God Eater 3

8,5
Reviewscore


God Eater 3

"Vergelijkingen met Monster Hunter zijn nooit ver weg..."

vr 01/03/2019
Gereviewed door Marjolein
0 reacties

De God Eater-reeks is eindelijk toe aan het derde deel. Vergelijkingen met Monster Hunter zijn nooit ver weg, maar deze actie-RPG weet toch zijn eigen stempel op het monster hunting-genre te drukken. Tijd voor Monster Hunter om een stapje opzij te zetten?

Ondanks de vele gelijkenissen is God Eater haast de tegenpool van Monster Hunter. In plaats van doordachte, strategische combat, krijg je snelle actie. Hoewel God Eater vaak wat in de schaduw van Monster Hunter blijft staan, lijkt de serie aan een opmars bezig. En terecht, want wie God Eater niet meer dan een inferieure Monster Hunter-kloon durft te noemen, slaat de bal volledig mis.

AGE

In de toekomst leeft de mensheid in chaos. Enorme monsters genaamd Aragami zijn opgedoken en enkel de supersoldaten God Eaters met hun God Arcs, speciale wapens gemaakt uit Oracle Cells, zijn tegen hen opgewassen. Om er nog een schepje bovenop te doen zijn er naast Aragami nu ook Ashlands verschenen: een soort van rondtrekkende stormen die alles waarmee ze in aanraking komen reduceren tot as.

Het vechtsysteem is minimaal veranderd ten opzichte van het vorige deel.

Deze Ashlands hebben Ash Aragami in het leven geroepen, die uiteraard nog gevaarlijker zijn dan gewone Aragami. De organisatie Fenrir, die in eerste instantie weerstand bood tegen de Aragami, is niet meer. Mensen werden gedwongen om ondergronds te leven in zogenaamde Ports. Een nieuw soort God Eater werd ontwikkeld: AGE, dat staat voor Adaptive God Eater. Zij zijn beter bestand tegen de Ashlands, maar zijn door hun kwaliteiten gegeerd bezit en worden dusdanig behandeld als slaven.

Hoewel er zoveel bijzondere termen in het rond worden gegooid dat je er een leuk drinkspel van kunt maken, blijft de essentie hetzelfde: wapen oppakken en monsters afmaken.

Hack and slash

Ondanks dat het spel veel weg heeft van een hack-and-slash game, is de basis wel degelijk RPG. Vanuit je thuisbasis, waar je een praatje kan slaan met de andere personages en je uitrusting kan aanpassen, selecteer je missies om te voltooien. In feite gaat het er telkens om Aragami te liquideren: soms een heleboel kleintjes, soms één grote. De Aragami  staan je praktisch op te wachten zodra je de arena betreedt, dus opspoorwerk is niet nodig en je kan meteen in de actie springen. In tegenstelling tot Monster Hunter ligt het tempo hoger en gaat het om kortere missies die vaak in een kwartiertje te voltooien zijn. Je gaat de strijd aan in een groep van maximum vier in de meest onpraktische anime-stijl outfits geklede God Eaters. Teamgenoten kunnen je dus terug tot leven wekken als je het loodje laat. Met de online multiplayer kan je ook een team vormen met meer spelers.

Vergeleken met Monster Hunter verlopen de gevechten allemaal sneller en vlotter.

Vergeleken met Monster Hunter verlopen de gevechten allemaal sneller en vlotter, maar desondanks gaat volledig hersenloos in het rond slaan je zelfs hier weinig overwinningen opleveren. Monsters vechten volgens een bepaald aanvalspatroon en hebben elk hun eigen zwakke punten. Een gezondheidsmeter hebben ze niet, maar door ze te observeren kan je zien of ze al rake klappen hebben gehad.

Het vechtsysteem is minimaal veranderd ten opzichte van het vorige deel. Je hebt nog steeds een standaard Devour, Quick Devour en Air Devour om aan je tegenstander te peuzelen en in Burstmodus te gaan en Burst Arts te grbuiken. De speciale aanvallen oftewel Burst Arts werken in feite zoals Blood Arts, met drie levels en verscheidene soorten. Daarnaast zijn er nog talloze andere boosts, zoals Engage en Burst Art Effects. Je kan dus zeer ver gaan in de soorten boosts en combo’s die je hanteert. Voor sommigen schrikt dat misschien wat af, maar je kan ook perfect de details laten vallen die je overbodig vindt.

Customisatie troef

Je wapen, de befaamde God Arc, is zelf volledig te kiezen en te customizen. Je wapen kan wisselen tussen drie vormen: een melee wapen, een vuurwapen en een schild. Uiteraard is er een uitgebreid gamma in deze categoriën om je eigen speelstijl naar voren te laten komen. Ga je voor een shotgun of een sniper rifle? Een speer of een hamer? Gevonden materialen kan je gebruiken om voorwerpen, uitrusting en God Arcs zelf te maken en te opgraden. Daarbovenop kan je skills die je recycleert uit achtergelaten God Arcs toevoegen aan je eigen God Arc.

In totaal komt er dus best wel wat bij kijken, maar elk nieuw aspect wordt stukje bij beetje geïntroduceerd. Je wordt dus niet in het begin overrompelt met allerlei tutorials, noch word je aan je lot overgelaten met talloze mechanics en mogelijke upgrades die je zelf maar moet uitzoeken.

Toegegeven, een enorm verschil met God Eater: Rage Burst is er niet. Hier en daar zijn er nieuwe dingen bijgekomen, zoals nieuwe wapens, maar het vechtsystem is in feite hetzelfde gebleven. Het verhaal is niets dat je van je sokken gaat blazen, maar is boeiend genoeg als intermezzo tussen je missies. Omgevingen zien er goed uit, maar komen vaak terug. Voor nieuwkomers kan het op termijn wellicht wat repetitief worden, een risico dat een beetje eigen is aan de missie-format.

 

8,5
Reviewscore


Conclusie van Marjolein

Wie automatisch Monster Hunter World boven God Eater 3 plaatst, kunnen we geen gelijk geven. Beide gamereeksen vertonen aardig veel dezelfde kenmerken, maar hebben ieder een unieke stijl. Voor zij die meer hack-and-slash verkiezen boven de voorzichtige strategie van Monster Hunter, is het zeker de moeite om God Eater 3 een kans te geven. Ondanks dat er weinig veranderd is, voelt God Eater 3 aan als het meest gepolijste spel uit de serie tot op heden. Fans van vorige delen komen hier dus ook zeker weer aan hun trekken.
  • Verslavende, snelle actie
  • Diepgaande customization
  • Kan repetitief aanvoelen voor nieuwkomers