Godfall

8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Godfall

Eind vorig jaar kondigden Counterplay Games en Gearbox Publishing de gloednieuwe fantasy looter-slasher Godfall aan. Meteen ook de eerste ‘echte’ PlayStation 5-titel die beschikbaar zou zijn bij launch. De meningen over deze titel lopen danig uit mekaar. Hoog tijd dus om mezelf onder te dompelen in het Godfall-universum en een eigen oordeel te vellen.

Waarom wel

Snelle actie en combat

Godfall laat zich omschrijven als een third-person looter-slasher met RPG-elementen, boordevol combat en actie. En daar is geen letter van gelogen. De combat is absoluut plezant en gaat geen seconde vervelen. Terwijl boogschutters me vanop afstand onder vuur nemen, summoners tegenstanders spawnen en healers hun best doen om het vijandelijk tuig te healen, dans en dodge ik tussen de tegenstanders door om hen een voor een af te maken. Dat ik daarbij af en toe al eens het loodje leg kan me geen bal schelen. Het is te cool om mijn combo’s en speciale moves op hen los te laten, zeker met de daarbij gepaard gaande speciale kleurenffecten en waanzinnige moves.

Hou er echter rekening mee dat je niet alle tegenstanders op dezelfde manier moet aanpakken. Sommige dienen als kanonnenvlees, maar eens er schilden aan te pas komen of drietanden en speren, dan zal je uit een ander vaatje moeten tappen. Iets wat de combat levendig en fris houdt denk ik dan bij mezelf, en je niet aanzet tot blindelings knoppen rammen in de hoop dat je iemand, op of zijn minst iets, raakt.

Momenteel speel ik met de Bulwark Valorplate.

Niet zomaar knopjes rammen

Ook heel cool zijn de zogenaamde takedowns (R3), waarbij ik een tegenstander die al zwaar toegetakeld is kan afmaken of zware schade kan toebrengen. De combat mag dan wel pure hack & slash zijn, al snel had ik door dat ik door willekeurig op de knopjes te rammen niet ver zou geraken. Mijn schild bleek na verloop van tijd een belangrijk wapen te zijn dat me meer dan eens van een nipte dood kon redden. Ik kan het namelijk niet alleen gebruiken om te blokken maar ook om tegenstanders vanop afstand schade toe te brengen, te breachen of te verdoven.

En vergeet zeker ook het nut niet van je banners die, eens je ze geplant hebt, zowel een primary skill (in mijn geval critical hit) als een secondary skill (extra damage in mijn geval) aan je arsenaal toevoegen.

De combat is heftig, dynamisch en afwisselend.

Je beschikt standaard over de traditionele light en heavy attacks, in dit geval aangevuld met rushing strikes, breach en speciale aanvallen als Northern en Southern technique. De reden waarom ik deze twee laatste aanhaal is omdat ze gebruik maken van de adaptieve triggers. (L2+R1 of L2+R2). Je voelt als het ware de magie of de kracht opborrelen in je triggers, zeker in het geval van Phoenix wanneer ik Ignite gebruik en mijn zwaard begint te vlammen.

Daarbovenop voelt het ook aan alsof ik de impact van mijn wapen voel wanneer ik inhak op de tegenstander of zijn slag voel wanneer ik blok met mijn schild. Een bijzondere ervaring, al zeg ik het zelf.

Spirit Vision kleurt je wereld donker en licht belangrijke items op. Zo dwaal je niet doelloos rond.

Durf op verkenning te gaan

Na elke geslaagde missie, of waarom niet tijdens, kan je ervoor kiezen om wat te blijven hangen in de realm waar je bezig bent en wat nevenmissies te doen, XP te grinden, je wapens en skills te testen of op zoek te gaan naar verborgen loot. Naast de story missions zijn er ook nog Hunting Missions (baas zoeken en doden) of Exploration Objectives.

Bij deze laatste is Spirit Vision een handig hulpmiddel. Door deze met mijn D-pad te selecteren wordt de omgeving donkergrijs en gaan waardevolle items of locaties aangeduid worden met een lichtstraal. Wel handig want zo ga je nooit doelloos ronddwalen en verloren lopen.

Spirit Vision is een handig hulpmiddel wanneer je gaat exploreren.

En als je dan toch op wandel bent, sla dan elke vaas, urne, koker of waar je ook zin in hebt kapot, er valt altijd iets te verdienen. Je kan je trouwens doorheen de spelwereld verplaatsen te voet, en gebruik maken van portals om langere afstanden te overbruggen of hoger gelegen plekken te bereiken. Vergeet zeker ook niet de Twilight Beacons te activeren. De game heeft namelijk geen mini-map, of ik moet serieus scheel kijken, maar je kan wel vanuit je HUB (Seventh Sanctum dus) naar de map gaan en naar een bepaalde locatie reizen.

Kortom het loont altijd even de moeite om na een missie nog wat te vertoeven in de omgeving. Hou ook de gevallen strijders in de gaten en vergeet zeker niet hun Valorplate Cores te verzamelen.

Beslis je dat het genoeg is geweest, dan kan je terug naar het Seventh Sanctum, ook wel je HUB, om een nieuwe missie aan te pakken, van Valorplate te wisselen of je wapens te upgraden en je gear te enchanten bij wapensmid Zenun.

Seventh Sanctum is zowat je centrale HUB waar je na elke missies terugkeert.

Loot à volonté

Al dat vechten dat verdient natuurlijk een beloning, en aan beloningen geen gebrek. Er valt in deze game namelijk heel veel, en dan bedoel ik echt heel veel, loot te rapen. Legendary wapens/gear, epic wapens/gear en natuurlijk ook blauwe (rare), groene en gewone loot. Deze verdien je niet alleen door tegenstanders of bazen te verslaan, maar ook in de omgeving liggen er heel wat kisten verstopt.

Kisten waarvan je er sommige gewoon kan openen, maar ook veel kisten waarvoor je puzzelgewijs iets moet doen. Net zoals je in God of War bijvoorbeeld drie runen moet stukslaan/smijten met je bijl moet je ook hier iets soortgelijks doen met blauwe kokers of kisten verstrengeld door planten.

Trouwens als ik een vijand, gewoon of baas, afmaak of een kist open en al die gekleurde lootbolletjes zie liggen, purper, oranje, blauw en groen dan voel ik me als een kind in een bollenwinkel. Het is immers elke keer weer een verrassing om te ontdekken wat er in de verpakking zit...

De loot is voor iedereen hetzelfde, ongeacht de moeilijkheidsgraad waarin je speelt.

En die loot die bevat onder andere wapens, gaande van zwaarden in alle maten en gewichten tot strijdhamers, eveneens in alle maten en gewichten, aangevuld met ringen, charms, banners, amuletten en augments om je uitrusting verder te personaliseren, en in het bijzonder je Valorplate. Maar hierover later meer.

En man wat moest ik lachen toen ik plots die Treasure Hermit zag passeren met een kist vol loot op zijn rug. Er als de kippen bij zijn is de boodschap want het ventje tracht zich zo snel als mogelijk uit de voeten te maken en te verdwijnen via een portaal. Maar dat is buiten mijn skills gerekend natuurlijk… en mijn honger naar loot uiteraard.

Ooooh my precioussssssssss...

12 Valorplates = 12 volwaardige loadouts

Ook op het vlak van RPG-elementen hoor je me niet klagen. Maar laat me beginnen bij het begin. En dat begin, dat is je Valorplate, vergelijk het een beetje met de Warframes uit Warframe. Een Valorplate is een volledig harnas met eigen skills, abilities, eigenschappen en een unieke passieve skill. Zo kan de ene bijvoorbeeld ervoor zorgen dat je poison damage toebrengt, een andere dat je sentinels oproept of tegenstanders gaat cursen. In het totaal zijn er twaalf te craften, yep je krijgt ze niet cadeau.

Twaalf Valorplates dus met eigen unieke mogelijkheden, die je daarbovenop door de gear en wapens die je kiest nog eens helemaal verder kan uitbouwen. Je kan dus als het ware 12 loadouts in mekaar boksen aangepast aan je speelstijl, tegenstanders, Realm of bazen.

Silvermane, die we kennen uit de trailers is je eerste Valorplate. Na een geslaagde eerste missie koos ik voor Phoenix (shockwave damage) en door materialen en currency te verzamelen kon ik er al snel een aantal bijmaken. Wat me ook opviel was dat elke Valorplate een andere stem heeft.

Momenteel speel ik als Bulwark, een tank om U tegen te zeggen, die er lustig op los mept met zijn stevige strijdknots of stevig kan uithalen met zijn langzwaard. Het goede is dat deze VP over Bleed beschikt en als je dan zoals ik wapens kiest met Bleed dan is dat dubbele bingo.

Verzamel de 12 Valorplates.

Pimp je eigen speelstijl

Daarnaast zoals in elke goede RPG kan je ook eigen skills gaan toekennen en verder uitbouwen. De basis bestaat uit vier skills, namelijk Shield Throw, Weapon Technique, Polarity Attacks (met je ene wapen schaden toebrengen zorgt ervoor dat je de kracht van je tweede wapen aan het opladen bent. Door dan op driehoekje te duwen, wissel je van wapen en dien je extra schade toe) en Finesse.

Zoals ik al zei steek ik heel wat punten in Shield Throw, want dat schild is echt niet te versmaden, aangevuld met weapon technique. Mijn schild is de perfecte en de meest dodelijke en trefzekere boomerang die ik ooit gezien heb.

Je equipment kan rekenen op Might, Spirit en Vitality. Aangezien ik nogal graag offensief speel, in al mijn games trouwens, kies ik volop voor Might en Vitality. Hoe meer Might hoe meer damage ik doe, en Vitality is dan weer goed voor mijn gezondheidsbalk. De wapens zelf doen verschillende soorten DPS, gaande van Earth, Water en Fire tot Physical.

Zo had ik al snel door bij een van de bazen die graag met vuur speelde, dat ik met mijn twee fancy zwaarden met Fire damage niet veel in de pap te brokken had. Met wat kan je vuur doven? Hmmm, Earth en Water, en zo geschiedde. Snel van wapens wisselen en de baas zijn vlammetje was snel gedoofd…

Ik denk dat Moebius mijn volgende Valorplate zal worden.

Bruisend kleurenpallet

De game ziet er fenomenaal uit. Het begint al met de Valorplates die magnifiek getekend zijn en barsten van de details. Let op die glans en weerkaatsing, de vele inkervingen en tekeningen die er op de Valorplates werden aangebracht. Maar ook de spelwereld op zich wordt fantastisch tot leven gebracht. Het detail in de omgevingen, de vervallen ruïnes en tempels, zelfs de stomste vaas is te mooi om kapot te meppen (hier met die loot!).

Ook de animaties en de speciale effecten in de combat wanneer ik mijn Archon Fury op de tegenstander loslaat of de bazen die schitterend tot leven worden gebracht. En dan zijn er nog de cosmetics waarmee je jouw gear en wapens een eigen cachet kan geven.

Ik kwam geen ene bug of glitch tegen.

Maar mijn absolute favoriete spelwereld is de Water Realm. De tegenstanders die verdacht veel weg hebben van krabben, kreeften met drietanden of reuze zeepaardjes, de blauwe omgeving en de felle kleuren op de koralen, ze zijn een lust om naar te kijken.

Het lijkt wel alsof ik in een tropisch aquarium ben beland, zonder water maar gevuld met vreemde fantasy wezens afkomstig uit de diepste krochten van de zeven wereldzeeën. En het zou me niet verwonderen als de ontwikkelaars voor dit level hun inspiratie zochten en vonden in het Great Barrier Reef in Australië.

De Water Realm is mijn favoriet.

Elk wapen voelt en speelt anders 

Ook de verschillende wapens, gaande van langzwaarden, dual daggers, polearms tot strijdhamers en knotsen zien er fantastisch en enorm gedetailleerd uit. Het is elke keer met een traan of twee in mijn ogen dat ik een purperen of gouden stukje gear/wapen salvage omdat het te laag level is geworden of ik de grondstoffen nodig heb.

Het leuke is ook hier dat elk wapen zijn eigen animaties heeft, en dat je ook het verschil in speelstijl voelt. Zwieren en zwaaien met de polearm, sleuren en meppen met een gigantische strijdhamer (je voelt haast zijn gewicht) of lekker hakken en maaien met mijn langzwaard. Het heeft allemaal zijn charmes…

Er zijn te weinig tegenstanders en te weinig omgevingen, maar de manier waarop ze tot leven worden gebracht of geanimeerd worden is super om te zien. Neem zeker eens de tijd om die bazen te checken en hun animaties voor je er met de botte bijl, je puntige speer of vlijmscherpe zwaard invliegt.

Als er een game is waar de kleuren van je scherm spatten, en de zon pijn doet aan je ogen, dan zou dat wel eens deze kunnen zijn. Nadeel is dan wel dat het soms zo overdreven is, dat je de tegenstanders of de details in de omgeving niet meer opmerkt.

Ook de bazen zien er geweldig uit.

Waarom niet

Het verhaal is er een van dertien in een dozijn

Op het vlak van de verhaallijn bleef ik op mijn honger zitten. Ik hoopte met een nieuwe IP ook te kunnen genieten van een originele verhaallijn, maar dat bleek al snel valse hoop. Het zit er namelijk bovenarms op tussen de zogenaamde fallen king Orin, de goede in het verhaal, en zijn broer Macros, de slechte. Macros heeft in een vlaag van zinsverbijstering immers het idee opgevat om als een God door het leven te gaan.

Er is te weinig variatie in tegenstanders en er zijn te weinig omgevingen.

Het feit dat hij daarvoor zijn broer Orin van kant maakte (wat dus mislukt is) en de wereld in de miserie wil dompelen, of waarom niet vernietigen, storen hem voor geen haar. Aan ons, en Orin dus, de taak om hem te stoppen. Gelukkig staan we er niet alleen voor en krijgen we onder andere de hulp van een orakel, genaamd Seventh Sanctum en de wapensmid Zenun Earthminder. Qua originaliteit dus niet veel soeps aangezien het verhaal niets meer of niets minder doet dan ons van het ene gevecht of missie naar het andere te sleuren zonder al te veel diepgang.

En waarom moet je verdomd altijd online zijn om de game te kunnen spelen? Mijn zoon wilde Godfall ook wel eens spelen, maar heeft geen PlayStation Plus. (Hij speelt immers online op mijn account) Dus ’t was rap gedaan met Godfall eens te proberen…

Er had wat meer variatie in de tegenstanders gemogen.

Weinig variatie in tegenstanders/omgevingen

De spelwereld bestaat uit drie Realms, Earth, Water en Air, elk met hun eigen omgevingen en tegenstanders. Het jammere hier is dat je, op de bazen na, steeds met dezelfde tegenstanders te maken krijgt. Hierdoor gaat de combat, die nochtans plezant is, redelijk snel saai aanvoelen. Ik voelde meer dan eens de neiging om ze gewoon links te laten liggen, te negeren en mijn weg verder te zetten, in plaats van de confrontatie aan te gaan.

Anderzijds was het voor mij wel een manier om te trainen, leren omgaan met de vele skills en wapens die ik ter beschikking had, of als voorbereiding én opwarmer voor de baasgevechten. Maar alles bij mekaar had ik graag wat meer afwisseling en variatie gezien.

Ook de omgevingen op zich, hoe mooi ze ook zijn, zouden best wat meer afwisseling kunnen gebruiken. Het is wel leuk om in te vertoeven, maar na verloop van tijd begin je rondjes te lopen en dat is wel jammer. Je hebt zin om voort te zoeken en verder het avontuur tegemoet te trekken, maar op den duur heb je het wel gezien en dat is spijtig.

En iets wat ik me net bedenk bij het schrijven, en nalezen van mijn tekst. Je hebt Fire, Earth en Water damage. En dan heb je de Water, Air en Earth Realm. En aangezien er vier elementen zijn, namelijk Aarde, Vuur, Lucht en Water, dan vraag ik me af waarom er geen vier Realms zijn, maar slechts drie. Dit ervan uitgaand dat de ontwikkelaars het idee ergens moeten hebben gehaald. Of zie ik dat verkeerd?

 
Releasedatum
11/12/2020
Beschikbaar voor
8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Praga

Ik heb me heel goed geamuseerd met Godfall. De game is qua gameplay niet te moeilijk (ik speel op Godfall-difficulty), ziet er fantastisch uit en er valt voldoende te looten en te beleven om je een aantal uren in onder te dompelen. De hack en slash-combat is ideaal om je lekker af te reageren en om die 12 Valorplates te craften en te verzamelen zal je alles uit de kast halen. Anderzijds kan ik me niet van het idee ontdoen dat er veel meer te rapen viel uit deze titel. Meer variatie in tegenstanders en omgevingen had zeker geen kwaad gekund, en ook het verhaal had wat meer peper en zout kunnen gebruiken. Maar al bij al, een titel die je zeker zoet zal houden en je hack en slash-skills op peil te houden tot de release van de nieuwe God of War. De game is ook speelbaar in co-op met zijn drieën, maar is zeker (en ik denk ook vooral) te genieten solo. En heb je zin in meer, dan kan je nog altijd qua endgame aan de slag met Dreamstones, herspeelbare en repetitieve missies om je een weg naar het hoogste level te grinden…50.

  • Valorplates
  • Combat en actie
  • Vette loot
  • Grafisch dik in orde
  • Geen bugs of glitches
  • Goed stemmenwerk
  • Uitgebreid wapenarsenaal
  • Weinig variatie in tegenstanders en omgevingen
  • Zwak verhaal
  • Loot voor iedereen hetzelfde ongeacht de moeilijkheidsgraad
  • Waarom altijd online moeten zijn?

1 reactie

Het schreeuwt Kingdoms of Amalur vind ik. Een hele mooie next-gen versie er van. Een lege, oppervlakkige doos. Met future content is deze misschien nog te redden, maar je lanceert toch niet iets aan die prijs terwijl de helft van de game nog lijkt te ontbreken.Jammer!

Rating:0

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments