Gears Tactics

8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Gears Tactics

"Gears Tactics is een vette kluif voor de fans van het genre"

De Gears of War-reeks is, voor mij toch, samen met de Halo-saga een van die games die Xbox op de kaart heeft gezet. Met Gears Tactics zet de franchise, net zoals Bungie deed met Halo Wars, voor het eerst zijn stappen in het strategie-genre. Hoe dat uitdraaide lees je in deze review. 

Waarom wel?

Het verhaal en de personages zitten goed

Gears Tactics speelt zich af 12 jaar voor de eerste Gears of War-game. We hebben net E-day (Emergence Day) gehad en de mensheid maakte gebruik van een ultiem vernietigingswapen, de Hammer of Dawn, op zijn eigen steden om de Locust-invasie te stoppen. Iets wat dus grandioos mislukte… In Tactics gaan we op stap met Gabe Diaz, de vader van Kait uit Gears 4 en Gears 5.

Gabe wordt tegen wil en dank op een zelfmoordmissie gestuurd. Zijn hoofddoel is het doden van Ukkon, een Locust geneticist, die verantwoordelijk is voor het creëeren van monsters waaronder de Brumak en Corpser. Leuk om mee te geven aan de fans is dat Ukkon reeds te zien was in de Gears of War: Rise of RAAM-comic uit 2018. Verder mag ik vanwege NDA-beperkingen niets vertellen over beide main personages, en het verhaal.

Gabe Diaz, de vader van Kait, is het hoofdpersonage.

Feest van herkenning

Gears Tactics is één groot feest van herkenning voor de fans, waaronder ikzelf. Ik speelde elke Gears of War-game uit en ben blij dat de makers, namelijk Splash Damage onder het toeziend oog van Gears-ontwikkelaar The Coalition, trouw bleven aan de Gears-lore. Dit wil dus zeggen dat je ook hier kan rekenen op grofgebekte, stoere mannen én vrouwen die in veel te grote pakken rondhossen en elke Locust die ze in hun zicht krijgen aan stukken knallen, zagen of aan hun bajonet rijgen.

Of het nu is op het vlak van wapens, omgevingen of units van de Locust Horde, de fans van de serie zullen zich meteen thuis voelen in deze titel.

Angst voor gigantische spinnen? Dan is deze game niets voor jou!

Kiezen is winnen (of verliezen)

In tegenstelling tot de consoleversies, die zich richten op snelle third person co-op actie en multiplayer modi, is Tactics een single player turn based strategy-game pur sang. Geen hectische toestanden dus wanneer de situatie uit de hand dreigt te lopen en je teammakkers paniekerig door mekaar beginnen te roepen. In deze game neem jij als squadleader van dienst, al dan niet doordacht, de nodige beslissingen en moet je daar zelf de gevolgen van dragen.

Gears Tactics blijft trouw aan het Gears-universum zoals we dat kennen op console.

Kies je voor een offensieve of defensieve aanpak, of kijk je eerst de kat uit de boom? Eén ding kan ik je al vertellen, de game is niet van de poes. Je zal altijd tegenover een overmacht komen te staan, en de Locust Horde komt van alle richtingen, ook vanuit de lucht of onder grond, op je afgestormd. Gelukkig ben ik zowel een XCOM- als Mutant: Year Zero-veteraan, games waarmee je Tactics kan vergelijken, dus geloof me wanneer ik zeg dat paniek een slechte raadgever is.

Je hebt de touwtjes helemaal zelf in handen.

 

High ground is king

Ook al is dit een turn-based game, de actie is best snel en venijnig. De mappen die zich, naarmate je vordert, meer blootgeven worden omhuld door een fog of war. Dit geeft je de kans om je tactiek te bepalen, en te anticiperen op de mogelijke acties van de vijand. De Locust zijn niet dom en zeker, misschien op het kleinere gespuis na, niet van plan om als kanonnenvoer te dienen.

Reavers vliegen af en aan en droppen regelmatig nieuwe units terwijl je nog de handen vol hebt met hun makkers. Ze trachtten me voortdurend te omsingelen, te flanken of frontaal aan te vallen, en dan heb ik het nog niet over hun snipers gehad. Mijn tactiek? Een choke point creëeren waardoor ze zich vastlopen in een dodelijk kruisvuur, zo snel mogelijk de Drone Sniper(s) uitschakelen en dan zorgen dat mijn sniper de high ground heeft zodat ze de rest van het team, dekking kan geven.

Side quests zijn plezant maar voegen niet echt iets toe aan de main story.

Je beschikt over een aantal heroes, de hoofdpersonages in het verhaal, en een aantal rekruten die je naargelang je vordert in de game vrijspeelt. Ik trok er voor de hoofdmissies altijd op uit met Gabe, Sid en Cole. Als extra dekking nam ik ook altijd sniper Mikayla mee.

Naast de main story zijn er ook een aantal side quests die je kan doen voor extra XP of andere handigheidjes die van pas komen. Hier ga je soms ook solo of in duo op stap dus zorg ervoor dat je een goed gebalanceerd team hebt. Je team zal mee levellen, net als je rekruten trouwens, maar als deze laatste sterven dan is dat permanent. Sterven je Heroes, dan moet je gewoon de missie opnieuw beginnen.

Pittige boss fights

De mappen zelf bevatten voldoende covermogelijkheden waar je kan schuilen. En voor de leken, de volle schildjes zijn dé plekken waarachter je wil schuilen. En geloof me dat je die covermogelijkheden zeker zal nodig hebben. De gameplay is best pittig maar niets vergeleken met de boss fights die je op het einde van elke Act te wachten staan, en waarin je het opneemt tegen Ukkons favoriete monsters waaronder de Brumak of de Corpser. Want ook al heb je de handen vol met deze lelijkerds, de Locust adds die hen vervoegen zijn een absolute pain in the ass. 

Ik moest mijn team voortdurend in beweging houden en mijn aanvallen verspreiden over boss en adds. Aanvallen, in dekking gaan, het team even opsplitsen en elk aan een kant van de map parkeren, de adds snel afmaken, even focussen op de baas en ondertussen voortdurend de omgeving scannen. Waar vind ik snel dekking? Waar heb ik het meeste kans om de boss te raken zonder dat die adds me in de rug knallen? Op den duur kwam de rook me uit de oren omdat mijn tactisch vernuft in overdrive ging.

Wat me zeker hielp bij het inschatten van de situaties was mijn Tac-Com. Deze geeft aan hoe groot de kans is dat ik een tegenstander raak, en hoeveel schade en crit ik doe. Zeker handig wanneer er meerdere tegenstanders in je buurt staan en je moet kiezen. Elk gemist schot is echt een verloren schot…

Boss fights spelen zich af in een kleinere arena met minder bewegingsvrijheid.

Creëer je eigen pad

Er is echter één belangrijk element waardoor deze game zich kan onderscheiden van genregenoten als XCOM; er is geen grid. De levels werden zodanig opgebouwd dat je zelf je weg kan bepalen. Zo heb je meer vrijheid om je eigen ding te doen, en is er geen beperking op het vlak van bewegingsvrijheid. Je bepaalt dus helemaal zelf hoe je je een weg door de levels navigeert. Hiervoor beschik je over drie actiepunten per unit die je kan besteden aan moves, aanvallen of speciale abilities.

Je kan je team tot in de kleinste details personaliseren.

Elke missie die ik kreeg was anders waardoor het spelletje nooit ging vervelen. Een van mijn favoriete missies was Act 1 missie 6 waarbij ik een brug moest zien te veroveren op de vijand, die me langs alle kanten onder vuur nam, en meteen daarna mijn eerste boss fight geserveerd kreeg. Dat verliep niet volgens plan en ik moest keer op keer mijn tactiek bijstellen. Geen enkele poging is hetzelfde, en bijgevolg passen ook je tegenstanders elke keer opnieuw hun strategie aan. Een pluspunt voor de herspeelbaarheidsfactor.

Je bepaalt zelf hoe je door de levels navigeert.

Customization à gogo

Cool is ook dat de game wat RPG-elementen aan boord heeft. Door het volbrengen van missies verdien je ervaringspunten die je kan investeren in de skills van je personages. Tactics telt 5 verschillende classes, met 30 skills (actief en passief) per klasse. Zo kan je je COG-team, waarvan elk lid een eigen signature weapon heeft, volledig op maat uitbouwen. Ook wapens en uitrusting (helm, armor en boots) kan je volledig naar keuze pimpen. Ander kleurtje? Check? Andere pattern? Andere metaal? Check!  

Tactics is een single player turn based strategy-game pur sang.

Daarbovenop vind je doorheen de levels kisten met Legendary, Epic, Rare en Regular loot. Deze bevatten wapenmods of gear met extra stats of bonussen om je wapenarsenaal of uitrusting beter te maken. Loothoer die ik ben liet ik dus af en toe mijn team in de steek om die ene paarse kist toch mee te pikken. En alsof dit alles nog niet genoeg is kan je ook de uiterlijke kenmerken van je rekruten aanpassen, gaande van hun haar(kleur) tot tattoos, littekens en het veranderen van hun naam.

Het is trouwens ook nice om te zien dat alles wat je aanpast te zien is in de schitterende tussenfilmpjes die het verhaal aan mekaar breien, de missies inleiden of afsluiten. Elke speler heeft zo zijn eigen op maat gemaakte cinematics wat ik toch wel bijzonder vond.

Je kan je team helemaal customizen.

Audiovisueel tot in de puntjes verzorgd

Grafisch ademt de game dezelfde grauwe, grimmige en donkere sfeer uit als zijn grote broers. De levels zien er allemaal heerlijk post-apocalyptisch uit. Aan stukken geschoten gebouwen, verlaten (woestijn)nederzettingen, rookpluimen, wrakken van voertuigen, ruïnes, lijken van overleden COG-strijders, brandhaarden,… Er werd heel veel aandacht besteed aan de details in deze titel, zowel op het vlak van de omgevingen als op het vlak van de personages, en hun uitrusting. Elk level, zowel in dag- als nachtsetting en met of zonder regen, is verschillend en heeft zijn eigen tactische voor- en nadelen.

De personages bewegen zich vlotjes over de map, en gaan daarbij geen hindernis uit de weg. De animaties zijn leuk om te zien, met in het bijzonder een dikke pluim voor de bajonet charge of executies die al even bloederig in beeld komen als in de consolegames. Maak trouwens gebruik van deze finishing moves want ze leveren je een extra actiepunt op dat in het heetst van de strijd zeker van pas kan komen.

De gameplay zit goed en gaat nooit vervelen.

Ook het geluid is zalig, gaande van het gegrom van de Locust, elk wapen klinkt anders, het zwaaien met je granaten of het herladen van je wapen, de voice acting, speciale effecten, de muziek die je doorheen de levels te horen krijgt, kortom ook op het vlak van audio is dit een toppertje.

Zelf speel ik op een medium end HP Omen gaming laptop maar ik kan me gerust voorstellen dat gamers met een stevige configuratie optimaal zullen genieten van alles wat deze titel onder de motorkap heeft zitten. De game heeft trouwens een eigen benchmark tool (mijn resultaat zie je hieronder) die op basis van je systeem de game zal afstellen.

Bijna alles kan je aanpassen in Tactics.

Waarom niet?

Je denkt dat TBS een vreemde ziekte is

Dat kan! Het is immers niet voor iedereen weggelegd, en in het bijzonder misschien al helemaal niet voor Gears-spelers die fan zijn van de snellere third person co-op shooters waarin Marcus Fenix, en later Kate Diaz (dochter van Gabe dus), de hoofdrol spelen. Bovendien kan het ook zijn dat TBS (turn-based strategy) helemaal niet jouw ding is.

Benchmarking Gears Tactics op mijn HP Omen gaming laptop.

Kleine dingetjes

Er valt niet veel aan te merken op deze game. Ik liep niet echt noemenswaardige bugs of glitches tegen het lijf maar soms was het bijvoorbeeld draaien en keren met de camera om een goed overzicht te krijgen, omdat ik niet alle hoeken goed in beeld kreeg. Ook noteerde ik vreemde kleurwisselingen rechtsboven in beeld of kwamen de textures niet helemaal door. Al kan het zijn dat, eerlijk is eerlijk, dit door mijn eigen configuratie kwam aangezien deze game optimaal werd ontwikkeld voor pc en ik zelf met een medium configuratie zit.

 

Releasedatum
04/28/2020
Beschikbaar voor
8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Praga

Gears Tactics is voor mij, als fan van de Gears-saga, en het turn-based genre, een groot feest van herkenning en een absolute toevoeging aan het universum. Ook omdat het verhaal meer duiding geeft bij de gebeurtenissen in de opvolgers. Het is een turn-based game waarbij je denkt van nog snel een rondje, en nog een rondje en nog een ... shit is het al zo laat? Liefhebbers van het genre, die op zoek zijn naar een waardig alternatief voor de XCOM-reeks of hun horizon willen verbreden, zullen zeker aan hun trekken komen. Gears Tactics verschijnt op 28 april op PC en Xbox One. Game Pass-gebruikers krijgen de game dan weer bij hun subscription wat dus wil zeggen dat ze geen enkel excuus hebben om deze entertainende titel op zijn minst te proberen.
  • Pittige boss fights
  • Uitgebreide customization voor wapens en gear
  • Audiovisueel tot in de puntjes verzorgd
  • Veel bewegingsvrijheid
  • Trouw aan het Gears-universum
  • Heerlijke gameplay
  • Zowel het genre als de saga spreekt je niet aan
  • Side quests voegen niets toe aan het verhaal
  • Mist hier en daar misschien wat diepgang

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments