Grand Ages: Medieval

5,6
Reviewscore


Grand Ages: Medieval

(Te) licht verteerbaar

ma 28/09/2015
Gereviewed voor PC door Raf
0 reacties

Grand Ages: Medieval is niet het soort empire builder dat wou opvallen in de klas. Hij scoorde constant goeie cijfers, maar toonde zelden ambitie. Nu de game in het echte leven staat is dat gebrek aan pretentie verfrissend. Grand Ages: Medieval heeft zelfs een paar weerhaakjes in ons vastgezet, maar zoals elke roker je kan vertellen, staat verslaving niet noodzakelijk gelijk aan goed spul.

Grand Ages: Medieval is een pure empire builder. Je begint met een stadje ergens in de 11e eeuw in een zuiders stuk van de Balkan dat gesandwiched dreigt te worden tussen de restanten van het Byzantijnse rijk in het oosten en de oprukkende Moren én Noormannen in het westen. Bedoeling is om een wereldrijk uit te bouwen. Dat doe je eerst door steden uit de grond te stampen om je economie op gang te brengen. Een paar jaar later ben je misschien sterk genoeg om steden van voormalige concurrenten met geweld over te nemen of die van trouwe handelspartners en bondgenoten in te lijven.

Blijf uit het rood

Staar je vooral niet blind op het militaire aspect van deze game. Noch in de uitbouw van eventuele legermachten, noch in de sporadische schermutselingen is veel tactiek geboden. Er zit wat verschil in de units die je kan aanmaken en verdedigers die achter dikke muren zitten hebben een gevaarlijk voordeel op de aanvallers, maar daar houdt het veelal op. Wie de meeste vrienden naar het feestje brengt, wint. Op voorwaarde dat zijn bankrekening niet in het rood staat. Niets demotiveert je troepen zo snel als de wetenschap dat hun loonbriefje zal uitblijven. Visueel stelt zo’n treffen overigens ook niet veel voor. Grand Ages: Medieval is geen game dat je al te dicht op de actie laat inzoomen. De nadruk ligt op het grote plaatje. Daar is niets verkeerds mee, maar het is wel jammer. En niet alleen wat dat militaire betreft.

Grand Ages: Medieval heeft een paar klassieke technieken om je te verslaven.

Refliëfkaart

We gaan wat namen droppen, maar de speler die deze game overweegt (en voor wie die bedoeld is) zal weten waar we heen willen. De game speelt zich grotendeels af op een uitgestrekte overzichtsmap die lijkt op het campagnescherm van een Total War-game. Een mooie reliëfkaart waar onverkend terrein onder een wolkendek verschuild zit en alles wat niet binnen gezichtsafstand van een van je units of steden ligt, in de schaduw staat. In tegenstelling tot die Total War-games gebeurt hier wel alles in real-time, maar omdat nagenoeg elke actie tijd kost en inzoomen geen nut heeft, is het verschil met een soort automatisch beurtelings systeem minder groot dan in een Anno of Settlers-game. Uit die laatste twee titels haalt deze Grand Ages: Medieval wel zijn economisch systeem. Afhankelijk van waar je een stad neerpoot kan je er bepaalde grondstoffen of afgewerkte producten maken. Elders vind je er weer andere. Een systeem van vraag en aanbod, waarbij de productieprocessen van verschillende steden in elkaar passen.

Hardcore handel

In dat hele gebeuren is het organiseren van handel-karavanen cruciaal. Die kopen het spul in stad A, verkopen het weer in stad B, bij voorkeur met winst. Nog beter is het verkopen van zelfgemaakt spul aan steden die niet aan jou toebehoren. Daarvoor heb je een handelsakkoord nodig, dus moet je zo snel mogelijk zo veel mogelijk vriendjes maken. Met wat goud en een stevige donatie is dat hier vrij snel geregeld. En daarna komt het vooral neer op een tweaken van dat economisch systeem, het analyseren van inkoop- en verkoopprijzen. Eenmaal een winstgevend evenwicht gevonden, spaar je wat geld, stamp je een nieuwe stad uit de grond en sla je opnieuw aan het stroomlijnen. Precies omdat je hier niet dat schattige/voyeuristische plezier hebt waarmee Anno of The Settlers je op de bezigheden van je slagers, boeren, houthakkers, goudsmeden etc, lieten inzoomen, is dit zowat alles wat deze game te bieden heeft. Wie kickt op dit soort economische diepgang en in deze game een spirituele opvolger van Europa Universalis te ontdekken, drukt die hoopt beter nu al de kop in. Dit is heel wat lichter en het diplomatische luik is nagenoeg onbestaande.

Groeipijnen

“Saai” horen we je denken en je hebt voor een groot stuk gelijk. Dat maakt het des te vreemder dat we ondertussen 25 uur op de teller hebben staan en we weten dat we zo goed als zeker op een onbewaakt moment deze game terug zullen opstarten om er vijf uur na de geplande ‘maximum twee uurtjes’ pas mee op te houden. Grand Ages: Medieval heeft een paar klassieke technieken om je te verslaven. Zo is er dat opklimmen van lokale burgemeester naar groothandelaar, patriciër, nobele, enzovoort. Elk nieuw level laat je drie punten verdelen onder productie-, infrastructuur- of militaire upgrades. Eenmaal keizer, komen daar nog academische upgrades bovenop. Het is ook knap om je rijk visueel elk paar uur weer een beetje te zien groeien, je druk karavaanverkeer zijn gangetje te zien gaan en in te spelen op de wensen van je groeiende bevolking. Meer hoeft dat niet te zijn om een speler als ons te verslaven, maar meer doet deze game ook niet. En met het risico van net zoals je ex te klinken: soms mag het echt wel een tikkeltje meer zijn.

Frustraties

Op zich hoeven games niet al te veel toeters en bellen te scoren, maar hier is het net iets te magertjes. Een paar wilde beesten of bandieten die een handelaar wat kostbaar spul afhandig maken, een bosbrand die een halve provincie in de as legt en wat verrassende plottwisten voor wie de campagne speelt, trekken dat niet recht. Daarnaast gingen een paar stroeve designbeslissingen en frustrerend koppige domheden van enkele handelaars ons alsmaar meer storen. Een hele route tot in de kleinste details plannen? Geen probleem. Dan nog ergens een goed gecamoufleerd vakje moeten aanvinken? Minder goed doordacht. Mmm… nee,Nee, hoe langer we deze game speelden, hoe meer we ons gingen afvragen waarom we die uren niet in een zoveelste heropstart van Anno 1503 of The Settlers II hadden geïnvesteerd.

 

5,6
Reviewscore


Conclusie van Raf

Op zich is er niets verkeerds met deze Grand Ages: Medieval, maar de speler van vandaag verwacht meer. Het is te licht voor wie de complexe diepgang van een hardcore empire builder verwacht en niet opwindend genoeg voor wie een militaire uitdaging zoekt of zijn plezier uit een up close en personal voyeurisme puurt. Nee, deze game speelden we tien jaar geleden al … in een vermakelijkere gedaante.
  • Verzorgd
  • Verslavend
  • Over de hele lijn te licht
  • Focus te nauw
  • Sloom