunnen doen als strijdtoneel voor enorme legers. Ook de kant van het ultieme kwaad van de reeks krijgt zijn kans waardoor we eveneens kennismaken met de keerzijde van de medaille.
Link is dus niet de enige strijder waarmee we aan de slag gaan, want er staan een handvol gemotiveerde vechtersbazen te wachten om hun kunnen te tonen. Allen met een verschillende speelstijl waardoor er voldoende variatie aanwezig is en de kans groot genoeg is om iemand te vinden die het best bij onze manier van spelen past. Maar hoe je het ook draait of keert, het komt er elke keer op aan om de ene combo na de andere te lanceren om de vele vijanden van ons af te slaan. Ze verschijnen met hordes en naarmate we vorderen, worden hun aantallen alleen maar groter en dan zijn we des te blijer als ons wapenarsenaal toch wat extra aanvulling krijgt.
Wapenarsenaal
De basisuitrusting is meestal een zwaard, maar er zijn uitzonderingen zoals Darunia die met een grote hamer vecht of Lana die een toverboek hanteert. Toch is dat niet voldoende om ons een weg te banen doorheen de verschillende scenario's van het verhaal. Soms wordt de weg geblokkeerd door enorme rotsblokken en dan zijn de typische bommen van The Legend of Zelda nodig om dit euvel te verhelpen. Bommen moet je natuurlijk wel eerst vinden. Niet zo moeilijk als we doorgaans gewoon zijn, want de locatie wordt netjes op de kaart aangeduid wanneer het nodig is. Wanneer je dan eindelijk de schatkist bereikt, ben je meteen weer een wapen rijker. De bommen zijn de eerste voorwerpen die je vindt, later volgen nog de boog, boemerang en grijphaak.
Ze zijn niet alleen handig om vaste obstakels te overwinnen, maar kunnen ook worden aangewend in de strijd. Met behulp van een power-up kan je bovendien de kracht van het voorwerp aanzienlijk verbeteren. Zo verandert de bom dankzij een power-up in een enorm explosief exemplaar die met een hele horde vijanden korte metten maakt. De power-up is wel tijdelijk van aard waardoor je er snel mee moet omspringen als je er maximaal voordeel uit wil halen.. Het is een leuke toevoeging waarbij Hyrule Warriors zich toch wat onderscheidt van Dynasty Warriors. Het aanbod is helaas niet zo uitgebreid als bij eender welk The Legend of Zelda-spel.
Verzamelwoede
Terwijl we ons een weg maaien doorheen de massa tegenstanders, verzamelen we niet alleen Rupees, de munteenheid uit The Legend of Zelda, maar ook extra materialen. Hiermee kunnen we via een achterliggend systeem de verschillende personages sterker maken en hun mogelijkheden verder uitbreiden. De eerste stappen in dit systeem zijn vrij vlot te vergaren. De laatste stap van een uitbreiding is echter veel moeilijker te bekomen, omdat hiervoor dikwijls een zeldzaam materiaal nodig is en dan is het dikwijls kiezen. Om elk personage uit te bouwen zal er behoorlijk moeten worden gegrind en zullen verschillende scenario's opnieuw moeten worden gespeeld. Een hogere moeilijkheidsgraad verhoogt de kans op meer loot. Het bezorgt Hyrule Warriors een langere speelduur, maar laat de sowieso al zeer repetitieve gameplay nog meer in herhaling vallen.
Er zijn nog zaken om te verzamelen zoals Heart Containers en Skulltula's. Deze zijn echter niet altijd gemakkelijk te vinden en vaak gebonden aan een specifiek personage. Het vraagt wat speurwerk om alles te vinden en dat is niet altijd even gemakkelijk in het heetst van de strijd. We moeten soms letterlijk de troepen in de steek laten om een locatie te bereiken waar zich tijdelijk een Skulltula ophoudt. Als beloning voor die moeite komen er in de bazaar meer drankjes ter beschikking die een steeds groter voordeel opleveren in de strijd, maar ook daarvoor zal er moeten worden gegrind om voldoende materiaal in huis te halen om de drankjes te maken.
Simpele eindbazen
Eindbaasgevechten die vastgeroest zitten in The Legend of Zelda-reeks maken ook hun opwachting in Hyrule Warriors. De eerste confrontatie met deze kolossen zijn ook meteen de leukste. Helaas komen we dezelfde monsters regelmatig tegen en eenmaal hun zwakke plek achterhaald, worden ze steeds gemakkelijker uit te buiten. Zelfs als ze met meerdere tegelijk ons belagen, moeten we enkel hun aanvallen tijdig ontwijken tot hun zwakke plek zich laat zien en we vol voor de aanval kunnen gaan. We krijgen pas echt voldoening als we de Hero Mode, de hoogste moeilijkheidsgraad, vrijspelen en er veel minder ruimte is voor foutjes. Alleen moeten we ons daarvoor een eerste maal doorheen het verhaal worstelen en dat zijn achttien scenario's die elk ongeveer dertig minuten tot een uur in beslag nemen.
Avontuurlijk zijspoor
De Legendary Mode wordt aangevuld door de Adventure Mode waarop we op een kaart gelijkaardig aan de eerste The Legend of Zelda-spellen ons een weg banen doorheen verschillende uitdagingen. Deze opdrachten zijn zeer gevarieerd en nemen meestal niet zoveel tijd in beslag, maar hangen wel vast aan een beoordeling. Afhankelijk van hoe goed we presteren, gaan er meerdere wegen open om verder te volgen. In deze Adventure Mode zijn er ook extra personages, wapens, Heart Containers en Skulltula's te vinden. Om ze te lokaliseren moeten we verschillende zoekvoorwerpen verzamelen zodat ze zichtbaar worden op de kaartonderdelen. Omdat deze maar één enkele keer gebruikt kunnen worden, moeten er regelmatig opdrachten opnieuw worden gespeeld om deze voorwerpen opnieuw vrij te spelen. Hierdoor sluipt ook hier weer die vervelende repetitiviteit in het spel.
Weinig sfeer
Hyrule Warriors wordt opgezweept door stevige muziek die, op enkele uitzonderingen na, weinig met The Legend of Zelda te maken heeft. Het breekt ook een beetje de sfeer als er toch net iets te regelmatig dezelfde tonen op de achtergrond dreunen in een poging de speler op te peppen voor het laatste gevecht. De magie van de prachtige muziek die we van de reeks gewoon zijn, gaat zo een beetje verloren. De meeste omgevingen waarin we vechten zijn dan weer heel herkenbaar. Een leuk gegeven, maar ze zijn wel zo opgebouwd dat de strijd tussen enkele legers op een vlotte manier verloopt. Daardoor werd het oog voor detail hier en daar een beetje verwaarloosd en heeft Omega Force niet dezelfde puntjes op de i gezet zoals we dat gewoon zijn van het vaste team van Nintendo. Jammer, want we blijven achteraf toch een beetje op onze honger zitten.
