Gravel

6,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Gravel

De arcaderacer waar we op zitten te wachten?

za 10/03/2018
Gereviewed voor PS4 door Lazlo
0 reacties

Terwijl het de laatste jaren gouden tijden waren voor fans van racesimulatoren, zaten snelheidsduivels met een hart voor arcaderacers op enkele toppers na toch wel op hun honger. Kan Gravel – de nieuwste oogst van ervaren racegame-boer Milestone – de honger van fans van het onrealistische racing-genre stillen?

Waarom wel?

Gevarieerde racemix

Gravel biedt je maar liefst vier uiteenlopende disciplines die allemaal betrekking hebben op het ruwe off-road racen. In de Cross-Country discipline, bijvoorbeeld, race je in uiteenlopende soorten bolides van punt A naar punt Z over weidse landschappen. Die landschappen hebben elk hun eigen unieke kenmerken, zoals sneeuwval, een diepe grot waar je doorheen moet, of veel lange rechte downhill stukken waar je serieus wat snelheden op haalt. Wild Rush transformeert gelijkaardige landschappen tot brede racecircuits waar je met heel wat geduw en getrek de weg naar de eerste baan bumpert.

Twee resterende disciplines – Speed Cross en Stadium Circuit – mikken dan weer op twee uiteenlopende racetrack-ervaringen. In de eerste rij je op een deels geasfalteerd, deels gravel circuit waarop je hoge snelheden kan halen, maar veel scherpe bochten moet trotseren. De Stadium Circuit-discipline plaatst je dan weer in een zeer klein slijkerig parcours waarin je in heftige 4x4 trucks manouvreert. Iedere discipline houdt er zijn eigen karakter en racestijl op na, wat voor een fijne afwisseling zorgt. Zeker door het ruime aanbod aan voertuigen waarmee je aan de slag kan, wat je op iedere track keer op keer een andere racestijl dwingt te rijden.

Bij momenten komen de textures en lichteffecten knap uit de hoek, zoals wanneer je over nat asfalt scheurt, of door drassige modder ploetert.

Correct spelritme

Naast de variatie in racedisciplines, biedt Gravel je ook een aangenaam spelritme. Toen ik de game de eerste keer opstartte, vreesde ik dat een hele hoop content pas vrij zou komen na serieus wat uren grinden. Binnen de uiteenlopende voertuigtypes begin je steeds maar met één wagen, en moet je serieus wat levellen voor je de volgende in de rij vrijspeelt. Gelukkig blijkt die schrik al snel ongegrond, want doordat de campagnemodus van de game je zo snel laat afwisselen tussen uiteenlopende disciplines met verschillende wagens, speel je soms voertuigen vrij in categorieën die je nog niet eens aangesneden had. Zo heb je steeds wel het gevoel van vooruitgang, wat dan weer helpt wanneer je één van de vele ‘eindbazen’ in de Gravel-competitie bestookt.

Uitdagend genoeg

Want eindbazen zijn er zeker. Gravel teert namelijk op een typisch ‘race your way tot he top’ principe dat we al tig keer in verschillende vormen tegenkwamen. Deze keer gaat het om een uprising star op Gravel TV. Later meer daarover (in het ‘waarom niet’ deel van deze review, jammer genoeg), want eerst wil ik het over de tegenstanders hebben. Joeri vertelde je nog niet zo lang geleden dat de tegenstand in Gravel ondermaats is, en ik kan hem niet echt gelijk geven daarin. Misschien is Joeri gewoon veel beter in deze game, misschien sleutelde Milestone intussen nog wat bij aan de AI van de andere chauffeurs, of misschien speelt Joeri stiekem al zijn games op easy mode (waarschijnlijk dat laatste), maar ik ondervond gepaste tegenstand in mijn virtuele concurrenten. Vanaf het begin van de game zijn races nek aan nek, en dat karakter blijft de game over de hele lijn wel behouden.

Naast de variatie in racedisciplines, biedt Gravel je ook een aangenaam spelritme.

Die eindbazen vormen een goede bekroning van ieder tussensegment in de Gravel TV-modus die de campagne inkleedt. Zo was de eerste top racer die ik moest verslaan een achterbaks ventje dat me meermaals van de weg probeerde te rammen. Allemaal best oké geprogrammeerd kan ik zo wel zeggen. Dat je voorruitgang boekt als racer, merk je ook wanneer je terugkeert naar oudere races die plots een pak minder uitdagend blijken. Da’s altijd een best fijn gevoel.

Waarom niet

Gravel TV

Hoewel ik niet akkoord ben met Joeri zijn mening over de moeilijkheidsgraad van de game, heeft hij jammer genoeg overschot van gelijk wanneer hij voorspelt dat Gravel een middelmatige game wordt. De voornaamste reden (maar zeker niet de enige) daarvoor is Gravel TV. Om stoer en hip te doen, kleedt Milestone de campagnemodus van deze game namelijk in in een tv show over off-road racing (oh hoe origineel). De presentatie van die show is op zijn best pover te noemen.

Vanaf het begin van de game zijn races nek aan nek, en dat karakter blijft de game over de hele lijn wel behouden.

De voice-over voor en na iedere race heeft er duidelijk ook nooit echt zin in met onovertuigende intonatie en duidelijk voorgelezen teksten. Die eindbazen die je tegenkomt doorheen de game, worden ook steeds op dezelfde manier weergegeven, met live-action beelden, wat de boel er niet op bevordert. De structuur van de campagnemodus is als race naar de top ook niet meteen origineel of overtuigend. Gravel TV is, met andere woorden, een zender die op mijn beeldbuis nooit zendtijd zou krijgen.

Bedenkelijke physics

Nog een misser: de physics van deze game. Sommige wagens zitten er naar arcaderacer-normen bonk op (ik denk hier aan de rally-versie van de Porsche 911), maar net zoveel voelen floaty en log aan. Vooral de 4x4-voertuigen hadden nog wat meer tijd op de werkbank mogen doorbrengen. Daarnaast valt het meer dan eens voor dat wagens onrealistisch wegketsen op een klein steentje of een kleine bobbel in de weg. Zo werd mijn zware jeep een keer helemaal de weg over gekatapulteerd nadat ik over een mini-steentje aan de rand van de weg reed. Ook wanneer ik in de strijd om de eerste plaats tegen de vangrails aanschuur, kan het zijn dat de wagen tegen een onzichtbare paal lijkt te botsen en polts helemaal stilstaat. Niet oké in een game die inzet op hardhandige knokraces.

Audiovisueel verwaarloosbaar

Nog zo een hit-or-miss-kantje aan deze game: de graphics. Bij momenten komen de textures en lichteffecten knap uit de hoek, zoals wanneer je over nat asfalt scheurt, of door drassige modder ploetert. Minder indrukwekkend zijn zowat alle andere visuele aspecten. Voertuigmodellen zijn onovertuigend oppervlakkig gedetailleerd, bomen zien er soms karton uit, publiek op de achtergrond roept warme herinneringen op van de dagen dat FIFA platte GIF-achtige figuren in de tribunes plaatste, en zand heeft soms meer weg van een opgeschuurd vel schuurpapier.

Op audio-vlak teert de game al niet veel beter. Oké, op het geluid van de wagens is niets aan te merken. Het is eerder de vergeetbare dertien in een dozijn gitaarriffs die onder de hele boel gestoken wordt. Zowel in het menu als in de races wordt je begeleid door holle rockmuziek die je veeleer vergeetbaar is. Als kers op de taart krijg je dan nog eens de ongeïnspireerde voice-over van Gravel TV. Echt onder de indruk ben ik dus niet.

 

Releasedatum
27/02/2018
Beschikbaar voor
6,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Lazlo

Is Gravel de arcaderacer waar we allemaal op zitten te wachten? Nee, dat zeker niet. Toegegeven, je kan heus wat plezier puren uit deze game, maar de bedenkelijke physics, povere graphics en de ongeïnspireerde campagnemodus maken de boel maar matig amusant.
  • Gevarieerde tracks
  • Aangenaam spelritme
  • Acceptabele moeilijkheidsgraad
  • Physics doen vaak raar
  • Audiovisueel geen hoogvlieger
  • Gravel TV is een ongeïnspireerde campagnemodus