Far Cry 5

9,0
Reviewscore
User scoreAl 1 stem
7,1

Far Cry 5

Qua variatie is Far Cry 5 de beste Far Cry tot op heden

ma 26/03/2018
Gereviewed door Ard
1 reacties

“Die Amerikanen hebben ze niet meer allemaal op een rij!”, moeten ze bij Ubisoft Montreal hebben gedacht. Met een karikatuur van dat idee trok een leger talentvolle ontwikkelaars, artiesten en scenaristen enkele jaren de studio in om vervolgens met Far Cry 5 op de proppen te komen.

De titel brengt ons het verhaal van de krankzinnige Joseph Seed en zijn ziekelijke sekte: Eden’s Gate. De man wordt door menig hersendode Amerikaan aanbeden vanwege zijn End of the World-overtuigingen en zijn geesteszieke beloftes om die overgang zo pijnloos mogelijk te laten verlopen. Ditmaal kruipen we - in tegenstelling tot andere Far Cry-titels - niet in een kant-en-klaar personage. In Far Cry 5 bepalen we namelijk zelf hoe we eruit zien, hoe we de wereld ervaren, maar ook vooral hoe we een eind zullen maken aan de getikte Seed-familie.

De Far Cry-reeks bracht ons in de voorbije titels een gelijkaardig recept, maar dan steeds met andere accenten en afwisselende settings. Bij Far Cry 5 is dat niet anders; de game is op en top Far Cry, introduceert opnieuw dezelfde typerende concepten en maakt nog steeds gebruik van dezelfde gemodificeerde CryEngine; Dunia Engine. Is deze Far Cry 5 het daadwerkelijk waard om in huis te halen of laat je je zuurverdiende centen beter nog eventjes opzij liggen voor een andere revolutionaire titel? Je leest het hieronder.

Waarom wel?

Prachtig uitgestrekte omgeving

Laat me beginnen met de prachtige setting waarin het verhaal achter Far Cry 5 zich afspeelt. Meer bepaald Hope County in de Amerikaanse staat Montana. Ik word overwelmd door de prachtige natuurlandschappen, groene bergwanden en prachtige meren die uitnodigen tot een frisse duik. Grafisch ziet het er niet superieur uit, maar Ubisoft Montreal slaagt er in (net zoals met Far Cry Primal) een sfeer neer te zetten die het verhaal goed ondersteund. De doorgedreven natuurelementen laten het survival-, vigilante en avonturiersgevoel in de speler los. Je voelt jezelf eigenlijk een beetje als The Punisher, een gegeven dat geen overbodige luxe is in een wereld waar Eden’s Gate's moordenaars en fanatici de bevolking terroriseren en op gruwelijke wijze vermoorden.

Daarbij werd uiterst veel aandacht gespendeerd aan de authentieke voertuigen en gebruiksvoorwerpen zoals je die in die contreien van Amerika mag verwachten. Noem  het gerust Redneck-  en Hilbilly county, een gebied waar boerderijen, trailerparken en houten huizen de omgeving kleur geven. Je krijgt als speler het gevoel in een geloofwaardige wereld te vertoeven waarin alleen simpele zielen en kwetsbare, beïnvloedbare maatschappelijke randgevallen huizen die hun problemen liever oplossen met drank (Moonshine) dan zelf het heft in actie te nemen en actie te ondernemen. Voeg daarbij de geniale gospelmuziek die op de meest ongepaste momenten door de speakers van je televisietoestel knalt en je voelt je meteen thuis in Hope County.

Leuk voor de fans van Nirvana, ergens in het bos zitten twee soldaten en een vrouw te genieten aan een kampvuur terwijl een van de heren op gitaar een akoestische versie brengt van Nirvana's nummer My Girl.

Prachtige omgevingen troef. Als je het lijk wegdenkt...

Verrassend meeslepend verhaal

Een doorgeslagen profeet die claimt de woordvoerder van een hogere spirituele kracht te zijn; het zei me aanvankelijk weinig tot niets. Daar kwam echter snel verandering in tijdens mijn eerste minuten met de game. Ubisoft windt er geen doekjes om en regelt meteen een confrontatie met de antagonist himself. Gedurende die eerste minuten tuurt Joseph Seed recht naar het scherm, alsof hij weet dat jij erachter zit. Wanneer we de man proberen te arresteren, wordt duidelijk wat de aanhangers van de sekte over hebben voor hun 'Father’.

Na verloop van tijd wordt duidelijk dat de hele Seed-familie in de sekte verweven zit en minstens even loco is als de Father zelf. Daarnaast ontmoet je gedurende het hele verhaal personages die voor het eerst in de franchise een eigen leven lijken te leiden en elk op hun eigen wijze bezig zijn met het Eden’s Gate-probleem. Gaande van de hoofdqueeste, tot de zijqueesten tot de Prepper Stashes; alles werd voorzien van voldoende lijnen in het scenario om ieder avontuur, hoe klein ook, van voldoende geloofwaardige context te voorzien.  

Joseph Seed is watching you...

Afwisseling troef

Het mag dan wel cliché klinken, maar er is wel degelijk heel wat te beleven in Far Cry 5. Eerst en vooral zijn de missies op zich behoorlijk afwisselend, je zal je geen seconde vervelen en elke missie die je uitvoert door kennis te maken met diverse personages voer je uit zoals je daar zelf zin in hebt. Zo kon ik een bezette boerderij gaan bevrijden, een gigantische truck gaan terugstelen, een gestoorde kerel helpen in zijn zoektocht naar buitenaards leven, een houtzagerij of garage clearen van PEGgy's, en zijn er de filmische hoofdverhaalmissies wanneer je in aanraking komt met een van de vier leiders van Project Eden. Je zal je met andere woorden geen seconde vervelen in deze titel die boordevol actie, spanning en sensatie zit.

Los daarvan zijn er de typische (Cult) Outposts die dienen veroverd te worden, en waar menig Far Cry-liefhebber gek van is. Er is echter nog veel meer; in Hope County kan je vissen, jagen, Prepper Stashes plunderen door middel van puzzels op te lossen, een wagenpark uitbouwen en nog veel meer. Kleinere missies bieden daarbij ook leuke beloningen; zo werd de wagen van de legendarische stuntman Clutch Nixon aan mijn wagenpark toegevoegd wanneer ik zijn parcours zonder problemen aflegde. Ben je echt ten einde raad, dan is er de Far Cry Arcade-modus; de virtuele speeltuin van de game. Deze mode laat spelers toe solo-, multiplayer- en co-op kaarten in elkaar te flansen om er vervolgens de meest creatieve dingen in te doen.

Maar ook onderweg kom je om de haverklap tegenstanders tegen in jeeps, in oogstwagens (die je kan plunderen), busjes met gijzelaars (die je kan bevrijden), PEGgy's die langs de kant van de weg gijzelaars onder schot houden, wegversperringen, en zo kan ik nog even doorgaan. De schietgrage gamer die zal meer dan ooit aan zijn trekken komen.

Zelfs vissen behoort tot de mogelijkheden.

Co-op is de nieuwe single player

Ik had de eer om enkele uurtjes met onze hoofdredacteur, niemand minder dan Praga himself, het co-op luik van de game te verkennen. In dit geval was het Praga die mijn party vervoegde, waardoor mijn progressie en landschapskaart over ons beiden verdeeld werd. Het is echter jammer dat de effectieve resultaten van de missies (inclusief coole loot) niet worden overgedragen op de toegetreden personages. De verzamelde ervaringspunten, wapens en perks daarentegen worden wel meegenomen naar jouw persoonlijke single player-campagne, mocht dat een troost wezen.

Voor de rest is Praga voor mij, als host van de party, net even waardevol als een derde Gun for Hire. Zo'n Gun for Hire is daarbij een computergestuurde kompaan die mij gedurende de single player vervoegt met zijn specifieke eigenschappen. Door de co-op op dergelijke manier te integreren, is het gewoonweg leuker om de single player met zijn tweetjes te doorwandelen. Daardoor zie ik dit luik niet echt als aparte dedicated modus, maar eerder als een geheel nieuwe manier om de single player te spelen.

Mijn persoonlijke poema en Praga. Praga zit rechts.

Waarom niet?

Stroeve controls

De game zet opnieuw sterk in op omgevingen, verhaal en sfeeroverbrenging. Na enkele uren in de wereld van Far Cry 5 te hebben vertoefd, durf ik beweren dat het memoblaadje met ‘controls’ op opnieuw vakkundig van het ‘improvement’-bord werd verwijderd. Rondlopen, wapens gebruiken of voertuigen besturen voelt geregeld stroef aan en dat is behoorlijk jammer; zeker gezien de setting die er wél in slaagt de speler in de game te zuigen. Let wel; enkele zaken gingen er serieus op vooruit. Zo kreeg ik voor het eerst kriebels in mijn buik wanneer ik op een smalle balk, al waggelend, een ravijn overstak. Er is met andere woorden wel degelijk progressie gemaakt, al is er nog heel wat werk aan de winkel.

Met voertuigen rondcruisen gaat niet altijd even vlot.

Zwakzinnige AI

Hoewel de ontwikkelaar een AI-systeem beloofde waarin vijanden zich aan ons gedrag aanpassen, heb ik geregeld het gevoel dat ze enkele deelnemers van Temptation Island rechtstreeks in de game vlamden. Zo zie ik meermaals Eden’s Gate aanhangers wegspurten om dekking te zoeken, al blijven hun hoofden nog steeds in my line-of-sight. Ook werd ik geregeld onder vuur genomen door een snode AI-vijand, waarna hij rustig het vuur staakte om mij vervolgens van op een vijftal meter te staan begluren.

Het eiland werd daarbij opgedeeld in een aantal zones met elk hun eigen Seed-familielid aan het hoofd en met elk hun eigen soort vijanden. Er moeten echter volgens mij nog wat tweaks worden doorgevoerd omtrent de balancering van het aantal vijanden per oppervlakte-eenheid. Na verloop van tijd besluit ik namelijk de confrontatie met Eden’s Gate-aanhangers te vermijden zoals ik dat indertijd deed met Ratata’s in Pokémon. Jammer genoeg word ik geregeld gedwongen het conflict aan te gaan om wat munitie en wapens te verzamelen. (Ook al heb ik daar niet altijd zin in, en wil gewoon rustig wat missies knallen)

Far Cry Arcade toont me dat een multiplayer modus wel degelijk mogelijk is...

Waar is die full-blown multiplayer?

Far Cry Arcade (de virtuele speeltuin in de game) bewijst dat de technologie om een full-blown multiplayer in elkaar te knutselen, wel degelijk aanwezig is. Naast de solitaire en co-op missies kun je er ook met elf andere spelers aan de slag in een deathmatch- en team deathmatch-modus. Meestal vinden die gevechten plaats in een van de pot gerukte omgeving die creatieve spelers in elkaar knutselden. Gaande van replica's van Nuketown, Bow Only-modi tot lege speelkaarten waarin vijanden elkaar afwisselen met yeti’s; je kunt het zo gek niet bedenken.

Klinkt allemaal leuk, maar in realiteit is er wel degelijk nood aan een moderator in de modus die het geheel uitbalanceert en bepaalde modi en maps onherroepelijk verbiedt. Zo kwam ik terecht in een Team Deathmatch waarin het vijandelijke team constant onze respawn-plaats onder vuur nam, not cool. Daarbij worden ook de progressie, outfits en perks naadloos gesynchroniseerd tussen alle modi. Met jouw unieke Far Cry personage een full-blown multiplayer modus onder handen nemen? Wij blijven dromen…

Kleine en grote irritaties

En die kerel die je overal tegen het lijf loopt aan de arcadekasten, en je elke keer opnieuw weer loopt te vertellen hoe cool die modus is of hoe leuk het is om zelf mappen te maken. Die kerel die eigenlijk gewoon een wandelend reclamebord is voor die arcade modus, wel die zou ik heel graag een kogel door de kop jagen zodat hij stopt met zagen. Wat een enerverend figuur is me dat.

Ook kwam ik regelmatig toch wel wat vreemde bugs en glitches tegen. Een kerel die op onverklaarbare wijze door een auto heenloopt, een busje dat wanneer ik het aanraak de lucht in schiet en tollend weer naar beneden duikt, een bevrijdde gijzelaar die plots in het niets verdwijnt, twee kerels die op mekaar rijden met hun voertuig en gewoon gas blijven geven in de hoop dat een van beide alsnog besluit om opzij te gaan,... Het zijn kleine slordigheidjes die je eigenlijk in een prestigieuze game als Far Cry 5 niet zou mogen tegenkomen. Gelukkig vormen ze geen belemmering voor het spelverloop want die is van de bovenste beste plank waardoor je met deze dingen even lacht om daarna al knallend je weg door Hope County verder te zetten tot Joseph en zijn apostelen van de aardbol verdwenen zijn.

 

Releasedatum
27/03/2018
9,0
Reviewscore
User scoreAl 1 stem
7,1

Conclusie van Ard

Far Cry 5 is geen perfecte game. Het spel doet echter waar de franchise goed in is; een wereld brengen met een boeiend verhaal waarin exploratie en afwisseling centraal staan. Qua variatie is Far Cry 5 de beste Far Cry in de franchise. Op grafisch vlak loopt deze game wat achter op zijn tijd, al maken de uitgebreide verkennings- en verhaalelementen dat helemaal goed. Hoe dan ook blijft Far Cry 5 een game waarin je uren zal vertoeven zonder je ook maar één seconde te vervelen. Far Cry 5 brengt geen revolutie, maar is zeker een evolutie in de franchise, in positieve zin dan!
  • Boeiend verhaal
  • Belachelijk veel te doen
  • Prachtige setting
  • Geheel immersieve ervaring
  • Stroeve controls
  • Bij momenten zwakzinnige AI
  • Die arcadekasten promoboy...

1reactie

Op pc vallen die controls goed mee!

Rating:0