The Elder Scrolls Online: Greymoor

8,0
Reviewscore
User scoreAl 3 stemmen
9,2

The Elder Scrolls Online: Greymoor

Is het, met de weelde aan nieuwe games die we onkarakteristiek te slikken krijgen in deze vroege zomer, de moeite om ook een uur of twintig te besteden in The Elder Scrolls Online: Greymoor? We doken erin.

Bijna tien jaar na de release van The Elder Scrolls V: Skyrim keert The Elder Scrolls Online terug naar het westelijke deel van de koudste, donkerste en meest barse provincie van het land Tamriel. Het is niet dat ik er zo lang ben weggebleven: tijdens het afgelopen decennium kwam ik nog eens terug naar de remaster van de game, de VR-editie, en de Nintendo Switch-uitvoering.

Maar toch is het Skyrim waar de nieuwe Elder Scrolls Online-expansie Greymoor zich afspeelt, en waar de nieuwe Dark Heart of Skyrim-jaargang wordt afgetrapt, goeddeels nieuw terrein: misschien ligt het aan mij, maar tijdens mijn vele en lange omzwervingen in Skyrim graviteerde ik de afgelopen tien jaar altijd naar de centrale valleien, het koude noorden, het bergachtige gebied dat leidde naar de befaamde Throat of the World. Het noordwesten van de provincie, waar ik me om een of andere reden minder ophield en dat me ook minder aantrok, staat deze keer centraal. En dat maakte me… niet onverdeeld verheugd. Tijd voor het gebruikelijke ‘waarom wel/waarom niet’-rondje dus.

Het is hier alle dagen Halloween...

Waarom wel 

Het is Skyrim, verdomme!

Nostalgische zieltjes zullen blij zijn met deze terugkeer naar de noordelijke provincie, ook al is het deel dat ze bezoeken in Greymoor – Western Skyrim – niet meteen het meest tot de verbeelding sprekende gebied in The Elder Scrolls V. Verwacht geen missies in Whiterun of Windhelm of het duistere noorden van Skyrim, bijvoorbeeld: de grootste nederzettingen in het gebied dat de missies van Greymoor overspannen zijn de stad Solitude, de vissersnederzetting Morthal, en de steden van Blackreach (maar daar hebben we het zometeen wel over).

Is dat mooi om aan te zien? Absoluut: zeker de Dragon Bridge, die Solitude en Morthal met elkaar verbindt over land, is een feest voor de oogjes. Het is, ondanks alles, een welgekomen weerzien.

 

Je wordt recht in de actie gedropt

Opnieuw vereist Greymoor geen startlevel. Je hoeft dus niet eerst nog een uur of tien doorheen oude content te bikkelen voordat je de in de nieuwe stuff duikt. Ondergetekende begon de uitbreiding met een gloednieuw level 1-personage, en kreeg daar zelfs het vaste begin van iedere singleplayer-Elder Scrolls-game mee voorgeschoteld: de plot begint nadat je ontsnapt uit gevangenschap. Klinkt dat een beetje bekend in de oren? Ook de rest van de content schaalt mooi mee op met een personage dat van nul begint. 

Intrigerende plot

Die plot waarover we het zojuist hadden, en natuurlijk iets te maken heeft met de duistere verschijningen die zich ineens in Western Skyrim manifesteren, duikt relatief diep in de politieke structuur van de wereld, en brengt je met een aantal voorname, soms kleurrijke personages in contact. En natuurlijk met Lyris Titanborn, de Nord-krijgster met reuzenbloed in haar aderen, die een aanzienlijk deel van de plot vooruitstuwt. (Had ze echt bestaan, mijn joker had ze. Ook al lijkt het alsof ze me met één hand op haar rug in elkaar kan slaan.) 

Vieze griezels

De ‘Dark Heart of Skyrim’-raamvertelling draait rond een vampierenheerser die goed stennis schopt in de noordelijke provincie. Daar zul je meteen bij de start van Greymoor de sporen van zien: vampieren en weerwolven duiken op, je kunt ook een vampier spelen (opgelet: in sommige steden geeft dat aanleiding tot strafbare daden), en bij momenten duiken er van die ‘Harrowstorms’ op (maar daarover zo dadelijk meer).

Je duikt ook een aantal kerkers in (zes om solo te spelen, twee publieke – het is per slot van rekening een mmo), en een van de meest memorabele locaties blijft Blackreach, die ondergrondse wereld gesticht door het mysterieuze, uitgestorven Dwemer-volk, waar je een fors deel van de verhaallijn van Greymoor doorspeelt onder de reusachtige paddenstoelen en de duistere gotische kathedralen.

Waarom niet 

Tijd voor een laag vernis over TESO

Ik speelde Greymoor op een Xbox One X, en kreeg daar een visuele ervaring op voorgeschoteld die ondermaats is ten opzichte van andere games. De presentatie van de wereld, de rijkdom, de partikeleffecten, zeker de animaties: het kan veel fraaier allemaal. Natuurlijk is TESO een onlinegame, en moeten ze bij Zenimax een onlinewereld draaiende houden die ook behapbaar is voor pc’s met zwakkere specs.

Maar dat geldt met name voor Final Fantasy XIV ook, en die onlinegame weet je doorgaans wél een wereld te tonen die ook een beetje mooi is om naar te kijken. Vanzelfsprekend verwacht je bij een mmo wel graphics die een beetje gedateerd zijn, maar bij The Elder Scrolls Online is daarbij stilaan de grens van het welvoeglijke bereikt. Je bent gewoon een zes jaar oude game aan het spelen: een die wel voor current-gen-hardware gemaakt is (de consoleversies waren meteen voor PS4 en Xbox One), maar bij de consolerelease al previous-gen-graphics op die kastjes dropte. Het is de hoogste tijd voor een visuele opfrisbeurt.

‘Harrowstorms’ zijn een scheet in een fles.

 

‘Harrowstorms’ zijn een scheet in een fles

De lucht wordt bloedrood, er wroet zich een soort zwartgeblakerde boomstam vanuit de bodem de lucht in, alle wezens in de buurt – van ongelukkige dorpelingen tot grizzlyberen – staan je naar het leven. Tijdens een preview van Greymoor leken ze een episch sfeertje van constante terreur op te roepen over het land, in realiteit zijn ze vooral een grote scheet in een fles. Je krijgt wat vijanden neer te slaan, wat lekker is voor je xp-score, maar het is vaak voorbij voordat je het goed en wel doorhebt. 

Ga ‘s bier haleu?

Er zitten missies en queestes in de verhaallijn van Greymoor die leiden tot een min of meer grootse confrontatie, maar het merendeel is gewoon boodschappen doen: ga naar een bepaald punt op de kaart, pik daar iets op, en breng het terug naar een van je medestanders of volg de instructies op het document. Het merendeel van het verhaal bestaat uit van die ‘fetch quests’.

 
Releasedatum
03/17/2015
Beschikbaar voor
8,0
Reviewscore
User scoreAl 3 stemmen
9,2

Conclusie van Ronald

Ik geef Greymoor toch nog een best flinke score omdat een paar van de minpunten die ik hier opnoem niet zo belangrijk zijn voor mmo-spelers: die verwachten gewoon een zeker niveau van repetitie waar single player-spelers allergisch voor zijn. Een goeie instapper voor niet-mmo-spelers is het naar mijn gevoel niet, ondanks de toegankelijkheid die de game vanaf zijn eerste minuten aanbiedt in zijn structuur. Wie tuk is op mmo’s, en zeker wie verknocht is geraakt aan The Elder Scrolls Online, zal er een flinke kluif aan hebben.
  • Skyrim!
  • Meteen naar de ‘good stuff’
  • Intrigerende plot
  • Duister thema
  • Wereld wordt visueel gedateerd
  • Nietszeggende queestes

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments