Horizon Zero Dawn: The Frozen Wilds

8,2
Reviewscore
User scoreAl 5 stemmen
9,1

Horizon Zero Dawn: The Frozen Wilds

Opgeblonken juweeltje

ma 20/11/2017
Gereviewed door Ard
1 reacties

Toen Horizon Zero Dawn in maart verscheen, kreeg de PlayStation 4 er een exclusieve titel bij die twijfelaars wel degelijk over de PlayStation-streep zou trekken. Het Nederlandse Guerrilla Games knutselde een parel van jewelste in elkaar waarin een open wereld, diepgaande lore en gigantische robotdinosaurussen centraal zouden staan. Een kleine acht maanden na de aanvankelijke release zitten veel spelers reeds doorheen de game; de game beschikt immers niet over een multiplayermode. Gelukkig hebben ze bij Guerrilla Games een troef achter de hand: The Frozen Wilds.

The Frozen Wilds is de eerste uitbreiding voor Horizon Zero Dawn en haal je voor zo’n twintig euro in huis. Aloy, het hoofdpersonage, krijgt met de DLC toegang tot de zone achter de bergen die tot voorheen afgeschermd was van het grote publiek. Het verhaal neemt je mee naar de Banuk-stam, een geheel nieuwe cultuur met eigen gewoontes en levensstijl. Eenmaal ik de nieuwe zone bereik, wordt het meteen duidelijk dat er een vreemde duistere kracht de Frozen Wilds teistert. Verschillende inwoners hebben het over een Evil Daemon die alles in en rond de Banuk-stam manipuleert en naar de knoppen helpt. De heldhaftige Aloy besluit opnieuw het heft in handen te nemen en uit te zoeken wat er nu aan de hand is.

Iemand sublieme landschappen besteld?

Tikkeltje dieper

Hoewel Horizon Zero Dawn overwegend goed werd onthaald, waren er hier en daar nog enkele puntjes van kritiek. Zo ervoer ik sommige NPC’s als eerder afstandelijk en droegen ze weinig bij aan de sfeer en het verhaal. In The Frozen Wilds werd echter meer tijd en moeite gestoken in de randanimatie waardoor de DLC een soort van afzonderlijke cultuur in het Horizon Zero Dawn-universum herbergt. Het geheel voelt een stuk intiemer aan dan de rest van de game, wat ik alleen maar kan toejuichen. 

Daarnaast zijn het aantal (nog steeds) sublieme cutscènes de hoogte ingejaagd. Deze tussenfilmpjes zijn daarbij van een niveau dat ik zelden observeerde voor de release van Horizon Zero Dawn. Gezichtsexpressies kwamen zelden beter tot uiting; tot het fronsen van wenkbrauwen tot het bedenkelijk wegdraaien van de ogen. Het sfeertje schept een band met de stam waardoor ik oprecht de geteisterde Banuk uit de nood wil helpen. Ja, deze The Frozen Wilds doet er mij aan herinneren aan wat voor dijk van een game Horizon Zero Dawn niet was. Ook werd het aantal puzzels in de game de hoogte ingejaagd met enkele nieuwe en vernuftige mechanics.

Drie Frostclaws? Yikes.

Stap per stap

Laat ons eerlijk zijn, voor de rest zat het eigenlijk wel snor in Horizon Zero Dawn. Van dat feit waren ze zich ook bewust bij Guerrilla Games, waardoor ze de huidige mechanismen met babystapjes voorzichtjes hebben uitgebreid. Zo werd een nieuwe en kleinere skill tree geïntroduceerd die zich focust op het berijden van mounts. Velen die zich op de rug van een mechanische stier begaven, weten maar al te goed dat er bepaalde pijnpuntjes waren die het mountplezier van de game dwarsboomden. Met de nieuwe skill tree werden deze punten aangepakt. Zo is het voortaan bijvoorbeeld mogelijk loot op te rapen vanop de rug van je trouwe viervoeter. Een kleine wijziging, maar o zo bevredigend. 

De landschappen werden - zoals de naam doet vermoeden - voorzien van een laagje sneeuw en ijs. Grafisch zijn de witte poedervlokken en de uitgestrekte landschappen van opperbeste kwaliteit wat van The Frozen Wilds één van de mooiste uitbreidingen aller tijden maakt. De geheimzinnige lichtgevende pilaren en de vele rotsschilderingen zorgen daarbij dat het geheel voorzien wordt van enkele leuke accenten. Ten slotte werden in de uitbreiding enkele nieuwe vijanden geïntroduceerd die zich - de één al wat subtieler dan de ander - onderscheiden van de exemplaren in de moedergame. De gigantische pandaberen, de Daemonic Frostclaws, zijn daarbij mijn favorieten. Een episch gevecht waarbij ik het moest opnemen tegen drie exemplaren, zal mij ongetwijfeld nog even bijblijven.

 

Releasedatum
01/03/2017
8,2
Reviewscore
User scoreAl 5 stemmen
9,1

Conclusie van Ard

We naderen opnieuw het einde van het jaar en dan begin ik onbewust ranglijstjes in mijn hoofd op te maken. Horizon Zero Dawn zal ongetwijfeld zijn plaats verdienen in het lijstje van topgames in 2017. Op vlak van DLC verdient deze Frozen Wilds een categorie op zich; het is sinds Borderlands 2’s Tiny Tina's Assault on Dragon Keep-uitbreiding geleden dat ik opnieuw een uitbreiding in huis haal waarvan ik het prijskaartje zelfs niet in vraag stel. De zaken waarop ik samen met Lazlo zat te mierenneuken in de review van de moedergame werden aangepakt en aangevuld met extra content. Als je kortom de geniale Horizon-ervaring een twintigtal uur wil verderzetten, dan hoort The Frozen Wilds thuis op je brief naar de Sint.
  • Grafisch top
  • Berijden van mounts voelt natuurlijker aan
  • Diepere band met zijpersonages
  • Lage herspeelbaarheidsfactor

1reactie

Ben over het algemeen heel tevreden over de game maar heb toch nog enkele minpunten.
De camera zit soms nog in het struikgewas tijdens een gevecht waar door je u personage niet goed meer ziet.
In sommige scenes met sneeuw zag je de frame drops bij de PS4
Rijdier volgt pad niet altijd.

Rating:0