Gylt

6,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Gylt

"Gylt is niet de system seller om Google Stadia in huis te halen"

ma 25/11/2019
Gereviewed door Ard
0 reacties

Sinds een kleine week kan ik mezelf trotse Stadia Founder noemen. Of ik enthousiast ben over Google’s nieuwste platform? Zeker weten! Zijn er dan geen kinderziekten? Is de line-up niet wat magertjes? Ook hierop antwoord ik volmondig; zeker. Met slechts 22 games bij de release en één echte exclusive raak je snel uitgekeken op het gamma. Hoe dan ook besloot ik naast Destiny 2 en Samurai Shodown ook de enige exclusive in huis te halen; Gylt.

Ook technisch loopt niet alles van een leien dakje; zo werd ik gedurende mijn speelsessies tweemaal van het platform gegooid wegens een ‘onstabiele’ connectie en is er hier en daar wat vertraging op het geluid. De inputlag valt - in tegenstelling tot wat velen beweren - reuzengoed mee. Wel moet ik de kanttekening maken dat ik over een lijvig internet-abonnement beschik, waardoor de problemen zich beperken tot de Stadia-kant.

Stranger Things-sfeertje

Laat het ons even hebben over de game zélf. Gylt werd in elkaar geknutseld door het Spaanse Tequila Works en is de eerste (en voorlopig) enige Stadia-exclusive. De game brengt het verhaal van Sally; een jonge meid die op school gepest wordt. Ik word in het lijf van Sally gekatapulteerd die druk posters rondhangt en uitdeelt. Sally is op zoek naar haar nichtje, Emily Kauffman.

In de zoektocht naar Emily word je geconfronteerd met een griezelige wereld vol nachtmerries en angsten van een dertienjarige meid. Het sfeertje in Gylt kun je het best omschrijven als een combinatie van Stranger Things en Little Nightmares; je kunt dus stellen dat de setting behoorlijk f*cked up is. Het spel omvat geen timing-kritieke elementen of vereist geen extreme precisie waardoor ik de performantie van de Stadia zélf hier niet verder zal bespreken.

Nightmare Fuel

Gameplaygewijs ervaar je Gylt in de derde persoon waarin je sluipen combineert met duistere omgevingen verkennen en puzzels oplossen. Doorheen de game ontdek je enkele attributen zoals een zaklamp en een brandblusser die noodzakelijk zijn om de voorgeschotelde raadsels op te lossen. Hoewel dat het hoofddoel is van beide voorwerpen, weerhoud je dat niet deze zaken te gebruiken om ronddwalende monsters de mond te snoeren. Het kan dus, al blijft Gylt het leukst wanneer je rondsluipt en de creeps gewoon ontwijkt en met blikjes uit de frisdrankautomaat probeert af te leiden.

Gylt is niet de system seller om Google Stadia in huis te halen. 

De mechanics die in het spel werden geïmplementeerd zijn daarbij niet van de bovenste plank. Veelal gebruik je een zaklamp om bepaalde sensors te activeren en zijn verplaatsbare objecten (met obvious gele handvaten) de sleutel om nieuwe locaties te verkennen. Echt uitdagend zijn de puzzels niet, waardoor ik Gylt als een behoorlijk lineaire game ervaar. Uiteraard zijn er kleine collectibles die het geheel wat minder lineair moeten maken, al is het gebrek aan trophies/achievements in Stadia momenteel hét excuus voor mij om deze zaken links te laten liggen. Andrey Doronichev, Google Stadia’s Director of Products, liet echter reeds weten dat achievements er zitten aan te komen.

Diepere betekenis

De monsters waartegen ik het opneem hebben echt iets weg uit het Stranger Things-universum, gaande van mannequin-poppen tot wandelende raven met gigantische tumoren; dit is echt nachtmerrie-materiaal. De game vindt quasi constant plaats in een donkere schoolsetting waarbij een zaklamp je enige redding is. De belichting op zich werd dan ook met de nodige aandacht uitgewerkt, verschillende texturen reageren op een unieke manier op het licht terwijl geometrisch en fysisch alles tot in de details werd uitgewerkt. Verder omvat Gylt enkele intense baasgevechten waarbij je opnieuw puzzelgewijs de monsters een kopje kleiner moet zien te maken. Gylt speelt met andere woorden behoorlijk leuk, al zit de echte sterkte van Gylt in het verhaal. 

Aanvankelijk lijkt het alsof Gylt een zoveelste horrorgame is die gebruik maakt van goedkope jump scares en creepy gedrochten, al is de diepere betekenis achter het verhaal waar het echte goud zit. Zonder al te veel prijs te geven van de lore zélf, kaart Gylt de mentale gezondheidsproblematiek aan bij kinderen op de lagere en middelbare school. Zo zijn veel gebeurtenissen in de game gewoonweg gekarikaturiseerde projecties van wat Sally ooit op school meemaakte. Net zoals veel kinderen op die leeftijd geven ze die zaken een plaats door er een verhaal rond te verzinnen waarbij naar antwoorden wordt gezocht. Gylt is zo’n verhaal.

 

Releasedatum
Google Stadia : November 2019
6,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Ard

Ben je net zoals mezelf een Stadia Founder, dan is Gylt een must have! De game haal je voor zo’n dertig euro in huis en door zijn speelstijl vallen eventuele Stadia-mankementen zoals inputlag en connection drops wat minder op. Heb je echter nog geen Stadia in huis, dan is Gylt jammer genoeg niet de system seller om het platform nu reeds in huis te halen.
  • Niet gevoelig voor eventuele Stadia-mankementen
  • Problematiek rond pesten op school wordt bespreekbaar gemaakt
  • Sfeertje heeft heel wat mee van Stranger Things
  • De game voelt lineair aan
  • Weinig tot geen uitdagende puzzels
  • Weinig waar voor je geld