Fade to Silence

5,0
Reviewscore
User scoreAl 9 stemmen
7,10

Fade to Silence

Veel potentieel, weinig resultaat

do 09/05/2019
Gereviewed voor PC door Michael
0 reacties

Terwijl de Aarde onder immer stijgende temperaturen kreunt, beleven we in Fade to Silence het omgekeerde. De post-apocalyptische spelwereld is al geruime tijd in een permanente winter ondergedompeld. Sneeuw en ijs overheersen de landschappen, de natuur voor eeuwig en altijd veranderd. Toch zijn er verschrikkelijk enge wezens die zich in deze omstandigheden in hun nopjes voelen. Daarmee zijn zij bij de gelukkigen, want ik voelde me niet helemaal thuis in dit mediocre videospel.

Ik heb geen flauw idee hoeveel druk THQ Nordic op de schouders van ontwikkelstudio Black Forest heeft gelegd. Toch stel ik de vraag luidop, want mits de perfecte afwerking had dit wat mij betreft een fenomenale game kunnen zijn. Op welk vlak dit project de mist in gaat? Met Fade to Silence proberen de ontwikkelaars een variëteit aan genres te combineren, maar door verschillende bugs en onvolkomenheden, kreeg ik tijdens mijn spelsessies het gevoel een onafgewerkt project te hebben gespeeld. Ik ga meermaals funderen op welke vlakken dat gevoel opdook, maar laat ik beginnen met de algemene setting van het spel te kaderen.

Kille koude

De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij. Urbanus zong het in al in 1974 en zijn profetie wordt in Fade to Silence perfect gevisualiseerd. Overal waar je kijkt zijn de herinneringen aan een normale leefomgeving volledig uitgewist en jij, overlever Ash, moet er proberen het beste van te maken. Dat loopt vanzelfsprekend niet van een leien dakje, want zoals je ondertussen begrepen hebt: je bent in een boze wereld beland en moet daarin zien te overleven.

Vooraleer je in het spel duikt, krijg je de keuze tussen twee gamemodi: het relaxte Exploration, waarbij die mysterieuze, onaangename wereld verkennen centraal staat, of de enige echte Survival Mode waarin elk stukje vlees en elk leven telt. Het spreekt voor zich dat ik persoonlijk wilde ervaren waar Fade to Silence zich qua moeilijkheidsgraad bevindt, dus koos ik volmondig voor optie 2. De eerste paar spelsessies heb ik erg weinig van de witte, besneeuwde oppervlaktes gezien, want met slechts drie levens was het in het prille begin sneller game-over dan ik zelf wenste. Gelukkig leer je snel bij en daarna begint de game pas echt. Die – korte maar krachtige – leercurve het wat mij betreft perfect in de vorm van een tutorial gepresenteerd kunnen worden, maar soit, sterven zal je.

Die to improve

Er is één voordeel aan het sterven middenin een poging tot playthrough: de volgende keer dat je van start gaat, behoud je de perks – in de vorm van Boons & Blessings – die je tijdens je vorige poging hebt vrijgespeeld. Zo maak je telkens weer dat tikkeltje meer kans om progressie te boeken, maar de twee grote gevaren blijven overeind: honger en koude. Voldoende grondstoffen lokaliseren behoort tot je primaire taken, want onderkoeling of een lege maag hebben een verregaande invloed op je levensbalk. Onderweg zal je ook ertsen terugvinden waarmee je uitrustingsonderdelen kan upgraden en gelukkig heb je ook plantenkennis gestuurd, waardoor je interessante drankjes kan brouwen.

Naast de vooruitgang van je eigen personage, zal ook je uitvalsbasis gaandeweg vorm krijgen. Vooraleer je echter kan beginnen bouwen, heb je slaafjes nodig. Die hebben elk hun specifieke specialiteit en door de spelwereld uit te kammen, zal je regelmatig een aanwinst kunnen rekruteren. Dat is de zoveelste feature in het spel, en terwijl de ontwikkelaars zonder twijfel al hun goede bedoelingen aan de dag hebben gebracht, kon ik niet van elk onderdeel genieten. Het feit dat je eigenlijk veel volgelingen nodig hebt, die daarentegen heel wat grondstoffen opsouperen – maar dan de protagonist – is storend, en de onjuiste timing van bepaalde creaties verzwakt de andere vlotte gameplay.

Positieve noot

Een ander spelonderdeel waar de gameplay misschien zelfs iets té vlot is? De vechtscènes. Terwijl het spel je tracht te verplichten qua aanvalstactiek te differentiëren, is al die flexibiliteit en dynamiek compleet overbodig. Simpelweg erop loshakken is efficiënter dan proberen die ene dodge of parry perfect te timen. Het is zoals ik zei: in den beginne zal je hier en daar een steek laten vallen, maar je leert snel bij en daarna is het hele spel eigenlijk een walk in the park.

Het grootste compliment gaat naar het grafische team, want de vele lichteffecten zorgen ervoor dat je je echt in die hopeloze omgeving waant. Sneeuw en ijs reflecteren het felle licht en zo kan ik toch op een positieve noot afsluiten. Alleen jammer dat ook op technisch vlak er heel wat fout loopt, want tijdens mijn exploratietochten zat ik meermaals vast achter buggy textures, wat dan toch nog een mindere afsluiter oplevert.

 

Releasedatum
2015
Beschikbaar voor
5,0
Reviewscore
User scoreAl 9 stemmen
7,10

Conclusie van Michael

Fade to Silence had een fantastische game kunnen worden, maar de vele bugs gooien roet in het eten. Alle begin is moeilijk, maar eenmaal je het licht aan het einde van de tunnel hebt gezien, kan je eigenlijk best relaxt van de setting genieten. Ik kan je echter enkel aanraden om op enkele grotere bugfix-patches te wachten, want daarna is dit echt een topgame.
  • Grafisch top
  • Unieke mix van genres
  • Voelt onafgewerkt aan
  • Veel bugs
  • Leercurve had tutorial verdiend
  • Wordt repetitief eenmaal je alles begrijpt